ပထမဆုံးေန႔ ခ်ဴပ္ကြက္

ေလယာဥ္ေပၚက အဆင္းတြင္ ေအးျမၿပီး လတ္ဆတ္ေသာ ရန္ကုန္ဧ။္ ဒီဇင္ဘာေလကို တဝ ရွူျပစ္လိုက္သည္။ ဖြံ့ၿဖိဳးတိုးတက္မွု ေႏွာင့္ေႏွးေသာ နိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ေလ့ရွိေသာ လူငယ္သဘာဝ အတိုင္း အမ်ားနည္းတူ စြန္႔စားကာ ၿမိဳ့ျပလူေနမွု စနစ္ ေရွ႕ေရာက္ေနေသာ ဂ်ပန္တြင္ ေက်ာင္းတက္ရင္း အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ေလၿပီ။ အခုဆို ေနာင္ရဲ အသက္ ၂၇ ပင္ ျပည့္ေတာ့မည္။ မိဘမ်ား ဆုံးပါးၿပီးေနာက္ တစ္ေကာင္ႂကြက္ ျဖစ္ေနေသာ ေနာင္ရဲအဖို့ လူငယ္ပီပီ တဇြတ္တိုး ထိုးထြက္ကာ ဂ်ပန္တြင္ စကားေျပာသင္တန္း တက္ရင္း အခ်ိန္ပိုင္း အလုပ္ လုပ္ျဖစ္သည္။

သင္တန္းကာလ တစ္ႏွစ္ၿပီးေသာအခါ အလုပ္ဗီဇာ ဝယ္ၿပီး ဆက္ေနျဖစ္သည္။ လူငယ္ သဘာဝ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေသာက္ေသာက္စားစား ဆိုေသာ္ျငားလည္း မိန္းမ ကိစၥေတာ့ ရွင္းသည္။ မျမင္ရေသာ ေရာဂါေတြ အတြက္ ၾကဳံရာ မိန္းမႏွင့္လည္း မျဖစ္လိုေသာေၾကာင့္ပင္။လြန္ခဲ့ေသာ ၆ လ ေလာက္ကမွ ေဖ့ဘြတ္ မွ တဆင့္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ သိကၽြမ္းခဲ့သည္။ ေကာင္မေလးကေတာ့ သူ႔ထက္ ငယ္သည္။ ၂၃ ႏွစ္၊ သူမသည္လည္းလက္ရွိ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ဂ်ပန္စာကို ေလ့လာေနကာ ဂ်ပန္သို့ လာရန္ ႀကိဳးပမ္းေနေသာ သူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သိလိုသည္မ်ားကို ေနာင္ရဲအား ေမးျမန္းရမွ တဆင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးျခင္းသာ။ အတိုခ်ဳပ္ဆိုေသာ္ ခ်စ္သူရည္းစား ျဖစ္ၿပီးေနာက္ လူခ်င္းေတြ႕ဆုံရန္ ရန္ကုန္သို့ ေရာက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။

ေလယာဥ္ေပၚမွ ဆင္းကာ လူဝင္မွုႀကီးၾကပ္ေရး ဌာန ရွိေသာ ပထမထပ္သို့ အဆင္းတြင္ အေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ရွိေသာ မွန္ခ်ပ္ကာထားသည့္ နံရံႀကီးမွ တဆင့္ အၾကည့္ေတြ ထိုးေဖာက္ကာ လူအုပ္ႀကီးၾကားထဲမွ ခ်စ္သူကို ရွာေဖြၾကည့္လိုက္သည္။ ဖ်တ္ကနဲ ေတြ႕လိုက္ရသည့္ ခ်စ္သူေကာင္မေလးက အလြန္လွပလြန္းေနသည္။(ဝမ္းပိစ္) အက်ီလက္ျပတ္ အမည္းေရာင္ေလးကို ဝတ္ဆင္ကာ လည္ပင္းတြင္ သူ လက္ေဆာင္အေနႏွင့္ ေပးထားေသာ ပုလဲပုတီး ဆြဲႀကိဳးကို ဝတ္ဆင္ထားသည္။ မ်က္ႏွာတြင္ မိတ္ကပ္ကို ခပ္ပါးပါးေလး လိမ္းက်ံကာ ခါးေလာက္ရွိေသာ ဆံပင္အမည္းေရာင္ကို ဒီအတိုင္းေလး ခ်ထားကာ ဆံပင္ခြဲေၾကာင္း ညာဘက္တြင္မွ ညာဘက္နားတြင္ အနီရင့္ရင့္ ႏွင္းဆီပန္းပြင့္ႀကီးႀကီးကို ပန္ဆင္ထားသည္။ အလြန္လွပေသာ ခ်စ္သူကို လက္ျပကာ ႏွုတ္ဆက္လိုက္သည္။ သူမကေတာ့ ေခါင္းေလးအသာၿငိမ့္ကာ ျပဳံးျပသည္။

