အခ်စ္ဦးအတြက္ မႏြမ္းေသးသည့္ ပန္းေလးတပြင့္

က်မ ေလ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးႀကီးပဲ။ ဘာလည္းလို႕ေမးရင္ လည္းမေျဖတတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ တမ်ိဳးႀကီး လို႕ေျပာတာေပါ့။ ဟိုေလ၊ ရင္ခံုတာ၊ စိတ္လႈပ္ရွားေနတာ၊ အဲဒါလည္းပါတယ္၊ စိုးရိမ္ေနတာ၊ ေၾကာက္လန္႕ေနတာလည္းပါတယ္။ ႏွေျမာေနတာ၊ ေနာက္၊ သနားသလိုျဖစ္ေနတာလည္းပါတယ္။ အဲဒါေတြ အကုန္ေပါင္းစံုေနေတာ့ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ တမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္ေနတယ္လို႕ပဲ ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။ မိန္းခေလး ေတြအတြက္ဆိုရင္ ဘဝမွာ အပ်ိဳ စျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ရယ္၊ ဘြဲ႕ယူတဲ့ အခ်ိန္ရယ္၊ လင္ယူတဲ့အခ်ိန္ရယ္၊ ေတြက ဘဝမွာ မွတ္တိုင္လို႕ ေျပာလို႕ ရမယ္ ဆိုရင္၊ မနက္ျဖန္က က်မ အတြက္ တတိယ မွတ္တိုင္လို႕ ေျပာလို႕ ရမွာေပါ့ေႏွာ္။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ မနက္ျဖန္က က်မရဲ႕ မဂၤလာပြဲ မို႕လို႕ေလ။

က်မ အရြယ္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳရမယ့္အရြယ္ေရာက္ေနပါၿပီေလ။ က်မ အပ်ိဳစျဖစ္တာက သူမ်ားေတြထက္ေစာတယ္လို႕ က်မေဒၚေလးက ေတာ့ ေျပာခဲ့ဘူးတယ္၊ ေနာက္ ႏွစ္ဆယ့္တႏွစ္မွာ ရုကၡေဗဒ အဓိကနဲ႕ ဘြဲ႕ရခဲ့ၿပီး၊ အခု အသက္ႏွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္ အရြယ္မွာ မဂၤလာေဆာင္ရေတာ့မယ္ေလ။ က်မရဲ႕ သူတို႕သားေလာင္း ကေတာ့ ကိုညီညီလင္း တဲ့၊ သူက မဂၤလာေစ်း မွာ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးက သြင္းလာတဲ့ ေဆးေတြကို လက္ကားျပန္ျဖန္႕တဲ့ အလုပ္နဲ႕ စီးပြားေရးေကာင္းေနတာေလ။ က်မရဲ႕ သူတို႕သား ေလာင္း ဘယ္လိုျဖစ္လာသလည္း ဆိုေတာ့၊ ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘေတြ သေဘာတူ လို႕ စံုဖက္ထိမ္းျမားေပးသည္လို႕ပဲ ဆိုၾကပါေတာ့ရွင္။ ဘယ္က ေနဘယ္လို၊ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႕အထိ ျဖစ္လာခဲ့တယ္ ဆိုတာကေတာ့ ဇာတ္လမ္းက အရွည္ႀကီးဆိုေတာ့ ၾကံဳရင္ႀကံဳသလို ေရးျပသြားမယ္ေနာ္။

အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်မ စိတ္ထဲမွာ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနေတာ့ ဘာကို ေတြးလို႕ေတြးရမွန္းေတာင္ မသိသလိုျဖစ္ေနရပါတယ္ရွင္။ အဓိက က မဂၤလာေဆာင္မဲ့ သူတို႕သမီး အျဖစ္ ဧည့္ခံရေတာ့ မယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ ယူမဲ့သူက ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကိုယ္လွေနဖို႕က အဓိက မဟုတ္လား၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အႀကံေပးထားတဲ့ မိတ္ကပ္ပညာသည္ေတြကို အခ်ိန္ ခ်ိန္းထား၊ ဘာဝတ္စံုဝတ္မလဲ ဆိုတာကေတာ့ ေရြးထားတာ သံုးလေလာက္ရွိၿပီ စိတ္ကူးေျပာင္းသြားလိုက္ ျပန္သြားလဲလိုက္နဲ႕ ဝတ္စံုငွားတဲ့သူ ေတြကိုလည္း မ်က္ႏွာေတာ့ နည္းနည္းပူသား၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒီမဂၤလာဝတ္စံု နဲ႕ ဓါတ္ပံုေတြက တသက္လံုးပါသြားေတာ့မွာေလ။ ေနာက္ တသက္လံုး ကိုယ့္အိမ္ဧည့္သည္လာရင္ မဂၤလာေဆာင္ တုန္းက ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံု အယ္လ္ဘန္ႀကီး ေတြထုတ္ထုတ္ျပ၊ ေနာက္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ၾကာရင္ အဲဒီပံုေတြ ေဖ့စ္ဘုပ္ေပၚျပန္တင္။ ခစ္ခစ္။ သူမ်ားေတြ လုပ္ေနတာေတြ႕လို႕ ေလ။

အင္း တကယ့္ကို စိတ္ထဲမွာ အဲဒါေတြနဲ႕ ပဲ ျပည့္ေနတယ္။ မဂၤလာေဆာင္မယ့္ ကိုယ့္သူတို႕သား၊ ကိုယ့္လင္ ျဖစ္ေတာ့မယ့္သူေတာင္ ကိုယ္နဲ႕ ခ်စ္လို႕ယူမဲ့သူမဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ေမ့ေနတယ္။ အဟစ္။ ဒါေပမဲ့ မဂၤလာအခန္းအနားမွာ တြဲထြက္ရေတာ့ ရင္ခုန္သားရွင့္။ သူနဲ႕ တြဲၿပီး မဂၤလာစင္ျမင့္ကို လမ္းေလွ်ာက္ရလို႕ေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ဧည့္ခံပြဲလာၾကတဲ့သူေတြ ေရွ႕မွာ ကုိယ့္ပံုက လွမွ လွပါ့မလား၊ ဟိုေကာင္မေတြကလည္း တယ္လီဖံုးကင္မရာေတြနဲ႕ ကလစ္ ကလစ္နဲ႕ ရိုက္ေနလိုက္ၾကတာ ငါ့ရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲ နင္တို႕ ေဖ့စ္ဘုပ္ေပၚတင္လို႕မရဘူးလို႕ ေျပာထားလိုက္ရ ေကာင္းမလား၊ ခုမွေတာ့ေနာက္က်ေနၿပီ စတာေတြ ေတြးၿပီး ရင္ခံုေနရတာေလ။ မဂၤလာ အခန္းအနားၿပီးေတာ့ ပင္ပန္းလိုက္တာ ကိုယ္ကို ပံုေပးေနရလို႕၊ တကိုယ္လံုးလည္း ႏြမ္း၊ လူတိုင္းကို ျပံဳးျပေနရလို႕ ပါးလည္းေညွာင္း၊ ဒီၾကားထည္း မၿပီးေသးဘူး၊ အက်ႌအဝတ္အစား လဲ ၿပီး သူ႕ဖက္နဲ႕ က်မဖက္က အမ်ိဳးအရင္းေတြေခၚလို႕ စားေသာက္ဆိုင္ ဒင္နာ သြားစားရအုန္းမယ္ေလ။

က်မ ဘက္ကေတာ့ အမ်ိဳးသိပ္မရွိ ပါဘူး သူ႕ဘက္က မ်ားတယ္ရွင့္။ စားၾကေသာက္ၾကေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ က တိုက္တာနဲ႕ သူ နည္းနည္းေလး ရစ္ေနတာေတြ႕ရတယ္၊ မ်က္ႏွာလည္းနည္းနည္းနီေနၿပီ။ အဲဒီေတာ့မွ က်မလည္း တျခားဟာေတြးၿပီး ရင္ခုန္လာရျပန္ပါတယ္၊ ေအာ္ ဒီလူနဲ႕ ငါနဲ႕ ဒီည အိပ္ယာတခုထဲ မွာ အိပ္ၾကရေတာ့မွာေနာ္လို႕။ က်မ ေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့ ဝိုင္အနီခြက္ေလးကို ယူၿပီး စုပ္ေသာက္လိုက္မိတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးမူးေတာ့လည္း ေကာင္းတာပဲလို႕၊ ဟြန္း။ ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ ကိုယ့္ေယာက္်ား ျဖစ္မဲ့သူနဲ႕ ကစ္ဆင္းေတာင္ မစုပ္ရေသးပဲနဲ႕ ညအတူအိပ္ရေတာ့မယ္ဆိုတာက တမ်ိဳးႀကီး လိုပဲ။ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ကိုယ့္ကို ပန္းေလး တပြင့္လို မထိရက္မကိုင္ရက္နဲ႕ေလ၊ နမ္းတာကလည္း ပါးကေလးကို သူ႕ႏွာေခါင္းႀကီးနဲ႕ လာနမ္းဘူးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ရွက္ေနေသးတယ္။ က်မက သူ႕ကို ဆြဲၿပီး ႏူတ္ခမ္းခ်င္း စုပ္လို႕ ဘယ္ေကာင္းမလည္း ၊သူက စရမဲ့ဟာ။ အင္း ေလ ဒီည၊ ဘာေတြ ျဖစ္မလည္းဆိုတာ ၾကည့္ေသးတာေပါ့၊ လို႕ပဲေတြးေနမိေတာ့တယ္။

ညဘက္က်ေတာ့ က်မ တို႕ လင္မယားအတြက္ ဆိုၿပီး ကိုကိုညီ ငွားထားတဲ့ တိုက္ခန္းေလး ေလ။ သံုးလႊာမွာ ေလ။ အဲဒါကို ကိုကိုညီ့ သူငယ္ခ်င္းကား နဲ႕လိုက္ပို႕ေပးၿပီး ေရာက္လာၾကတာေပါ့။ ကိုကိုညီ့ အကို ရယ္၊ ကိုကိုညီ့ သူငယ္ခ်င္း ကားေမာင္းပို႕ေပးတဲ့သူရယ္၊ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရယ္ ပါလာတယ္ေလ။ သူ႕ တြဲဘက္သူငယ္ခ်င္းေတြလို႕ေျပာတာပဲ၊ တေယာက္က လူပ်ိဳ ၊ ကားေမာင္းတဲ့ တေယာက္က အိမ္ေထာင္နဲ႕၊ ကိုကိုညီ့ ကို ရစ္ၿပီး အိမ္ေပၚထပ္ထိတက္လိုက္လာၾကတာ။ ကိုကိုညီ တို႕ က ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာေလ၊ သူ႕အကိုက အိမ္ေထာင္နဲ႕၊ မႏၱေလးမွာ ေနတာေလ။ တကယ္ကေတာ့ ကိုကိုညီ က မေန႕က အထိ သူ႕မိဘ ေတြနဲ႕ အတူေနခဲ့တာေလ၊ သူက လူပ်ိဳႀကီးလို႕ေျပာရမွာေပါ့ အသက္၃၀ ဆိုေတာ့။ က်မထက္ ေျခာက္ႏွစ္ႀကီးတယ္။ အဲဒါတခုေတာ့ က်မ စိတ္ခ်မ္းသာရတယ္၊ သူက အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေတာ့ က်မတို႕ လင္မယားသတ္သတ္ ေနၾကမယ္ ဆိုလို႕ေလ။

က်မက မေျပာရပဲ သူ႕ဘာသာစီစဥ္တာ ေကာင္းတာေပါ့။ က်မ ကေယာက္ခမေတြ နဲ႕မေနခ်င္ပါဘူးရွင္၊ လြတ္လည္းမလြတ္လပ္ဘူး၊ ေနာက္ ေခၽြးမ နဲ႕ ေယာက္ခမ ဆိုတာ ပံုုျပင္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကားဖူးေနတာ၊ ေဝးေလ ခ်စ္ေလပဲမဟုတ္လား။ ခစ္ခစ္။ ဒါေတာင္မွ အေဝးႀကီးမဟုတ္ဘူးရွင့္ သူတို႕က ၅လႊာမွာေနတာ တတိုက္ထဲပဲ။ ကိုကိုညီ က ေအာက္က အခန္းလႊတ္သြားတာနဲ႕ ဆြဲထားလိုက္တာ သူ႕မိဘေတြနဲ႕ သိပ္ေဝးေဝး မသြားေနခ်င္လို႕။ သူ႕မိဘ ေတြကလည္း မဂၤလာေစ်းမွာပဲ ေလ ဆိုင္ခန္းရွိေတာ့။ အတူတူ သြားလို႕ရတာေပါ့။ အဲဒါ အိမ္ေပၚလည္းေရာက္ေရာ သူတို႕က အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ ဝိုင္းထိုင္ၾကျပန္တယ္ရွင္။ ကိုကိုညီ့ အကို ကိုဘိုဘိုယူလာ တဲ့ အရက္ပုလင္းတလံုးနဲ႕ေပါ့။ က်မ ကေတာ့ ျငီးစီစီ ရွိလာတာနဲ႕ သူတို႕ကို ထားခဲ့ၿပီး ေရခ်ိဳးဖို႕ထြက္လာခဲ့တယ္။ ကိုကိုညီ ငွားထားတဲ့ တိုက္ခန္းေလး ကအသစ္ကေလး ဆိုေတာ့ အထဲမွာ ကေတာ့ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ေလး ေၾကြျပားကပ္ ေရခ်ိဳးခန္းေလးထဲမွာ ရွာဝါ ေရပန္း ပါတတ္ထား တယ္ ေရပန္းကလည္း လွ်တ္စစ္နဲ႕ အပူေပးတာေလး ရွိေနေတာ့ ေရေႏြးေႏြးေလးနဲ႕ ခ်ိဳးလိုက္တာ အိုး ဇိမ္ရွိလိုက္တာရွင္။ေခါင္းကို ေစ်းႀကီးေပးလုပ္ထားရတာ တရက္ပဲ ထားလိုက္ရလို႕ ႏွေျမာေပမဲ့၊ အခုလို ေခါင္းက ပါတခါထဲ ေလာင္းခ်ိဳးလိုက္ရေတာ့ လူကို လန္းဆန္းသြားတာပဲ။ အင္း၊ ေရခ်ိဳးခန္းေလးက လံုလံုျခံဳျခံဳ ဆိုေတာ့ က်မ ကိုယ္လံုးတီးနဲ႕ ခ်ိဳးတာေပါ့။ခစ္ခစ္။

ဇိမ္ရွိလိုက္တာရွင္၊ တေန႕လံုးႏြမ္းေနတာေလး ေရပူပူနဲ႕ ခ်ိုးခ် ၿပီး ဆပ္ျပာရည္ေမႊးေမႊး နဲ႕ တကိုယ္လံုးအျမဳပ္ထေအာင္ တိုက္ခၽြတ္ခ်ိဳးလိုက္တာ လူလည္း လန္းဆန္းသြားတယ္။ က်မ ရဲ႕ ေရႊရင္ အစံုကိုလည္း ပြတ္တိုက္ရင္း အင္း ငါ့ကိုယ္ခႏြာကို လင္ဆိုတဲ့တစိမ္းေယာက္်ား တေယာက္။ ခိခိ ခုထိကေတာ့ တစိမ္းကိုး။ ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ကိုင္ေတာ့မွာပါလား လို႕ ေတြးမိတယ္။ အဲဒီအေတြးေလးဝင္လာတာနဲ႕ ၾကက္သည္းေလး နည္းနည္းထသြားၿပီး က်မရဲ႕ ခ်ိဳသီးထိပ္ကေလး ေတြက မာလာတယ္။ က်မ လက္ေခ်ာင္းေလး ေတြနဲ႕ ပြတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ အို႕၊ က်မ ဒူးေတြေတာင္ မခိုင္ေတာ့သလိုပဲ။ က်မလက္ေခ်ာင္းေတြက က်မေပါင္ခြဆံုေလးထဲေရာက္သြားမိတယ္။ အဟိ။ က်မ မထိရဲ ထိရဲ နဲ႕ အသာေလး ပြတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။

မေန႕က မွ ေလာေလာ လတ္လတ္ ရွင္းလင္းထားလို႕ ခ်ံဳဘုတ္ေလးက မရွိ ေတာ့ဘူး။ ကေလးေလး ပါးေလးလိုပဲ ေဖာင္းအိၿပီး ေခ်ာမြတ္ေနတယ္။ ဆပ္ျပာရည္ေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္မွာေပါ့။က်မ ဆက္မထိရဲေတာ့ဘူး။ ကိုယ္က ဆပ္ျပာရည္ေတြကို ပဲ ျမန္ျမန္ကုန္ေအာင္ ေရပန္းေအာက္မွာ မ်က္လံုးကိုမွိတ္ မ်က္ႏွာကို ေမာ့ထားၿပီး ဆက္ခ်ိဳးေနလိုက္မိေတာ့တယ္။ ဆပ္ျပာရည္စင္သြားမွ သဘက္တထည္နဲ႕ ေခါင္းကို နည္းနည္းသုတ္ၿပီး ေခါင္းမွာပတ္လိုက္တယ္။ ေနာက္တထည္နဲ႕ ကိုယ္ကို ရင္လွ်ားပတ္ၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ထြက္လာလိုက္တယ္။ “ ဒုန္း” “ အား” “ ဟင္ .ေဆာရီး ေဆာရီး ကိုအာဒမ္ နာသြားလားဟင္” “အင္း ရပါတယ္ မေတာ္တဆပဲဟာ” က်မတို႕ ေရခ်ိဳးခန္းနဲ႕ အိမ္သာနဲ႕က ကပ္ရက္မဟုတ္လား။အဲဒါ က်မက တံခါးကို တြန္းအဖြင့္ အိမ္သာတခါးကို ဖြင့္ေနတဲ့ ကိုအာဒမ့္ တေတာင္ဆစ္ကို တံခါးက သြားရိုက္မိတယ္ေလ။ အသံကလည္း ဒုန္းကနဲ ျမည္ေတာ့ က်မလည္း ရုတ္တရက္လန္႕သြားတာေပါ့။

ကိုအာဒမ္ သူ႕ကိုယ္ကို ကုန္းၿပီး ေအာ္လိုက္တာေတြ႕ေတာ့ အားနာ သြားၿပီး က်မ တို႕ မိန္းမသားေတြရဲ႕ မိခင္စိတ္ရင္း ေၾကာင့္ ခေလးေတြကို ဥံဖြ လုပ္ေပးသလို၊ က်မလက္ေတြကလည္း သူ႕တံေတာင္ကုိ အလိုလို လွမ္းကိုင္လိုက္မိတယ္။ က်မက သူ႕တေတာင္ကို လွမ္းကိုင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သူကရဲ႕ ေနာက္လက္တဘက္ကလည္း နာတဲ့ ေနရာကို လာကိုင္လိုက္ေတာ့ က်မ လက္ေပၚမွာ သူ႕လက္ဖဝါးႀကီးလာအုပ္ကိုင္လိုက္သလိုျဖစ္သြားတာေပါ့။ က်မက အခုပဲ ေရခ်ိဳးၿပီး ထြက္လာတာမို႕ က်မလက္ေတြကပဲ ေအးေနလို႕လားမသိဘူး၊ သူ႕လက္ဖဝါးႀကီးေတြက ပူေႏြးေနသလိုပဲ။ ေနာက္ၿပီး အဖိုဓါတ္လို႕ေခၚမလား လွ်ပ္စီး သလိုပဲ ဓါတ္တခု ေၾကာင့္ က်မ ကိုယ္လံုးေလး တုန္သြားတယ္။ ကိုယ့္တကိုယ္လံုးမွာလည္း တဘက္ေလးတထည္ပဲပတ္ထားတာ ေနာက္ၿပီး တစိမ္းေယာက္်ားေလး တေယာက္နဲ႕ အသားခ်င္းထိလို႕၊ က်မ လက္ကို ျပန္ရုတ္မလို႕လုပ္ေတာ့ ကိုအာဒမ္ မလႊတ္ပဲ ဖိကိုင္ထားတယ္ေလ။

က်မသူ႕မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တာ့လည္း သူ႕မ်က္လံုးေတြက မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါ ရင္လွ်ားထားေပမဲ့ ပစၥည္းရွိလူတန္းစား က်မရဲ႕ မို႕ေမါက္ေနတဲ့ ေရႊရင္အစံုအေပၚပိုင္းကို ေငွးစိုက္ၾကည့္ေနတာေတြ႕ရတယ္။ က်မလည္း ရွက္သြားၿပီး လက္ကို ခပ္ဆပ္ဆပ္ကေလး ဆြဲယူလိုက္ေတာ့မွ သူလည္း သတိယသြားၿပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ “ အိုး ေဆာရီးေနာ္ မသက္ “ ကမန္းကတန္းပဲ အိမ္သာခန္းထဲ ေျပးဝင္သြားေလရဲ႕။ သူ႕ရဲ႕ ကိုးယိုးကိုးယား၊ မူပ်က္သြားတဲ့ ပံုကို ၾကည့္ၿပီး က်မ စိတ္ထဲ ရီခ်င္လာတယ္။ ေယာက္်ား ေတြမ်ား အဲလိုပဲလားမသိဘူး၊ မိန္းမ ကိုယ္ေပၚက ေနခိုအသားေလး ေတြမ်ားေတြ႕လိုက္ရရင္ တခါထည္း၊ လူခ်ီး ပံုအႀကီးႀကီးေတြ႕လိုက္ရတဲ့ ေခြးဝဲစားလိုပဲ၊ လွ်ာဟတ္ထိုးနဲ႕ အၿမီွး တႏွံ႕ႏွံ႕။ အိေႃႏၵ ကိုမရ ျဖစ္ကုန္ၾကတာပဲ။ က်မလည္း အခန္းထဲ ကမန္းကတမ္းဝင္လာၿပီးအခန္းတံခါးကို ပိတ္ အထဲက ဂလန္႕ခ်ထားလိုက္တယ္။ ေတာ္ၾကာကိုယ္အဝတ္အစားလဲေနတုန္း ေနာက္တေယာက္ တံခါးမွားၿပီးလာဖြင့္ေနအုန္းမယ္။ က်မတို႕ အခန္းထဲမွာေတာ့ မဂၤလာကုတင္ႀကီးကေတာ့ အားရစရာႀကီးပါရွင္၊ ပန္းႏုေရာင္ အခင္း၊ ပန္းႏုေရာင္ ေခါင္းအုံုးစြတ္၊ ခြလံုး၊ ပန္းႏုေရာင္ဇာျခင္ေထာင္နဲ႕ အင္း၊ ေန႕ခင္းမဂၤလာေဆာင္ၿပီး အိမ္ျပန္လာဓါတ္ပံုရိုက္ၾက ေသးတယ္ေလ၊ ေစ့ေစ့ေတြးၾကည့္ရင္ ရွက္စရာႀကီး ၊ လူတိုင္းေတြးေနမွာပဲ အင္း သူတို႕သမီးနဲ႕ သူတို႕သား ေတာ့ ညက်ရင္ ဒီကုတင္ႀကီးေပၚမွာ၊ ဟိဟိ။