သို့ႏွင့္ အေရွ႕တြင္ တန္းစီေနေသာ လူတန္းႀကီးေနာက္တြင္ ရပ္ကာ ကိုယ့္အလွည့္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ “ေနာက္တစ္ေယာက္” ေခၚသံအၿပီးတြင္ ေနာင္ရဲ ေကာင္တာသို့ သြားလိုက္သည္။ ကိုယ့္မွာရွိေသာ ပတ္စ္ပို့စ္စာအုပ္၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ေကာင္တာေပၚ တင္ေပးလိုက္သည္။ အခ်က္အလက္မ်ားကို စစ္ေဆးေနေသာ ေကာင္တာမွ အရာရွိကို ၾကည့္ကာ စိတ္ထဲမွ ခ်ီးက်ဴးလိုက္သည္။ တို့ ျမန္မာနိုင္ငံ တိုးတက္လာတာပဲ။ထိုသို့ ေတြးေနစဥ္မွာပင္ “ညီေလး ဂ်ပန္မွာ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္ေျပရဲ့လား” “ေျပပါတယ္ အကို” “ေအးကြာ ဝမ္းသာပါတယ္.. အကိုတို့လည္း ဒီမွာ အလုပ္လုပ္ရတာ ညီေလးတို့ေလာက္ အဆင္မေျပဘူးကြ.. လက္ဖက္ရည္ မတိုက္ခ်င္ဘူးလား ညီေလး” ေစာေစာက အေတြးႏွင့္ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲေနသည္။

အက်င့္ေတြကေတာ့ မေပ်ာက္ေသးပါလား။ အဆင္ေျပေအာင္ေတာ့ ေျပာလိုက္ရသည္။ “တိုက္ခ်င္ပါတယ္..အကိုရာ.. က်ေနာ့္မွာလည္း ပိုက္ဆံ မပါဘူးဗ်.. ဟိုမွာ စီးပြားကပ္ဆိုက္ေနလို့ အလုပ္ေတြ ရွားၿပီး ေတာ္ေတာ္႐ုန္းေနရတယ္.. အခုလည္း ရန္ကုန္မွာ ရွိတဲ့ အေဒၚဆီကို အေမြလာေတာင္းတာအေမြရရင္ တိုက္မယ္ဗ်ာ” “ေအးပါကြာ.. ငါက ျပန္ေပးရမလို ျဖစ္ေနၿပီသြားပါေတာ့” “ေက်းဇူးအကို” ရန္ကုန္တြင္ တစ္ပတ္ပဲ ေနမယ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဝတ္အစားကို နည္းနည္းပဲ အိတ္အေသးတြင္ ထည့္ထားေသာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ ပစၥည္းစစ္ဌာန (ဘ႑ာအခြန္) ကို ျဖတ္ကာ ေကာင္မေလးဆီ အျမန္ေျပးလာခဲ့သည္။

စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ေျပးဖက္ကာ အနမ္းေႁခြ လိုက္ခ်င္ေသာ္လည္း လူခ်င္း အခုမွ ေတြ႕ဖူးေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွုႏွင့္ အျမင္မေတာ္ရာ ျဖစ္မွာစိုးေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ရွိန္သပ္ကာ ေကာင္မေလးကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ကာ ႏွုတ္ဆက္လိုက္သည္။ “ႏြယ္.. အရမ္းလွတယ္” “ေက်းဇူးကိုရဲကိုရဲ ကို ဓါတ္ပုံထဲမွာ ျမင္ဖူးေပမယ့္ အျပင္မွာ ခန္႔သားပဲ” “ဗိုက္ဆာၿပီလား..ႏြယ္” “မဆာေသးပါဘူးဘာျဖစ္လို့လဲ..ကိုရဲေကာ ဆာၿပီလား” “ေလယာဥ္ေပၚမွာ စားလာတယ္..မဆာေသးပါဘူးႏြယ္က ေျမႇာက္ေျပာေနလို့ေလ..” “ခစ္ခစ္ကိုရဲကေတာ့ လုပ္ၿပီ” “ေဟာဗ်ာဘာမွ မလုပ္ရေသးပါဘူး” “ကိုရဲေနာ္ ဇာတိက ျပလာၿပီအခုမွ စေရာက္ကာစပဲ ရွိေသးတယ္”

“ဟားဟားဟုတ္တယ္ေနာ္ေနာက္တစ္ပတ္ဆို ဘယ္ေလာက္ထိ ဆိုးမလဲ ေတြးၾကည့္” “အာကိုရဲေတာ္ၿပီမ စနဲ႔ေတာ့” “ဟုတ္ပါၿပီကြာ.. မတ္တပ္ႀကီး စကားေျပာေနတာ လာႏြယ္..တစ္ခုခု သြားစားရေအာင္.. အခ်ိန္ရတယ္မလား” “ဟုတ္..ကိုရဲ.. အိမ္ကို ေျပာလာတယ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ သြားႀကိဳမယ္လို့” “အိုေခယ္ဘာစားခ်င္လဲ” “အင္းအခုမွ ညေန ၄ နာရီေက်ာ္ပဲ ရွိေသးတယ္ ဆိုေတာ့ အဆာေျပပဲ စားရေအာင္ေလ” “ႏြယ္ပဲ..ဦးေဆာင္သြားလိုက္ေနာ္ကိုက မေရာက္တာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ ဆိုေတာ့ ဘာမွ မသိဘူး” “ကိုရဲ ဘယ္မွာတည္းဘို့ စီစဥ္ထားလဲ” “ႏြယ့္အိမ္မွာေလ” “အာကိုရဲကေတာ့ ေျပာေတာ့မယ္..ေပါက္တတ္ကရ” “ဟားဟားစတာပါကြာႏြယ္ေနတဲ့ ေနရာနဲ႔လည္း နီးေအာင္..ၿမိဳ့လယ္ေခါင္ တ႐ုတ္တန္းမွာပဲ တည္းမလားလို့ေလ” “အင္းဒါဆို တ႐ုတ္တန္းမွာပဲ ေလၽွာက္ၾကည့္ရင္း မုန္႔ေတြ စားၾကတာေပါ့” သို့ႏွင့္ တ႐ုတ္တန္းရွိ ေဟာ္တယ္တစ္ခုတြင္ တစ္ပတ္တည္းခိုရန္ စာရင္းသြင္းကာ အထုပ္အပိုးထားၿပီး ေကာင္မေလးႏွင့္ မုန္႔ေလၽွာက္စားၾကသည္။

ထိုေန႔က ညေန ၇ နာရီခြဲေလာက္တြင္ ေကာင္မေလးကို သူမအိမ္သို့ ျပန္ပို့လိုက္သည္။ ေတြ႕ၾကဦးမွာေပါ့ ေကာင္မေလးရယ္။ ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ ေကာင္မေလးႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ့အႏွံ့ ေလၽွာက္လည္ကာ ခ်စ္သူဘဝကို ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးေစခဲ့သည္။ ႐ုပ္ရွင္လည္း သြားၾကည့္ျဖစ္တာေပါ့။ ေအးခ်မ္းလြန္းလွေသာ သမၼတ ႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲတြင္ ျပသေနေသာဇာတ္ကားကို လ်စ္လ်ဴရွုကာ ေနာင္ရဲတို့ အလုပ္မ်ားခဲ့သည္။ ထိုင္ခုံကေတာ့ အမ်ားသိသည့္ ေနာက္ဆုံးမွ အတြဲခုံပင္ ျဖစ္သည္။ အရမ္းခ်မ္းေနပုံရေသာ ခ်စ္သူႏြယ့္ကို ဖက္ထားရမွ တဆင့္ အနမ္းမ်ားေႁခြကာ ခ်စ္သူဧ။္ ေရေျမာင္းေလးကို လက္ေခ်ာင္းေလးျဖင့္ အသာတူးေဖာ္ေနမိသည္။ ခ်စ္သူဆီမွ တအင့္အင့္ႏွင့္ တိုးတိတ္ျငင္သာစြာ ထြက္လာေသာ အသံကလည္း ေနာင္ရဲကို ကာမစိတ္ အျမင့္ဆုံးသို့ ေရာက္ေစသည္။ ပင္တီေပၚမွတဆင့္ ပြတ္ေနရာမွ ေပါင္ကို အနည္းငယ္ ကားေစကာ ပင္တီကို မခၽြတ္ေစပဲ ေဘးဘက္မွတြန္းဖယ္ကာ ခ်စ္သူရဲ့ ညီမေလးကို ဆြေပးလိုက္သည္။