ဆိုၿပီး။ အခန္းတံခါးလည္း ဂလန္႕ခ်ထားၿပီ ဆိုေတာ့ က်မ ကိုယ္မွာပတ္ထားတဲ့ သဘက္ကို ခၽြတ္ၿပီး ၾကမ္းေပၚဒီအတိုင္း ပံုခ်လိုက္တယ္။ ကုတင္ေဘးက က်မ အလွျပင္မွန္တင္ခံုေပၚက မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၾကည့္မိတယ္။ ေနာက္ ေခါင္းေပၚပတ္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါကို ျဖည္လိုက္ၿပီး ဆံပင္ေတြကို သဘက္နဲ႕ ပြတ္လို္က္တယ္။ ၿပီးမွ ကိုကိုညီဝယ္ေပးထားတဲ့ ဟဲရားဒရိုင္ရာ အသစ္ကေလးနဲ႕ နည္းနည္းမႈတ္လိုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ က်မ ဆံပင္က တိုတိုေလးပါ ပုခံုးေထာက္ရံုပဲထားတာ။ မဂၤလာေဆာင္ အတြက္ အလွဖန္တီးရွင္ ေလးေတြ ဝိုင္းၿပီး ဆံထုံးအတုေတြ တတ္၊ ေပးထားလို႕ ဓါတ္ပံုေတြမွာေတာ့ ဆံထံုးအႀကီးႀကီးေခါင္းေပၚေရာက္ေနတာ။ ခစ္ခစ္။ မ်က္ႏွာကို လိုးရွင္းေလး နည္းနည္းပြတ္လိုက္တယ္၊ မ်က္ခံုးေလးလည္း ထင္းသြားေအာင္ ရက္ဗလြန္ခဲဆံေလးနဲ႕ နည္းနည္းေလးဆြဲလိုက္တယ္၊ ႏူတ္ခမ္းကိုေတာ့ အေရာင္မရွိတဲ့ လစ္ပေလာ့ေလးပဲ နည္းနည္းပြတ္ၿပီး က်မရဲ႕ ႏူတ္ခမ္းထူထူ အနားေလးေတြကို ထင္းသြားေအာင္ ခဲဆံပါးပါးေလး နဲ႕ ဆြဲလိုက္တယ္၊ ဆံပင္ကို ဘရွပ္ေလးနဲ႕ ဖြဖြေလးသတ္လိုက္ၿပီး ေခါင္းေလးခါၿပီး သူ႕ေအာ္ရီဂ်င္နယ္အတိုင္းပုခံုးေပၚဝဲက်ေနေအာင္လုပ္လိုက္တယ္။

အဲလိုဆံပင္ပံုေလးရေအာင္ ပိုက္ဆံအမ်ားႀကီးေပးၿပီး စကၤာပူက ျပန္လာတဲ့ မမဆလြန္းမွာ သြားညွပ္ထားရတာေလ။ ျမန္ျမန္လုပ္မွ ပါ။ က်မထြက္သြားမွ ဟိုလူေတြ အားနာၿပီးထျပန္မွာ ဒီအတိုင္းလႊတ္ထားလို႕ကေတာ့ မကုန္မခ်င္းႏွလံုးသြင္းထိုင္ေသာက္ေနၾကမွာ။ သူမ်ားမဂၤလာဦးညလားဘာလားမသိအားမနာလွ်ာမက်ိဳး။ ကိုကိုညီ့ အကိုႀကီးကလည္း မႏၱေလးမွာ ေနၿပီး ညီကို မေတြ႕ရတာ ၾကာၿပီ စကားမေျပာရတာ ၾကာၿပီ ဆိုၿပီး အရမ္းကို စကားမ်ားတာပဲ။ သူ႕နာမည္က ကိုဘိုဘို ဒါေပမဲ့ အာေတာ္ေတာ္မ်ားလို႕ အာဘိုဘို လို႕ ေခၚၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီကေနမွ ေနာက္ေတာ့ တျဖည္ျဖည္း အာဘို ျဖစ္သြားတယ္ဆိုပဲ၊ အခုက်ေတာ့လည္း နာမည္ရင္းေပ်ာက္ၿပီး ကိုအာဘို ျဖစ္ေနၿပီတဲ့။ ခစ္ခစ္ ဘယ္လိုလူႀကီးလည္းမသိဘူး။ ခုလည္း မိန္းမေတြခေလးေတြထားခဲ့ၿပီး မႏၱေလးကေန ဆိုင္ကယ္တစီးနဲ႕ဆင္းလာတာတဲ့။

အင္း ျမန္ျမန္လဲမွ ပါေလ ဆိုၿပီး ၊က်မလည္း လြယ္တဲ့ က်ားသစ္ကြက္အဆင္ ဖင္ၾကားညွပ္အတြင္းခံေလး ကမန္းကတမ္းေကာက္စြတ္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အတို လက္တထြာေလာက္ေလး အနားေတြ တမင္စုတ္ဖြာထားတဲ့ဟာေလးကို အေပၚက ထပ္ဝတ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ယိုးဒယားဘရာဇီယာေပ်ာ့ေပ်ာ့ အသားေရာင္ကိုဝတ္၊ အေပၚက တီရွပ္ အမဲလက္တိုခါးတိုေလးကို ေကာက္စြတ္လိုက္တယ္။ အဲတီရွပ္က နည္းနည္းေတာ့ လည္ပင္းေပါက္က်ယ္တယ္။ ခါးကလည္းေတာ္ေတာ္ေလးတိုတယ္။ အိမ္ေနရင္းပဲေလ ဆိုၿပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕ခန္းဘက္ကို ထြက္လာခဲ့လိုက္ေတာ့တယ္။ အမေလးေတာ္ ကိုအာဘို ယူလာတဲ့ အရက္တလံုးလံုးေတာင္ ေျပာင္ကာနီးပါေရာ့လား၊ ကိုကိုညီကေတာ့ ေခါင္းေတာင္ သိပ္မထူႏိုင္ေတာ့သလိုပဲ။ ကိုအာဘို တေယာက္ပဲ အာေနပါလား။ ေဘးက စကားမေျပာပဲ အၿမီးပဲထိုင္စားေနတဲ့ ကိုကိုညီ့သူငယ္ခ်င္း မစၥတာအမီးဂိုးစ္ ကေတာ့ အရက္ ခြက္ကိုဇိမ္ဆြဲေသာက္ေနေလရဲ႕။ ခုန ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးနဲ႕တိုက္မိသြားတဲ့ ကိုအာဒမ္ ကေတာ့ က်မ ကို အခုမွ ေတြ႕ဘူးသလိုပဲ မ်က္လံုးအျပဴးသား ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ ေငးၾကည့္ေနတယ္။ဟင့္ သြားရည္ေတာင္က်ေနပလားမသိဘူး။

ခိြ။ က်မဝင္လာတာကိုေတြ႕ေတာ့ မွ ကိုအာဘိုက လွမ္းၾကည့္ၿပီး။ “ ေဟး လာလာ ညီမေလး သက္ခ်ိဳၿပံဳး ၊ ညီးေရခ်ိဳးသြားတာ ေတာက္ေတာက္က်ေန ပလားလို႕ငါတို႕ေတာင္ ေျပာေနၾကတာေလ.. ေရစက္ေတြေျပာတာပါ။ ဟီးဟီး” သူ႕ဘာ့သာပ်က္လံုထုတ္ၿပီး သူ႕ဘာသာရီေနတဲ့ ကိုအာဘို ကိုၾကည့္ၿပီး က်မ မခ်ိျပံဳးၿပံဳးျပလိုက္ပါတယ္။ ……… အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ စကားမေျပာပဲ ျငိမ္ေနတဲ့ မစၥတာ အမီးဂိုးစ္ က၊ “ကဲ က်ေနာ္ ေလဆိပ္လစ္ရအုန္းမယ္ ကိုအာဘို၊ ကိုအာဒမ္၊ ခင္ဗ်ားတို႕ကို ဘယ္မွာပို႕ေပးခဲ့ရမလဲ” “ ရတယ္ အမီးဂိုးစ္ က်ေနာ္က အေပၚထပ္က အေဖ တို႕အိမ္တက္အိပ္မွာ အာဒမ့္ကိုသာေခၚသြားလိုက္ေတာ့” “အိုေက ဒါဆိုရင္လည္းသြားမယ္ေလ၊ ဂြတ္ႏိုက္ကိုအာဘို၊ ဂြတ္ႏိုက္ မသက္ခ်ိဳဦး က်ေနာ္တို႕လစ္ၿပီ” “ ဟုတ္ မစၥတာအမီးဂိုး၊ ဂြတ္ႏိုက္ အန္ဆိြဒရင္း ေမာင္ေလးအာဒမ္ ဘိုင္ဘိုင္” က်မရဲ႕ လင္အသစ္က်ပ္ခၽြတ္ကေတာ့ ေခါင္းငိုက္စိုက္ႏွင့္ျဖစ္ေနၿပီ။ “ကိုႀကီးအာဘို ကိုကိုညီ႕ ကို အခန္းထဲ မွာသြားသိပ္ရေအာင္ ကူညီပါအုန္း” “ေအးေအး နင္ဖယ္ ငါတြဲေခၚသြားလို္က္မယ္” ကိုအာဘို တေယာက္သူ႕ညီကို လက္တဖက္ပုခံုးေပၚတင္မၿပီး တြဲေခၚလာခဲ့တယ္။