ေျမာင္းတစ္ေလၽွာက္ ပြတ္ေပးေနရာမွ ထိပ္ပိုင္းမွာ ျမဳပ္ေနေသာ အစိေလးကို ရွာေဖြၿပီး ကာမခလုတ္ေတြကို ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ အေပါက္ထဲကိုေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို မထည့္ျဖစ္ပါ။ဘုရင္မ သည္ ဘုရင္ႏွင့္သာ ထိုက္တန္သည္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ေျပးတပ္သားႏွင့္ အရင္ ေပးမေတြ႕ပါ။ ခ်စ္သူရဲ့ ညီမေလးကလည္း တေျဖးေျဖး အရည္ရႊဲလာသည္။ ခ်စ္သူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လုံးေလးစင္းကာ ေျခာက္ကပ္လာေသာ ႏွုတ္ခမ္း ခပ္ဟဟ ထံမွ ၿငီးသံေလးေတြ ခပ္အုပ္အုပ္ ထြက္လာသည္။ ခ်စ္သူလည္ပင္းကို ခပ္ဖြဖြေလး နမ္းကာ နား နားသို့ ကပ္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။

“ႏြယ္.. အဆင္ေျပရဲ့လား” “အင္း” “ေကာင္းေရာ ေကာင္းလား” မ်က္လုံးေလး အသာဖြင့္ၾကည့္ကာ မ်က္ေစာင္းထိုးရင္း “ဘာေတြ ေမးေနတာလဲကြာ” “မရွက္ပါနဲ႔ ႏြယ္ရယ္.. ကိုတို့ၾကားမွာ ဘာဆို ဘာမွ မရွိေအာင္ လုပ္ေနတာတစ္ခုပဲ ခ်န္ထားမယ္.. သံေယာဇဥ္ ခ်စ္ျခင္း ဆိုတဲ့ ႀကိဳးေလးပဲ” “ကိုရဲေနာ္ေတာ္ေတာ္ ေျပာတတ္တယ္လူလည္” ေနာင္ရဲ လက္ကေတာ့ လွုပ္ရွားျမဲပါ။ ေကာင္မေလးကလည္း ခံစားျမဲပါ။ “ေျဖဦးေလေကာင္းလားလို့” “ဟုတ္.” ခပ္ျပတ္ျပတ္ပင္ ျပန္ေျဖသည္။ ေနာင္ရဲလည္း ဆက္မေမးေတာ့ပဲ ညီမေလးကို ပြတ္သပ္ေနေသာ လက္ အရွိန္ကို ျမႇင့္လိုက္သည္။ ေျခာက္ကပ္ေနေသာ ခ်စ္သူႏွုတ္ခမ္းကို အနမ္းမ်ားႏွင့္ စိုစြတ္ေစလိုက္သည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သတိမရပါ။ သူတို့လည္း သူတို့ဘာသာ အခ်စ္ကမၻာ တည္ေဆာင္ေနမည္မွာ အမွန္ပင္။

တေအာင့္ၾကာေသာ္ ခ်စ္သူရဲ့ လက္ဖဝါးႏုႏုက ေနာင္ရဲ ေပါင္ခြၾကားသို့ လာဆုတ္ကိုင္သည္။ အသာညႇစ္သည္။ ခပ္ဖြဖြ ကိုင္သည္။ ေဘာင္းဘီမွ ဇစ္ကို ဆြဲခ်ကာ ညီေလးကို အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီၾကားမွ လၽွိုကာ ခပ္သာသာေလး ညႇစ္သည္။ သိပ္မၾကာေခ်။ ခ်စ္သူက တကိုယ္လုံး တုန္တက္ကာ အျမင့္ဆုံးမွ ခုန္ဆင္းသြားသည္။ ခ်စ္သူ ၿပီးသြားတာကို ၾကည့္ၿပီး ခ်စ္သူႏွဖူးသို့ အနမ္းေပးလိုက္သည္။ ကိုယ္ေန ကိုယ္ထား အက်ီေတြ ျပန္ျပင္ကာ ခ်စ္သူေခါင္းေလးကို ရင္ခြင္ထဲသို့ ျပန္သြင္းလိုက္သည္။ .

“ေကာင္းလားႏြယ္” “ဟုတ္..” “ကိုရဲေကာ” “ကိုက ဘာမွ မွ မလုပ္တာ..ဘာမွ မျဖစ္ဘူးေလ” “ႏြယ္ဘာျပန္လုပ္ေပးရမလဲဟင္..” “ရတယ္..ႏြယ္မလုပ္နဲ႔” “ေသခ်ာလို့လား” “အင္းဒါေပမယ့္” ရင္ခြင္မွာ ေခါင္းမွီေနေသာ ေကာင္မေလး ေမးေစ့ကို အသာေမာ့ခိုင္းကာ မ်က္ဝန္းလွလွေလးကို ၾကည့္ၿပီး “ကိုနဲ႔လိုက္ခဲ့ကြာႏြယ့္ကို ခ်စ္ခ်င္တယ္” “အခုလည္း ခ်စ္ေနတာပဲကို..” “မဟုတ္ဘူးေလႏြယ္နဲ႔ ကိုနဲ႔ တစ္စိတ္ထဲ တစ္ကိုယ္ထဲ တစ္သားထဲ ျဖစ္ခ်င္တာ..” “ကိုရဲသေဘာပါရွင္” သို့ႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္ အၿပီးတြင္ ဟိုတယ္သို့ အေျပးႏွင္ေတာ့သည္။ ေကာင္မေလးကို အိမ္ျပန္ပို့ရန္ ၁ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ရသျဖင့္ အလ်င္မလိုေပမယ့္ ေႏွးလို့လည္း မျဖစ္ေပ။ ဟိုတယ္သို့ ေရာက္သည္ႏွင့္ ေကာင္မေလးက ခဏဟု ဆိုကာ သန္႔စင္ခန္းသို့ ဝင္သြားသည္။ ေနာင္ရဲလည္း အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ကာ ကုတင္ေပၚတြင္ လွဲေနသည္။ေကာင္မေလးက ေရခ်ိဳးခန္းမွ ထြက္လာကာ ေဘးသို့ ဝင္အိပ္သည္။ ေနာင္ရဲႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ပဲ တဘက္ေစာင္း အိပ္ေနသည္။

အခ်ိန္အနည္းငယ္ ၾကာသည္အထိ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ေကာင္မေလး ကိုယ္လုံးကို အသာေလး ဆြဲလွည့္ကာ တိတ္ဆိတ္မွုကို ေနာင္ရဲ ၿဖိဳခြဲလိုက္သည္။ “ခ်စ္တယ္ႏြယ္ရယ္” “ႏြယ္လည္း ကိုရဲ ကို ခ်စ္ပါတယ္” “ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္လဲ” “ကိုရဲကလည္း ကိုရဲနဲ႔ အခုလို လိုက္လာတာ ကိုရဲ ကို ခ်စ္လို့ေပါ့” “ေက်းဇူးပါ ႏြယ္” “ႏြယ့္ကို အထင္မေသးရဘူးေနာ္ကိုရဲ ကို တအားခ်စ္လို့ ႏြယ့္ဘဝကို ေပးမွာ” “တအားခ်စ္တာပဲ ႏြယ္ရယ္” ႏြယ့္ ႏွုတ္ခမ္းပါးကို အနမ္းစပ်ိဳးလိုက္သည္။ အနမ္းေတြကို အသားက်စျပဳလာေသာ ႏြယ္က တုံ႔ျပန္အနမ္းေတြ ေပးသည္။ ေနာင္ရဲ လက္တစ္ဘက္က ေကာင္မေလးပုခုံးကို လၽွိုကာဖက္လိုက္ၿပီး က်န္တစ္ဘက္က အက်ီေပၚမွေနကာ ရင္သားေတြကို ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။