က်မတို႕ အခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚအသာလွဲတင္ေပးလိုက္ၿပီး သူ႕ညီကို သူခနငံု႕ၾကည့္ၿပီး ေခါင္းတတခ်က္ခါလိုက္ၿပီး၊ “ အင္း ဒီေကာင္ကေတာ့ ကြာ မဂၤလာဦးညမွာေတာင္ ထိန္းမေသာက္ဘူး” က်မလည္း ေဘးက ဝင္ၿပီး ေခါင္းအံုးေတြ ေနရာခ်ေပး ကိုကိုညီ ကိုယ္ေတြလက္ေတြ သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္အေနအထားျပင္ေပးေနမိတာေပါ့၊ ကိုယ့္လင္ျဖစ္ေနၿပီမလား၊ ေတာ္ၾကာ မနက္အိပ္ယာထ မွ ဟိုကနာတယ္ ဒီကနာတယ္၊ အေၾကာလြဲခ်င္သလိုဘာလိုလို ျဖစ္ေနရင္ မခက္ပါလား။ က်မက ကုတင္ေဘးကေန အဲလိုကိုကိုညီ ကိုလုပ္ေပးေနရေတာ့ ကိုယ္ကို ကိုင္းညႊတ္ထားရတယ္မလား၊ က်မရဲ႕ တီရွပ္ လည္ပင္းက်ယ္ႀကီးကလည္းဟိုက္လို႕၊ ပထမေတာ့ သတိမထားမိဘူး။ ကိုအာဘို မလႈပ္မရွားနဲ႕ျငိမ္ေနပါတယ္ ဆိုၿပီးေမာ့ၾကည့္မိေတာ့မွ။ အမေလး။ ကိုအာဘိုႀကီး က်မ ရင္ဘတ္ကို မ်က္လံုးႀကီးအျပဴးးသားနဲ႕ ၾကည့္ေနပါလား၊ တံေတြးေတြလည္း မ်ိဳခ်ေနလို႕ထင္တယ္၊ လည္ပင္းက ဇလုပ္ႀကီးကလည္း အေပၚတက္ေအာက္ဆင္းနဲ႕။

ေအာက္မွာဝတ္ထားတဲ့ စတိုင္ေဘာင္းဘီကလည္း အေပ်ာ့ စား ဆိုေတာ့ ေငါေဖာင္းထြက္ေနတာကလည္း၊ ငွက္ေပ်ာ္သီးႀကီးဖြက္ထားသလိုပဲ။ ခစ္။ “ ကိုအာဘို.. သြား ဘာၾကည့္ေနတာလည္း သူမ်ားကို” က်မ ခတ္တည္တည္နဲ႕ ေငါက္လိုက္မွ၊ ရုတ္တရက္ အသက္ဝင္လာသလို ျဖစ္ၿပီး၊ “ ဟာ ဘာမွ မၾကည့္ပါဘူး မိသက္ရာ ညည္းဘာအကူညီမ်ား လိုေသးလဲလို႕ပါ” “ ရပါတယ္ က်မ မွာလက္ႏွစ္ဘက္ရွိပါတယ္ ကိုယ့္ဘာသာလုပ္ႏိုင္ပါတယ္” က်မလည္း တမင္ရြဲ႕ေျပာျပစ္လိုက္တယ္၊ ဟြန္႕။ ကိုယ့္ညီမဂၤလာဦးညမွာေတာင္ ခယ္မ ကိုလာဘူးေနေသး တယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္း ေမနန္းေခါင္ ေျပာဘူးတာ သြားသတိယတယ္။ သူ႕ခဲအို ဆရာဝန္ႀကီး ဦးေနာင္ရဲ ဆိုရင္ သူ႕ကို တခ်ိန္လံုးေခ်ာင္းေနတာဆိုပဲ။

သူ႕အမလစ္တာနဲ႕ ဖင္ဆိပ္လိုက္ ႏို႕ညွစ္လိုက္ လုပ္တတ္တယ္တဲ့။ ခိခိ။ ကိုအာဘို႕ ဟာႀကီး ၾကည့္ရတာေတာ့ ေဘာင္းဘီေအာက္မွာေတာ့ ထြားထြားႀကီးလိုပဲ၊ အသည္းေတာ့ယားစရာ ႀကီး၊ အင္းေလ ေနာက္ေတာ့ ႀကံဳရင္ ႀကံဳအုန္းမွာေပါ့။ ဒီေန႕ကေတာ့ ကိုယ္မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႕ ကိုယ့္လင္ အတြက္ မတရားရာက်မွာေပါ့။ သူႏိုးတဲ့ အခ်ိန္ စိတ္လာခဲ့ရင္ ကိုယ့္ဘက္က ရယ္ဒီျဖစ္ေနရမယ္ေလ။ သူ႕နာမည္ကလည္း ညီညီလင္း ဆိုေတာ့ လင္းဆြဲ မ်ားသန္မလားမသိဘူး ခစ္ခစ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေလ၊ ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္ေလးေလာက္မေသးရင္ ၿပီးတာပါပဲ။ “ ကဲ ကိုအာဘို မသြားေသးဘူးလား မီးလည္းအိပ္ခ်င္ၿပီ” မတတ္ႏိုင္ေတာ့ ဘူး အလိုက္မသိတတ္တဲ့လူကို ေပၚတင္ပဲ ႏွင္ထုတ္ရေတာ့မွာပဲ။ “ ေအးပါ ေအးပါ ငါသြားေတာ့မွာပါ၊ ငါ့ညီေလးကို ဂရုစိုက္ပါကြာေနာ္” ကိုဘိုိဘို တေယာက္ သူ႕အေဖအေမရွိရာ အေပၚထပ္ကို တက္သြားမွ တံခါးျပန္ပိတ္။ အိမ္ေရွ႕ခန္းက ပြေနတာေတြကို ရွင္းခ်င္စိတ္လည္းမရွိေသးတာနဲ႕ မီးေတြပဲ ပိတ္ၿပီးအခန္းထဲ ဝင္လာခဲ့လိုက္ေတာ့တယ္။

ကိုကိုညီတေယာက္ကေတာ့ ေကြးေကြးေလး အိပ္လို႕ေကာင္းတုန္း၊ အဲဒါနဲ႕ က်မလည္း ဇာျခင္ေထာင္ကိုခ် ေမြ႕ယာပတ္လည္လိုက္ဖိေပးၿပီး ညမီးေလး တလံုးပဲ ဖြင့္ထားလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဝတ္ထားတဲ့ ေရွာ့ပင္ေတြ ဘရာဇီယာေတြ အကုန္ခၽြတ္ၿပီး ေဘဘီေဒါ ညဝတ္အက်ႌပန္းေရာင္ေလး ဝတ္လိုက္တယ္။ ေဟာေတာ့ အသားကလည္းပါးလိုက္တာ က်မ ႏို႕သီးေခါင္းပန္းႏုေရာင္ရင့္ရင့္ေလးကိုေတာင္ ညမီးေရာင္ေအာက္ ကေန ထိုးေဖါက္ျမင္ေနရပါလား။ အင္းေလ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်မ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီး ကိုကိုညီ တေရးႏိုးထလာရင္ သူ႕မယား အသစ္ခ်ပ္ခၽြတ္ကေလးကို ဆက္ဆီႏိုက္တီေလးနဲ႕ ေတြ႕သြားရင္ သေဘာက်သြားမွာပဲေလ။ ကိုယ့္အေတြးေလးနဲ႕ ကိုယ္ ေက်နပ္ၿပီး ျခင္ေထာင္ေလးအသာလွပ္လို႕ ကုတင္ေပၚတက္လာခဲ့လိုက္တယ္။ ကိုကိုညီကေတာ့ က်မတို႕တင္ေပးခဲ့တဲ့အတိုင္းက်မဖက္ကို ေက်ာေပးလို႕ေကြးေကြးေလး အိပ္ေနတုန္းပဲ။

သူႏွစ္ႏွစ္ခ်ိဳက္ခ်ိဳက္အိပ္ေမာက်ေနတာကို ၾကည့့္ၿပီး က်မ က အင္း သူမ်ားေတြ ေျပာၾကတဲ့ မဂၤလာဦး စိတ္လႈပ္ရွားမႈကေတာ့ လြတ္သြားၿပီေပါ့ေလလို႕ေတြးမိပါတယ္။ ေနာက္သူ႕ဂ်င္းေဘာင္းႀကီးနဲ႕ အိပ္ေနတာ အရမ္းမ်ားက်ပ္ေနမလားမသိဘူး၊ လံုျခည္ေလးလဲေပးလိုက္ရင္ေကာင္းမလားလို႕စိတ္ထဲကေပၚလာပါတယ္။ ငါအခုခ်ိန္ကစၿပီး အိမ္ေထာင္ရွင္မ တေယာက္ျဖစ္လာၿပီ ဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မလို ပီပီသသ ေနမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္၊ ကိုယ့္ေယာက္်ားကို ဒီအတိုင္းေပးသိပ္လို႕မျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႕ေတြးရင္း အိပ္ယာက ျပန္ထ။ေနာက္ေျခရင္း ဘီဒိုထဲက လံုျခည္တထည္ထုတ္။ သူ႕ကို ပုဆိုးလဲေပးလိုက္ေတာ့မယ္ ဆိုၿပီး ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ၾကယ္သီးစျဖဳတ္ပါတယ္။ ေနာက္ ဇစ္ကို ဆြဲခ်၊။ အဲၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုခၽြတ္ရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ သူက က်မကိုေက်ာေပးလို႕ ေကြးေကြးေလးအိပ္ေနတာကိုး၊ ၾကယ္သီးနဲ႕ ဇစ္ကေတာ့ သူ႕ကိုယ္ေပၚက အသာေလး လက္ေက်ာ္ၿပီးလုပ္လို႕ရတယ္၊ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္ဖို႕ကေတာ့ မလြယ္ေတာ့ဘူး ။ အဲေတာ့ သူေျခက်င္းနား ေဘာင္းဘီ အနားစကေနဆြဲခ် လိုက္တယ္။

ဟဲဟဲ အလုပ္ျဖစ္လာၿပီ ေဘာင္းဘီက ဖင္တဝက္ထိေတာ့ကၽြတ္လာၿပီ။ ဟဲေတာ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီက စပြန္းေဘာက္စ္စကြဲယားပန္႕နဲ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္း စတားဖစ္ရွ္ပက္ထရစ္တို႕ ကာတြန္းပံုနဲ႕၊ ခိြ။ ကေလးေတြ ဝတ္တဲ့ ေဘာင္းဘီနဲ႕။ က်မလည္း သူ႕ေျခဖ်ားနားကေန သူ႕တင္ပါးတဝက္ေလာက္ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ ေဘာင္းဘီကို လက္နဲ႕ေပါင္ရင္းေရာက္ေအာင္ ထပ္တြန္းခ်လိုက္တယ္။ အဲလိုခၽြတ္ေနရင္းနဲ႕ ကာတြန္းပံုေလးက ရီရလို႕ အသာငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ “ ပူ……ရူးးးးးးးးးး” အားနံလိုက္တာရွင္။ ပုတ္လိုက္တဲ့အီး ။ က်မမ်က္ႏွာတည့္တည့္ကို အခ်ိန္ကိုက္ပဲ လာမွန္တာ၊ မူးေတာင္လဲက်သြားမလားထင္ရတယ္။က်မ အသက္ေအာင့္ ၿပီး ျခင္ေထာင္ထဲက ကမန္းကတမ္းထြက္ ကုတင္နဲ႕ေဝးရာ အခန္းေထာင့္တေနရာကို အျမန္ေျပးၿပီးမွ ေအာင့္ထားတဲ့ အသက္ကို ရူလိုက္ရပါေတာ့တယ္။

“ ဟူးးးးးးးးးး” ဘယ္လို မဂၤလာဦးညပါလိမ့္။ က်မ ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ကို တခုတခု လာထိလို႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာက ႏိုးလာခဲ့တယ္။ က်မ စိတ္ထဲမွာ ဒီလို အထိအေတြ႕မ်ိဳး မခံစားရတာ ၾကာခဲ့ၿပီ ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေပ်ာ္သြားတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီး လို႕ ျပန္ေတာင္ မရေတာ့ေလာက္ဘူးလို႕ထင္ထားခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ ကိုယ္အျမတ္တႏိုးထားတဲ့ ပစၥည္းေလးတခု ေပ်ာက္ဆံုးသြားရာက၊ အမွတ္မထင္ျပန္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးရွင္တို႕ခံစားဘူးၾကမွာေပါ့။ ေရကူးတတ္ၿပီးသြားတဲ့လူတေယာက္က ေရထဲမဆင္းတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာခဲ့ေပမဲ့၊ ေရထဲကို ခုန္ခ်လိုက္တာနဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာက သူ႕အလိုလို လႈပ္ရွားၿပီး အလိုအေလွ်ာက္ကူး ေနမိတာကိုလည္း သိၾကမွာေပါ့။ က်မလည္း အခုအဲဒီအတိုင္းပဲေလ၊ အခုေပါင္ၾကားမွာေရာက္ေနတဲ့ အေႏြးဓါတ္ေလးနဲ႕ စိုစိုစြတ္စြတ္ကေလးက က်မအပ်ိဳေပါက္စကတညး္က ခံစားဘူးေနတာေလ။ ဘာၿပီးရင္ ဘာလာမယ္ဆိုတာလည္းသိေနၿပီးသား၊ က်မဘာလုပ္ေပးရမယ္ ဆိုတာလည္းစဥ္းစားေနစရာေတာင္မလိုဘူး။

က်မေပါင္ႏွစ္လံုးကို အလိုလို အသာေလးကားေပးလိုက္မိတယ္။ အဲေတာ့မွ စိုေႏြးေႏြး အသားႏုႏုေလးက က်မရဲ႕ အရသာေတာင္ကမူေလး မွာ တို႕ထိလို႕။ အိပ္ခ်င္မူးတူး နဲ႕လည္းဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက အရသာမ်ိဳးေလး ပဲေလ၊ မ်က္လံုးမဖြင့္ပဲ ဇိမ္ခံေနလိုက္မိတယ္။ ၿပီးမွ ခ်က္ခ်င္းသတိယသြားတယ္။ ဟင္ဒါ ငါငယ္ငယ္ထဲက ေနခဲ့တဲ့ ေဒၚေလးမခ်ိဳတို႕အိမ္မွ မဟုတ္ပဲ။ မေန႕ကပဲ မဂၤလာေဆာင္ခဲ့လို႕၊ အခု မဂၤလာကုတင္ႀကီးေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာေလ။ မ်က္လံုးေလးကို အသာေလးေမွးၿပီး ေပါင္ၾကားထဲကို ငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ ကိုကိုညီ့ေခါင္း ႀကီးက လႈပ္စိလႈပ္စိနဲ႕၊ က်မေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားမွာ မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး က်မ ရဲ႕ ခံစားမႈေတာင္ကမူေလးကို ရက္ေနတာေလ။ သူ႕လွ်ာေႏြးေႏြးႀကီးနဲ႕ အကြဲေၾကာင္းေလးတေလွ်ာက္ အစုန္အဆန္ရက္ေပးေနၿပီး မသိမသာေလးဖုထေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ အရသာဖူးေလးကိုလည္း လွ်ာထိပ္ ကေလးနဲ႕ထိုး လိုက္ေသးတယ္။ အင္း က်မခံစားခဲ့ဘူးတဲ့ ပံုစံနဲ႕မတူေပမဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေလးက အဆန္းသား မို႕ အသာေလး ဖီးခံေနလိုက္မိ တယ္။ သူ ပိုၿပီးထိထိေရာက္ေရာက္ လႈပ္ရွားလို႕ရေအာင္လည္း ေပါင္ကို ပိုျဖဲေပးလိုက္မိတယ္။

သူက လွ်ာကို မာမာေလးလႈပ္ၿပီး က်မ ပိပိအကြဲေၾကာင္းေလးထဲ ထိုးထည့္ေတာ့၊ သူ႕လွ်ာကပဲတိုလို႕လား၊ က်မကပဲ ေလာဘႀကီးလို႕လား မသိ။သူ႕လွ်ာမမွီတဲ့ေနရာက ယားတားတားျဖစ္လာတယ္။ မခံႏိုင္ေတာ့လို႕ အထဲမ်ား နည္းနည္းပိုေရာက္မလားလို႕ က်မဖင္ ကိုေကာ့ၿပီး သူ႕ပါးစပ္နဲ႕ က်မ ဖုတ္ဖုတ္ေလးကို လိုက္ကပ္ေပးလိုက္တယ္။ သူ႕ေခါင္းက ေနာက္ကို ဆုတ္သြားသလိုပဲ။ အဲဒါနဲ႕ က်မလည္း လက္တဖက္နဲ႕ သူ႕ေခါင္းကို ဖိကိုင္ၿပီးမွ ဖင္ကိုေကာ့ၿပီး ဖိကပ္လိုက္မိတယ္။ “ ဖူး.. ဖလူး..အူးးးးးးး” သူအသက္ရူက်ပ္ၿပီး မြန္းသြားလားမသိဘူးရွင့္။ ကိုယ့္ေယာက္်ားကိုယ္ေတာင္ အားနာသြားမိတယ္၊ က်မေပါင္ႏွစ္လံုးကို လက္နဲ႕ဖိခ်ၿပီး အတင္းထရုန္းေတာ့တာကိုး။ က်မလည္းသူ႕ေခါင္းကို ဖိထားတဲ့ က်မလက္ကို ကမန္းကတမ္းျပန္လြတ္ေပးလိုက္ရတယ္။ အဲေတာ့မွ သူက က်မေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားကေန ေခါင္းထေထာင္ၿပီး ေမာ့ၾကည့္လာတယ္၊ က်မ ရဲ႕ ေရွ႕ေတာ္ေျပးအရသာ အရည္ၾကည္ေတြနဲ႕ ေရာင္ျပန္လက္ေနတဲ့ သူ႕ႏွာေခါင္းပါးစပ္ေမးေစ့ေတြကို ၾကည့္မိၿပီး သူ႕ကို သနားသြားတယ္။

“သက္ေလး မေန႕က ဘာေတြစားထားေသးလဲ” ဟင္ သူဘာလို႕ေမးလဲေတာ့မသိဘူး။ “ပံုမွန္ပါပဲ ကိုနဲ႕တူတူ စားၾကတာပဲေလ ဘာျဖစ္လို႕လဲ” “ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးကြာ၊ ဒညွင္းသီးမ်ားစားမိေသးလားလို႕” “ေအာ္အင္း ခုမွ သတိယတယ္ ညေနဘက္ဒင္နာသြားစားၾကတဲ့ဆိုင္က ဒညွင္းဝက္ႀကီးေတြ ေကာင္းလိုက္တာ ဆိုၿပီး အမ်ားႀကီး ငပိရည္နဲ႕တို႕စားခဲ့ေသးတယ္။ မွ်စ္ခ်င္တို႕ ကတက္ခ်င္ တို႕ေရာ တို႕စရာေတြ စံုလို႕ေလ၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ကို” “ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးကြာ ေမးၾကည့္တာပါ” ကိုကိုညီက ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕ က်မေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားမွာ ဒူးေထာက္ေနရာကေနၿပီး က်မကိုယ္ေပၚကို အလွ်ားလိုက္ေမွာက္တက္လိုက္တယ္ က်မ ႏူတ္ခမ္းေတြကို သူ႕ႏူတ္ခမ္းေတြနဲ႕ လာၿပီး စုပ္ေတာ့တယ္။ အင္း ဒညွင္းသီးနံ႕သင္းသင္းရသလိုပဲ လို႕ေတာ့ေတြးမိတယ္။ က်မ က အခု စိတ္ေတြ တအားထေနၿပီ ဆိုေတာ့ အဲဒါကို သိပ္ဂရုမစိုက္ေတာ့ပါဘူးေလ၊ သူက ဆြထားၿပီးၿပီ ဆိုေတာ့ သူဆက္လုပ္သင့္ေနတာပဲ မဟုတ္လား။

သူက က်မဂ်ိဳင္းေအာက္လက္လ်ိဳသြင္းလို႕ အိပ္ယာေပၚ တေတာင္တဖက္ေထာက္ရင္းမွ က်မညဝတ္အကႌ်ေလးကို လယ္ပင္းထိလွန္တင္လိုက္တယ္။သူ႕လက္ဖဝါးႀကီး နဲ႕ က်မရဲ႕ ႏုႏုနယ္နယ္ အသားအိအိ ကၽြဲေကာ္သီးေလာက္ ရင္သားေတြကိုေတာ့ အားမနာတိုင္း ဆုပ္ညွစ္ႏွယ္ဖတ္ေတာ့တာပဲရွင္။ ကိုယ့္လင္ နဲ႕ ပထမဦးဆံုးအေတြ႕အႀကံဳမို႕လို႕ေပါ့။ ေျပာရမွာ အားနာတာနဲ႕ က်ိတ္မွိတ္ခံေနလိုက္ရတယ္။ သူ႕ၾကည့္ရတာ မိန္းခေလးေတြရဲ႕ ရင္သား ကို အဲလိုတခါမွ မကိုင္ဖူးဘူးလားမသိပါဘူးရွင္။ က်မ ရဲ႕ စန္းစန္းတင့္၊ အထိမခံ ေရႊပုဂံ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြေတာင္နာက်င္လို႕။ ဒါေပမဲ့ တခါတေလ အဲလိုၾကမ္းၾကမ္းေလးကလည္း စိတ္ကို ပိုၾကြ ေစတတ္တယ္ရွင့္။ က်မ ရဲ႕ ခံစားမႈ ေတာင္ကမူမွာ အရသာေခ်ာ္ရည္ေတြက တသြင္သြင္စီးက်ေနရၿပီေလ။ သူက က်မရဲ႕ ေရႊရင္အစံုကို တအားမဲေနတုန္း က်မပဲ သူ႕ညီေတာ္ေမာင္ ကို အသာဆုပ္ကိုင္လို႕၊ က်မ ရဲ႕ ခံစားမႈလိႈင္ဂူအဝမွာေတာ့ေပးလိုက္ရပါေတာ့တယ္ရွင္။ အဲေတာ့မွ သူ႕ညီေတာ္ေမာင္ကို သတိရသြားတယ္ထင္တယ္ရွင္၊ အီးကနဲ႕ တခ်က္ေအာ္ၿပီး ဖင္ႀကီးၾကြလို႕ တဖန္းဖန္းအသံထြက္ေအာင္ကို ေဆာင့္ပါေတာ့တယ္။