ထို့ေနာက္ အက်ီမ်ားကို ခၽြတ္ေစကာ ခပ္ထြားထြား နို့ ၂ လုံးကို ေခ်ေပးေနေတာ့သည္။ ဘယ္ဘက္မွသည္ ညာဘက္၊ ညာဘက္မွသည္ ဘယ္ဘက္ ေျပာင္းကာ ေခ်ေပးသည္။ ထို့ေနာက္ နို့သီးေခါင္း တစ္ဘက္ကို ငုံစုပ္လိုက္သည္။ က်န္တစ္ဘက္ကိုလည္း အအားမေပးပါ။ လက္ညႇိုး လက္မႏွင့္ အသာအယာ ပြတ္ေခ်ေပးသည္။ ထိုသို့လုပ္ေနရင္းမွ လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ေကာင္မေလး ဗိုက္သားေလးမ်ားကို ပြတ္ၿပီးဆင္းကာ ပင္တီဘက္သို့ ေရာက္လာသည္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ပင္တီကို ခၽြတ္ေစကာ လက္ႏွင့္ အသာအုပ္ၿပီး ပြတ္ေပးေတာ့သည္။ ေကာင္မေလးဆီမွလည္း တအင္းအင္း အသံေတြ တေျဖးေျဖး က်ယ္ေလာင္လာသည္။ တရစပ္ နမ္းေနေသာ ႏွုတ္ခမ္းတို့ကို ခဏရပ္ကာ ေကာင္မေလး ေပါင္ၾကားသို့ မ်က္ႏွာမူလိုက္သည္။ ညီမေလးက အရည္ေတြႏွင့္ ေတာက္ေျပာင္ ရႊန္းလဲ့ေနသည္။

အေမႊးေတြကလည္း မထူမပါး ခပ္ပါးပါးရယ္။ ပန္းေရာင္ႏုႏုသန္းေနေသာ အေပါက္ဝႏွုတ္ခမ္းသားကို အသာျဖဲကာ အေစ့ကို ရွာလိုက္သည္။ လၽွာဖ်ားႏွင့္ အသာထိုးဆြကာ လၽွာကို အထက္ေအာက္ လွုပ္ရွားလိုက္သည္။ တျပတ္ျပတ္ အသံႏွင့္အတူ ေကာင္မေလးဆီမွ တအားအား ေအာ္သံပါ စည္းခ်က္က်က် ထြက္လာသည္။ ဖင္အနည္းငယ္ ႂကြလာကာ စည္းခ်က္အလိုက္ လွုပ္ရွားလာသည္။ ကိုရဲယ္ မေနတတ္ေတာ့ဘူးလုပ္ေပးပါေတာ့” “ေကာင္းလားႏြယ္” “တအားေကာင္းလို့ ခက္ေနတာ ျမန္ျမန္လုပ္ေတာ့ကြာ” အခုခ်ိန္ထိ အဝတ္အစား ဘာမွ မခၽြတ္ရေသးေသာ ေနာင္ရဲ လၽွပ္တျပတ္အတြင္း အျမန္ ခၽြတ္လိုက္သည္။ခုဏက ဟိုတယ္ျပန္ကာစတြင္ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးထံမွ မွာထားေသာ ကြန္ဒုံးကို ေဖာက္လိုက္သည္။ အေတြ႕အၾကဳံ မရွိေသာ္လည္း ေအာကားမ်ားၾကည့္ထားေသာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာ့ ေဖာက္တတ္သည္။ ျမင္ဖူးထားသည့္အတိုင္း ကြန္ဒုံးကို ထိပ္ဖ်ားေလးကို ဖိကာ ညီေလးကို စြပ္လိုက္သည္။ အဆုံးထိ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ မခံစားဖူးလို့လား မသိ။ ညီေလးကို ခပ္တင္းတင္း ျဖစ္ေစသည္။ ေနာင္ရဲ လုပ္သမၽွကို ၾကည့္ေနေသာ ေကာင္မေလးကို လွမ္းေျပာလိုက္သည္။ “ကို ထည့္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္” ေကာင္မေလးက မ်က္လုံးမွိတ္ျပကာ ခြင့္ျပဳလိုက္သည္။