က်မလည္း အခုန က အရွိန္ရေနၿပီမို႕ အဲလိုမ်ိဳးလုပ္တာကို ပိုသေဘာက်မိသလိုပဲ၊ ပထမတုန္းကေတာ့ တခါမွ လူစိမ္းမေရာက္ဘူးတဲ့ လိႈင္ဂူ ထဲ အတင္းဝင္ေရာက္တာခံရ သလိုဟန္သရုပ္ေဆာင္မလို႕ ႀကံထားတာေတြလည္း ေပ်ာက္ကုန္ေတာ့တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ေဆာင့္ခ်လာတဲ့ အရွိန္ကို ပိုေကာင္းေအာင္ သူ႕ေပါင္ႏွစ္လံုးကို က်မေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ ခြ ေျခခတြင္ခ်ိတ္ၿပီး ဆြဲဆြဲခ်ေပးမိေသးတယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ က်မ အရွိန္ေတာ္ေတာ္ရေနလို႕ သူက သိပ္မၾကာဘူးရွင့္ ခနေလးမွာပဲ တျပြတ္ျပြတ္နဲ႕ ထြက္ကုန္ေတာ့တယ္။ က်မလည္းတကယ္ၿပီးသြားတာ ဆိုေတာ့ သိပ္ဟန္မေဆာင္ရေတာ့ဘူးေပါ့၊ သူ႕ေက်ာျပင္ကို အလိုလို တင္းတင္းႀကီးဖက္ထား လိုက္မိပါေတာ့တယ္ရွင္။ ေအာ္ အဲဒါေၾကာင့္လည္း သူ႕အကို ကိုအာဘို ေျပာသြားတာကို သူ႕ညီက လင္းဆြဲ ဆိုတာ။

ခစ္ခစ္။ ေနာက္ဆိုရင္ ညဘက္ ေစာေစာအိပ္ထားမွ ထင္တယ္။ ………. မနက္က်ေတာ့ အိပ္ယာက မထခ်င္ေပမဲ့ အဲလိုႀကီးအိပ္ေနလို႕လည္းမျဖစ္ေသးဘူးရွင့္၊ ခုမွ ရကာစ က်မကို အပ်င္းမ ထင္သြားအုန္းမယ္။ က်မ ေရခ်ိဳးခန္းဝင္ သြားတိုက္ ၿပီး ကိုယ္တုန္းလံုးခၽြတ္ ေရကို စိမ္ေျပနေျပ ခ်ိဳး ေနလိုက္တယ္။ ေခါင္းလည္းေလွ်ာ္၊ ေနာက္ ေပါင္ခြဆံုၾကားက ေစးကပ္ကပ္ ျဖစ္ေနတာေတြလည္း ဆပ္ျပာနဲ႕ ေသျခာတိုက္ခၽြတ္ေဆးေၾကာလိုက္တယ္။ ဟိုရုပ္ရွင္ ေတြထဲက လိုမ်ား ေရခ်ိဳးေနတုန္း ေယာက္်ား က အတူခ်ိဳးလို႕ရမလားဆိုၿပီး၊ နိကပ္နဲ႕ ဝင္လာမလားလို႕၊ ေရခ်ိဳးခန္းတခါးကိုလည္း ဂလန္႕မခ်ထားလိုက္ဘူးရွင့္။ ေရခ်ိဳးၿပီး မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါေလးကိုယ္မွာပတ္ ထြက္လာေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ ကိုကိုညီ တေယာက္အိပ္ ေနတုန္း။ အင္း မေန႕ညက အရွိန္မေျပေသးဘူးထင္တယ္။

ေသာက္တာကမွ ဘီယာေလး တဗူးႏွစ္ဗူး။ ေဒါင္ျခာစိုင္းေနၿပီ။ ကိုအာဘို တို႕ကေတာ့ အရက္တလံုးလံုးေတာင္ တေယာက္ထဲ ထိုင္ေသာက္မဲ့ပံုပဲ။ ၾကြတ္တြင္းေတာင္ မဟုတ္ဘူး ဘလက္ဟိုး လားမသိဘူး ခစ္ခစ္။ မွန္တင္ခုံေရွ႕ထိုင္ၿပီး မိန္းမတို႕ထံုးစံ လွတပတေလး ေတြလုပ္လိုက္တယ္။ မ်က္ႏွာၿပီးေတာ့ ကိုယ္လံုးကို လိုးရွင္း လူးဖို႕ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါကို ျဖည္ခ်လိုက္တယ္။ က်မရဲ႕ ေရႊရင္အစံုက ညက ကိုကိုညီတအားဆုပ္ညွစ္ထားလို႕ လက္ရာေတာင္ထင္က်န္ခဲ့တယ္။ အဟင့္။ တခါထဲ အာရံုတက္မွ ထၾကမ္းတယ္ ကိုကိုလင္းဆြဲႀကီး။ ခစ္ခစ္။ နည္းနည္းေတာင္ လက္ေယာင္လိုက္လာသလိုပဲ။ ေတာ္ၾကာ ဟိုေကာင္မ လြမ္းသူ နဲ႕ေတြ႕ရင္ ဟဲနင့္ဟာႀကီးက ပိုႀကီးလာတယ္ ဆိုၿပီး ေျပာေနအုန္းမယ္။ အင္း။ တရက္ထဲနဲ႕ေတာ့ အဲေလာက္မသိသာႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ္က နာေနလို႕ စိတ္ထင္ေနတာျဖစ္မွာပါ။ ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႕ က်မ တကိုယ္လံုးကို လိုးရွင္းေလး လူးေနလိုက္တယ္။ ဟင့္ ငါ ကိုယ္တုံုးလံုး နဲ႕ လိုးရွင္းလိမ္းေနတုန္း ကိုကိုညီ ႏိုးလာခဲ့ရင္၊ လင္းဆြဲၿပီးေတာ့ ။

ေနျမင့္ဆြဲမ်ား ဆြဲေနအုန္းမလားမသိ၊ ခစ္ခစ္။ ေတြးရင္း ရင္ဖိုသြားၿပီး ကုတင္ဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့။ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက အိပ္ေကာင္းတုန္းရွင့္။ ေဟာက္လိုက္တာမွ ခေရာခရူးခရက္၊ ခဒစ္ဒစ္ နဲ႕ သံစံုတီးဝိုင္းႀကီးတီးေနသလား မွတ္ရတယ္။ ညတုန္းက ဒီေလာက္ေဟာက္သံၾကားမွာ က်မ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ တေန႕လံုးမဂၤလာဧည့္ခံပြဲမွာ ပင္ပန္းေနလို႕ထင္တယ္။ ေနာက္ေန႕ေတြက်ရင္ေတာ့ နားထဲ ဂြမ္းဆို႕ အိပ္ရမယ္ထင္တာပဲ။ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲကလည္း ပင္ပန္းလိုက္တာလြန္ပါေရာ။ ဟိုသူငယ္ခ်င္း ဆရာဝန္ တရုပ္မကေလး ေမသူဟြား ကေတာ့ သူ႕မဂၤလာေဆာင္အတြက္ အရမ္းကို တက္ၾကြေနတာေလ၊ က်မကို ဟိုဟာမလုပ္ဘူးလား ဒီဟာမလုပ္ဘူးလား လာလာေျပာေနတာ။ မဂၤလာမေဆာင္ခင္ ဓါတ္ပံုမ်ိဳးစံုရိုက္ဖို႕ ၊ ဝတ္စံုမ်ိဳးစံုနဲ႕ ေနရာမ်ိဳးစံုတဲ့၊ ဘုရား၊ ပန္းျခံ၊ ေရကန္၊ တိရစာၦန္ရံု၊ေဂါက္ကြင္း၊ ေလယာဥ္ကြင္း၊ မဂၤလာေစွ်း၊ မီးရထားရံုး၊ ပင္လယ္ကမ္းစပ္၊ စူပါမားကက္၊ အိမ္သာ၊ ဟာေနရာအႏွံ႕ပါပဲ။

ေနာက္ၿပီး မဂၤလာေဆာင္ အခန္းအနားအခ်ိန္ အတြင္းမွာလည္း အဝတ္ေတြ ဆယ္စံုေလာက္လဲဖို႕တဲ့။ လာတက္တဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြ က အလုပ္မရွိတဲ့လူေတြလားမသိ တေနကုန္ထိုင္ေစာင့္ရေအာင္၊ ခစ္ခစ္။ သူတို႕ မပ်င္းမယိထိုင္ေစာင့္ ေနေအာင္ ဟင္းခြက္ေတြ မ်ားမ်ားတမ်ိဳးၿပီးတမ်ိဳးခ်ေပးတဲ့၊ ခစ္၊ ကုန္လိုက္မဲ့ပိုက္ဆံ၊ မတတ္ႏိုင္ပါဘူးေအ၊ ကိတ္မုန္႕၊ အိုက္စကရင္နဲ႕၊ ေကာ္ဖီ ဆိုရင္ေတာ္ၿပီလို႕၊ ညည္းမဂၤလာေဆာင္က်မွ လုပ္ေတာ့ေအ လို႕ေျပာယူရတယ္။ ဒီလိုရိုးရိုး ဧည့္ခံပြဲေတာင္ ပင္ပန္းလွပါၿပီ။ တကိုယ္လံုးလိုးရွင္းလူး၊ အတြင္းခံေဘာင္းဘီဝတ္ ထမိန္ဝတ္ ဘရာဇီယာဝတ္။ ဒီေန႕ မနက္ေန႕လည္စာေတာ့ ေယာက္်ား အမ်ိဳးေတြနဲ႕ က်မ ဘက္က ေဒၚေလး မခ်ိဳ တို႕ လင္မယား ရယ္။ ဗမာထမင္းဆိုင္ပဲ သြားစားၾကမယ္ဆိုေတာ့ တီရွပ္ေလးပဲ အေပၚက ဝတ္လိုက္ေတာ့တယ္။ ဒီေန႕ညေန ေဒၚေလးတို႕ နယ္ျပန္တာ လိုက္ပို႕ၿပီး မနက္ျဖန္ ေတာ့ ဟန္းနီးမြန္း ေခ်ာင္းသာ သြားဖို႕ေတာ့ အစီစဥ္ဆြဲထားတာပဲေလ။