ထို့ေနာက္ ကားေနေသာ ေပါင္ကို အသာကိုင္ျဖဲကာ ညီေလးေခါင္းတိုးရန္ အေပါက္ ရွာရေတာ့သည္။ အေျမႇာင္းတစ္ေလၽွာက္ကို အေခ်ာင္းလိုက္ ပြတ္သပ္ရင္း အေပါက္ဝကို မွန္းဆကာ ညီေလးႏွင့္ ခပ္ဆဆ ထိုးလိုက္သည္။ ထိုးလို့ မရ။ အေပါက္ေပ်ာက္ေနသည္။ ေသခ်ာေအာင္ အေပါက္ဝကို တစ္ခါ ျဖဲၾကည့္ကာ စိတ္ႏွင့္ မွတ္သားလိုက္သည္။ အေစ့ေလးရဲ့ ေအာက္မွာ အေပါက္ တစ္ေပါက္ရွိတယ္။ အဲ့ဒါ ေသးေပါက္သည့္အေပါက္။ ထိုအေပါက္မွတဆင့္ ေအာက္သို့ အတန္ငယ္မၽွတြင္ အေပါက္ ေယာင္ေယာင္ တစ္ခု ရွိသည္။ ထိုေနရာပင္ ျဖစ္မည္။ ညီေလးကို အရင္းမွ ကိုင္ကာ အေစ့ကို ခ်ိန္လိုက္သည္။ တေျဖးေျဖး ေအာက္သို့ ဆင္းလာကာ အေပါက္ဝဟု ထင္ေသာ ေနရာကို ျပန္ထိုးထည့္ၾကည့္သည္။ ေကာင္မေလးကို ၾကည့္ေတာ့ ရွက္လို့ ထင္မည္ မ်က္စိမွိတ္ထားသည္။ လုပ္စရာ ရွိတာကို ဆက္လုပ္လိုက္သည္။ ထိုးထည့္သည္။ မဝင္။ ညီေလးက ခပ္တင္းတင္း ျဖစ္လာသည္။ကြန္ဒုံးစြပ္ထားသည့္ အရွိန္အျပင္ တင္ပါး၊ ခါးတို့ လွုပ္ရွားမွုေၾကာင့္ တင္းရင္းလာသလို ခံစားရသည္။ အေပါက္ဝက ကိုယ့္အေရွ႕မွာ ေမၽွာ္ေတာ္ေယာင္ ျဖစ္ေနသည္။ စိတ္ျပန္တင္းကာ ျပန္ထည့္သည္။

“အ..အအား” ဘယ္လိုမွ မထင္မွတ္ထားေသာ အျဖစ္အပ်က္။ ညီေလးဆီမွ ခပ္ပ်စ္ပ်စ္ အရည္ေတြ ကြန္ဒုံးထဲသို့ ထြက္လာသည္။ သြားၿပီ။ ခဲေလသမၽွ သဲေရက်ၿပီ။ အသံၾကားေသာေၾကာင့္ မ်က္လုံးဖြင့္ကာ ေကာင္မေလးက လွမ္းေမးသည္။ “ကိုရဲ..ဘာျဖစ္တာလဲ” “ၿပီးသြားလို့ႏြယ္ကို မထိန္းနိုင္လို့ ထြက္သြားတာ” အားတုံ႔အားနာ ရယ္က်ဲက်ဲႏွင့္ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။“ဟင္ကိုရဲကလည္းလုပ္ေတာ့ မလုပ္ရေသးဘူး” “ေဆာရီးပါႏြယ္ကိုပထမဆုံးလုပ္တာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မထိန္းနိုင္ ျဖစ္သြားတယ္” “ရပါတယ္ကိုရဲႏြယ္လည္း စိတ္ေတြ လွုပ္ရွားေနတာ” “ေနာက္တစ္ေခါက္ေပါ့ႏြယ္” “ဟင္လုပ္ဦးမလို့လား” “ညီေလး ျပန္နိုးလာရင္ေလ” “ခစ္ခစ္ဟုတ္ပါၿပီ” ထို့ေနက သူတို့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ လုပ္လိုက္သည္။

ပထမတစ္ႀကိမ္ ၿပီးထားေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း စိတ္ကလည္း တင္းထားေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း အေပါက္ဝကို ရွာေတြ႕ကာ အဆုံးထိ တက္လွမ္းနိုင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ရက္မ်ားမွာေတာ့ အခ်ိန္ရရင္ ရသလို ဘယ္မွ မသြားေတာ့ပဲ အခ်စ္ၿမိဳ့ကို ပနက္ရိုက္ ေျမကြက္ခ်ေနလိုက္သည္။ တစ္ပတ္ျပည့္လို့ အျပန္မွာေတာ့ ေလဆိပ္တြင္ ခ်စ္သူက မွာသည္။ “ကိုရဲနာက္တစ္ခါ ျပန္လာရင္ မိုးမရြာပဲ မိုးကာဝတ္ႀကီးနဲ႔ မငိုနဲ႔ေနာ္ခစ္ခစ္” ၿပီးပါၿပီ

Leave a Comment