က်မ အားလံုး အဆင္သင့္ ျဖစ္လို႕ ေတာင္မွ မႏိုးေသးတဲ့ ေယာက္်ားကို ဘာလုပ္ရမလည္းစဥ္းစားေနတုန္း အိမ္ေရွ႕က တံခါးေခါက္သံ တေဒါက္ေဒါက္ၾကားလိုက္ရတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ကမန္းကတန္း အိမ္ေရွ႕ ဘက္ထြက္ၿပီး ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္က ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေယာက္ခမႀကီး ရွင့္။ ေယာက္ခမႀကီး ေဆာင္းေဟမန္ အခန္းဝကေန ေခါက္ေနတာ။ “ ေဟး ဘယ္လိုလဲ ႏိုးေနၾကၿပီလား၊ “ “ဟုတ္ကဲ့ေမေမ ကိုညီေတာ့ အိပ္တုန္း ႏိုးလိုက္မယ္ေလ” “ေအးေအး အျပင္ထြက္စားရေအာင္လို႕ ႏိုးလိုက္ပါကြယ္၊ ခစ္။ ဒါနဲ႕ မသက္ေရ တို႕ကို ေမေမ လို႕မေခၚပါနဲ႕ကြာ၊ အသက္အရမ္းႀကီးသြားသလိုပဲ။ မမ က အဲေလာက္မႀကီးေသးပါဘူး ကြယ္” “ ေအာ္ ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ မမ” “အိုေက ေလ ရယ္ဒီျဖစ္ရင္ေျပာလိုက္ အေပၚက ကိုေတာ္ေတြကိုလည္း ျပင္ခိုင္းထားလိုက္မယ္” ေျပာဆုိၿပီး ေလွခါးေပၚျပန္တက္သြားတဲ့ ေယာက္ခမႀကီး ရဲ႕ ဖင္လံုးလံုးေလးကို ၾကည့္ၿပီးၿပံဳးမိတယ္။ အမေလး မမ မႀကီးတာ က်မသိပါတယ္၊ အင္တာနက္ထဲ ေတြ႕ဘူးတာပဲလို႕ ေျပာလိုက္ခ်င္စိတ္ကို ေအာင့္ထားရတယ္၊ ခစ္ခစ္။

တကယ္ေတာ့ မမေဆာင္းေဟမန္က ကိုကိုညီ့ အေမရင္းမဟုတ္ဘူး၊ ကိုကိုညီ့ ေဖေဖ ဦးရဲေထာင္ ရဲ႕ မယားငယ္ေလး။ သူက အရင္တုန္းက ေမာ္ဒယ္လည္းလုပ္ဘူးတယ္၊ အင္တာနက္ထဲ သူကိုယ္တံုးလံုး နဲ႕ လိုးရွင္းလူးေနတဲ့ ဗီဒီယို တယ္လီဖုန္းကင္မရာနဲ႕ ခိုးရိုက္ထားတာ ထြက္လာေတာ့ လူေတြ အလုအယက္ေဒါင္းလုပ္ လုပ္လိုက္ၾကတာ။ က်မလည္း ဘာလည္းလို႕ ၾကည့္မိပါတယ္။ ခစ္ခစ္။ သူ႕စေနႏွစ္ခိုင္က က်မေလာက္ေတာင္မရွိဘူး အဟိ။ ထားပါေတာ့ေလ ခုေတာ့ ကိုကိုညီ့ကို သြားႏိုးလိုက္အုန္းမယ္။ ………. ထမင္းဆိုင္ ေရာက္ေတာ့ လူ၁၀ ေယာက္စာေလာက္ ဝိုင္းမွာထားလို႕ သူတို႕ ကျပင္ထားေပးတယ္ရွင့္။ က်မတို႕ လင္မယားရယ္၊ က်မခဲအို ကိုဘိုဘို ေခၚ ကိုအာဘို ရယ္။ ေယာက္ခထီးႀကီး ဦးရဲေထာင္၊ နဲ႕ သူဇနီးငယ္ေလး ေဆာင္းေဟမန္၊ က်မ အေဒၚ ေဒၚေလးမခ်ိဳရယ္ သူ႕ခင္ပြန္း ဦးေဇာ္ေအာင္ရယ္၊ ေနာက္ ဦးမေဟာ္ဂနီဆိုတဲ့သူႀကီးရယ္၊ သူနဲ႕ တြဲလာတဲ့ ေကာင္မငယ္ငယ္ေလး မိုးဦးဝသုန္ ဆိုလား။

အဲဒါေလးရယ္ ေပါ့။ စားရင္းေသာက္ရင္း နဲ႕ မေန႕က အေတြ႕အႀကံဳေတြ ျပန္ေျပာျဖစ္ၾကတာေပါ့ရွင္။ ဦးရဲေထာင္ ရယ္၊ ဦးေဇာ္ေအာင္ရယ္၊ ဦးမေဟာ္ဂနီရယ္က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဦးရဲေထာင္က သူ႕သား လူပ်ိဳႀကီးကို ဦးေဇာ္ေအာင္က ေနတဆင့္၊ က်မနဲ႕ လက္ဆက္ေပးဖို႕လာေၾကာင္းလမ္းတာကေန၊ ေဒၚေလးမခ်ိဳကလည္း သေဘာတူၿပီး အခုလို ယူျဖစ္သြားတာပါပဲရွင္။ က်မ ကို ငယ္ငယ္ထဲက ေဒၚေလးမခ်ိဳက ေမြးစားၿပီး ႀကီးတဲ့အထိ ပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တာေလ။ အဲေတာ့ ေဒၚေလး တို႕ လင္မယားက က်မရဲ႕ မိဘေတြဆိုလည္းမမွားဘူးေပါ့။ အခု မဂၤလာေဆာင္ကို လာၾကတာေလ၊ ညေနက်ရင္ သူတို႕နယ္ကို သူတို႕ျပန္ၾကေတာ့မွာေလ။ စားပြဲ ရွည္ႀကီး ဆိုေတာ့ ႀကံဳသလိုထိုင္လိုက္ၾကတာ၊ က်မညာဘက္မွာ ကိုကိုညီ ထိုင္ၿပီး က်မဘယ္ဘက္မွာေတာ့ ဦးေဇာ္ ေပါ့။ စကားတေျပာေျပာစားရင္းေသာက္ရင္းနဲ႕ တခ်ိန္မွာ က်မေပါင္လံုးေလးေပၚကို လက္ဝါးတဖက္ေရာက္လာတယ္။ စားပြဲခင္း က အနားကို အရွည္ႀကီးခ်ထားေတာ့ ေအာက္ကို ငံု႕ၾကည့္လည္းမျမင္ရဘူးေလ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ဘက္ေပါင္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူျဖစ္ရမလည္း။ ဟင့္ ဦးေဇာ္ေပါ့။ သူ႕မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္သလိုနဲ႕၊ ခက္ရင္းနဲ႕ဇြန္းကို ခ်ထားၿပီး ဘယ္ဘက္လက္က ေရေႏြးၾကမ္းခြက္ကို မႈတ္ေသာက္ေနတယ္။

သူ႕ညာဘက္လက္က သူ႕ေပါင္ေပၚတင္ထားတယ္လို႕ပဲ လူေတြက ထင္ၾကမွာပဲ။ တကယ္က က်မေပါင္ေပၚမွာရွင့္။ ဦးေဇာ္ရဲ႕ လက္ႀကီးက က်မ ေပါင္တြင္းသာကို ထမိန္သားတထပ္ထဲရွိတဲ့ေနရာကေန ပြတ္ေနတာဆိုေတာ့ အသားခ်င္းထိေနသလိုပဲ။ က်မ ဘယ္ဘက္လက္ကို အသာေအာက္ခ်ၿပီး သူ႕လက္ႀကီးကို က်မလက္သည္းေလး နဲကဆိတ္လိုက္တယ္၊ တကယ္ပဲ လူၾကားထဲမွာ။ သူက သူ႕လက္ဖဝါးကို ပက္လက္လွန္လိုက္ၿပီး က်မလက္ကို ဖမ္းဆုပ္လိုက္တယ္။ အိုခက္ေတာ့တာပဲ။ က်မ သူ႕ကို မ်က္လံုးေလး မသိမသာ ေဒါင့္ကပ္ၾကည့္လို႕ေတာ့ ၿပံဳးေစ့ေစ့ လုပ္ေနတယ္။ ဟြန္႕။ ညေနဘက္ ေဒၚေလးမခ်ိဳနဲ႕ ဦးေဇာ္တို႕ လင္မယားကို ဘူတာရံုလိုက္ပို႕ၾကတယ္၊ ေဒၚေလးမခ်ိဳက အိမ္သာ သြားေနတုန္း ကိုကိုညီ့ကို ဦးေဇာ္က ကြမ္းယာ စားခ်င္တယ္ ဆိုလို႕ ဟုတ္ကဲ့ က်ေနာ္သြားဝယ္ေပးလိုက္မယ္ဆိုၿပီးထြက္သြားတယ္။ လူလစ္သြားတာနဲ႕ တိုင္ကြယ္ေလးမွာ ဦးေဇာ္ရယ္ေပါ့။ က်မပါးကို ရႊတ္ကနဲ လာနမ္းတယ္ေလ။

“ အို႕ ဦးေဇာ္.. ကိုကိုညီ ေတြ႕သြားအုန္းမယ္ေလ” “ မေတြ႕ ႏိုင္ပါဘူးဟာ သူက အခု ဟိုးဘက္မွာကို” “ မေကာင္းပါဘူး ဥိးေဇာ္ရယ္” “ အင္း သဲေယး ဦးေဇာ္ တို႕ဆီ လာလည္အုန္းေနာ္ ဟုတ္လား၊ “ “ အင္းပါဦးေဇာ္ရဲ႕၊ လာမွာပါ၊ စိတ္ခ်ပါ” ဦးေဇာ္က က်မကို လူေတြေရွ႕က်ရင္ သရဲမ လို႕ေခၚၿပီး ကြယ္ရာမွာ ဆိုရင္ သဲေယးလို႕ေခၚတယ္ေလ။ က်မငယ္ငယ္တုန္းက အရမ္းေဆာ့ ၿပီး ညစ္ပတ္ေပေရ ေနတာကို သရဲနဲ႕ တူတယ္ဆိုၿပီ သရဲမ၊ သရဲမ နဲ႕ေခၚရာကေန၊ နာမည္ပ်က္ သရဲမ ဆိုၿပီးတြင္ေနေတာ့တာေပါ့။ ဦးေဇာ္က ေတာ့ အဲဒါနဲ႕ေရာေထြးၿပီး က်မကို သဲေယး လို႕ေခၚတယ္။ အဲတုန္းကသူ႕ေရွ႕သြား က်ိဳးသြားၿပီး ျပန္မစိုက္ႏိုင္ေသးေတာ့ ေလထြက္ေနၿပီးမပီတာလည္းပါမွာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ေဒၚေလးမခ်ိဳ ေရႊလက္ေကာက္တကြင္းေရာင္းၿပီး ေရႊသြားစိုက္ထားတာ ေရွ႕မွာ တဝင္းဝင္းနဲ႕ေပါ့။ ေဒၚေလးမခ်ိဳကေတာ့ က်မကို ေယာက္်ားကို ရိုရိုေသေသ ျပဳစုဖို႕၊ ဘယ္လိုစည္းနဲ႕ကမ္းနဲ႕ေနဖို႕ အဲဒါေတြ မွာႀကားၿပီး မ်က္ရည္တစမ္းစမ္းနဲ႕ လက္တျပျပနဲ႕ ရထားႀကီး ေခၚေဆာင္ရာကို ပါသြားပါေတာ့တယ္။

က်မ နဲ႕ ကိုကိုညီကေတာ့ မနက္ျဖန္ ဟန္းနီးမြန္း ထြက္မွာရယ္။ က်မက အိမ္ေထာင္က်ၿပီးတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းႀကီးလည္း ခေလးမလိုခ်င္ေသးတာရယ္ေၾကာင့္၊ တိုင္ပင္ရေအာင္ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္၊ ဆရာဝန္လည္းျဖစ္တဲ့ ေမသူဟြား ေဆးခန္းကို ဝင္လိုက္ၾကတယ္။ ေမသူဟြား ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ သူနဲ႕ေစ့စပ္ထားတယ္ ဆိုတဲ့ ကိုေမာင္ငယ္ ဆိုတဲ့လူႀကီးလည္းေရာက္ ေနတယ္၊ ၾကည့္ရတာ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ နဲ႕ ေမသူ႕ ကိုႏိုင္မယ့္ပံုမေပၚပါဘူး ခစ္ခစ္။ “ ဟဲ့ေကာင္မ ဘာလာလုပ္တာလည္း” “ ဟိုကိစၥေလဟာ ညီးကလည္း ခစ္ခစ္” တကယ္က သူ႕ကို ဖံုးနဲ႕ေျပာၿပီးသား၊ အလကားစေနတာ၊ သူ႕ရံုးခန္းထဲေခၚသြားၿပီး ေသာက္ရမဲ့ ေဆးေတြ က်မကို ေပးၿပီးရွင္းျပပါတယ္။ “ ေဟ့ဒါနဲ႕ နင့္ဘဲႀကီးက ဘာဂ်ာသန္လားဟဲ့” “ ဘယ္သိမလဲ မနက္ေစာေစာစီးစီးေတာ့ ထရက္တာပဲဟဲ့၊ ခစ္ခစ္ အားနာလိုက္တာဟယ္ မေန႕က ငါလည္း စားေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ငပိရည္နဲ႕ ဒညွင္းသီး၊ ျမွစ္ခ်ဥ္၊ ကတက္ခ်ဥ္တို႕စရာေတြ စားထားမိတယ္၊ အဟီး” “ ေကာင္မ အစားပုတ္။ ေနာက္ဆိုနည္းနည္းဆင္ျခင္ဟ၊ ငါ့လည္း တခါဒူးရင္းသီးစားလိုက္ၿပီး ညဖက္ ကိုေမာင္ငယ္လာရက္ေတာ့ နံလို႕တဲ့ ကြန္ပလိမ္းလုပ္ေနတယ္ ခစ္ခစ္” … အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေနာက္က်ေနၿပီ၊ ကိုဘိုဘိုႀကီးေတာင္ မႏၱေလး ျပန္သြားၿပီတဲ့။

မနက္ျဖန္ သြားဖို႕ တြက္ က်မ အဝတ္အစားေတြကို ေသတၱာတလံုးမွာ ေပါင္းထည့္၊ ေဆးလည္းမေမ့ေအာင္ထည့္။ လိုရမယ္ရ ေဆာင္ထားတဲ့ ဂ်ယ္ေလးဘာေလးထည့္၊ ၿပီးေတာ့မွ တကိုယ္လံုးသြားလာထားတာ ျငီးစီစီ နဲ႕မို႕ ေရဝင္ခ်ိဳးလိုက္တယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ေတာ့ ကိုကိုညီတေယာက္ အိပ္ယာေပၚပက္လက္လွဲရင္း စာအုပ္တအုပ္ကို ဖတ္ေနေလရဲ႕။ က်မေရခ်ိဳးၿပီးျပန္ထြက္လာေတာ့ သံစံုတီးဝိုင္းတီးေနၿပီေလ။ ကိုကိုညီတေယာက္။ “ ခေရာ ခေရာ၊ ခူးခလူး၊ ဖရူးးဖြတ္ဖြတ္” စံုလိုက္တဲ့အသံ၊ ေတာ္ေသးတယ္ မေန႕ကထည္းက ရွာထားတဲ့ ဂြမ္းကေလးနားထဲထည့္ပိတ္စို႕ၿပိးအိပ္ရေတာ့မွာပါပဲေလ။ ညဝတ္အက်ႌလဲၿပီး နားထဲဂြမ္းစို႕ အိပ္ယာေပၚမွာ လွဲလိုက္ၿပီးေတာ့ အိပ္မလိုက်ိဳးစားေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႕ ဟိုးငယ္ငယ္တုန္းက အပ်ိဳေပါက္စ အရြယ္ အတိတ္ဆီကို အေတြးေတြက ပ်ံ႕လြင့္သြားပါေတာ့တယ္။

( ဒီေနရာက စၿပီး တတိယလူ အေနနဲ႕ ဇာတ္လမ္းကို ဆက္ေရးပါရေစရွင္။ ဇတ္ေကာင္မ်ားမ်ားကို ပိုၿပီး မိတ္ဆက္ေပးႏိုင္မွာမို႕ပါ။ ) သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး သိတတ္တဲ့ အရြယ္ကထဲက ေဒၚေလးမခ်ိဳနဲ႕ အတူေနခဲ့ရသည္။ ေဒၚေလး မခ်ိဳကလည္း ခေလးမရွိသူမို႕ တူမေလးကို အရမ္းခ်စ္သည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးကေလးကလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက လံုးလံုးကေလး မ်က္ႏွာခ်ိဳခ်ိဳ ႏွင့္ ခ်စ္စရာေလး။ ေဒၚေလးမခ်ိဳက ေက်ာင္းဆရာမ၊ သူ႕ေယာက္်ား ဦးေဇာ္ေအာင္က တရာ့ကိုးတရာ့တဆယ္။ ကားပြဲစား လိုလို၊ ခ်ဲဒိုင္လိုလို၊ ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ျဖစ္သည္။ ဆုိေတာ့ အိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ဟင္းခ်က္၊ မိန္းမ အတြက္ ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ေပး၊ မိန္းမ ကို ေက်ာင္းလိုက္ပို႕ေပး။ ထိုကဲ့သို႕ တိုလီမႈတ္စ ေတြ လုပ္ရင္းက ခ်ဲလည္းေရာင္းသည္။ ေနာက္လူကလည္း အရက္ေသာက္၊ ေဆးခ် လိုက္ေသးသည္။ ထိုေၾကာင့္မို႕ မိန္းမ ကုိေတာ့ အေသေၾကာက္သည္။

သူလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ရ ၿပီးေရာ၊ မိန္းမဘာေျပာေျပာ သည္းညီးခံသည္။ မိန္းမ တူမေလး သက္ခ်ိဳျပံဳး ကိုးတန္းေလာက္က်ေတာ့ ေပါင္လံုးတုတ္တုတ္ေလး ၊ ခေလးအဆီမကုန္ေသးသျဖင့္ ခါးကေလးတုတ္ေနေသာ္လည္း ရင္ႏွစ္မႊာက ေမာက္ျဖိဳးၿဖိဳးေလး ျဖစ္လာေတာ့ မ်က္ေစ့က်လာသည္။ ညဘက္က်ေတာ့ မိန္းမ မအိပ္ခ်င္ မိန္းမ ကို နင္းႏွိပ္ေပးၿပီး ေတာ့၊ သက္ခ်ိဳျပံဳးကို ေခ်ာင္းေတာ့သည္။ သူတို႕ မွာ နယ္အိမ္ေလး ဆိုေတာ့ အိမ္က အိမ္ေရွ႕ခန္း၊ အိပ္ခန္း ႏွင့္ မီးဖိုေခ်ာင္၊ အခန္းသံုးခု တဆက္ထည္းရွိသည္။ တခန္းထည္းေသာအိပ္ခန္းကို သူတို႕ လင္မယားအိပ္ၾကသည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးကေလးက အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ အိပ္ရသည္။ မနက္ဆိုရင္ေတာ့ ျခင္ေထာင္ျဖဳတ္၊ ဖ်ာလိပ္အခန္းေထာင့္ထားလိုက္ရသည္။ မယား မခ်ိဳကို ေျခသလံုးေလး ဆုပ္နွယ္ ႏွိပ္ေပး၊ ဇက္ေၾကာဆြဲေပးၿပီ။ မခ်ိဳ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည့္အခ်ိန္မွာ သူအိမ္ေရွ႕ ခန္းသို႕ ေျခဖ်ားေထာက္ထြက္လာတတ္သည္။ သက္ခ်ိဳၿပံဳး အိပ္သည့္ စစ္ဇာျခင္ေထာင္နားကို တိုးကပ္သြားၾကည့္သည္။ ဇာျခင္ေထာင္ထဲမွာက အိမ္နံရံ ဝါးထရံ အေပါက္ၾကား ေတြက ဝင္လာသည့္ လမ္းမီးတိုင္ အလင္းေရာင္ႏွင့္ ျမင္ေနရေသာ သက္ခ်ိဳျပံဳး၏ ကိုယ္လံုးေလးကို ေတြ႕ရသည္။

သက္ခ်ိဳျပံဳးကလည္း အအိပ္ၾကမ္းသည္။ ညလည္ဆိုရင္ ထမိန္က လည္ပင္းနားေရာက္ေနၿပီ။ မီးေရာင္ေအာက္မွာေတာင္ ေဖြးေနေသာ ေပါင္လံုးတုတ္တုတ္ေလး မ်ားကို အသက္မရူပဲ မ်က္လံုးႀကီးျပဴးး ၾကည့္ရင္း ဦးေဇာ္ေအာင္ တေယာက္ ေဂြလိမ့္ေတာ့သည္။ ေန႕တိုင္းက်ေတာ့ လည္း ၾကာေတာ့ ဒီထက္ပိုလိုခ်င္လာသည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး အသားကို ထိခ်င္လာသည္။ သြားကိုင္လိုက္လို႕ ႏိုးသြားၿပီးထေအာ္လွ်င္ မိန္းမႏွင့္ျပႆ နာတက္မွာလည္း ေၾကာက္မိသည္။ မိန္းမ အိမ္ေပၚက ႏွင္ခ်လိုက္လွ်င္၊ ဘယ္သြားေနၿပီး ဘာနဲ႕စားရမလည္း သူမသိေတာ့ ေၾကာက္သည္။ သို႕ေပမဲ့ တရက္ ႏွာက တအားထန္လာေတာ့ ျခင္ေထာင္စကို လွန္ လက္လ်ိဳထည့္ၿပီး သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး ေျခသလံုးကို လက္ဝါးေလးျဖင့္ပြတ္မိသည္။ တခ်က္ႏွစ္ခ်က္သာ ပြတ္ရေသးသည္၊ သူ႕ လေရေတြ ပုဆိုးထည္း တျဖုန္းျဖဳန္း ထြက္ကုန္သျဖင့္ ပုဆိုးကို ညႀကီးမင္းႀကီး သြားလဲ လိုက္ရသည္။

ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ နည္းနည္းထိန္းႏိုင္သြားသလို လူကလည္း ပိုရဲလာခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္လည္း ေပါင္ရင္းနားအေရာက္တြင္ ထြက္သြားျပန္သျဖင့္ ပုဆိုးလဲလိုက္ရျပန္သည္။ ေနာက္ေန႕ေတြက်ေတာ့ ေန႕တိုင္းပုဆိုးလဲ လို႕ကလည္း မျဖစ္ႏိုင္။ ေတာ္ၾကာ မိန္းမက မသကၤာ ျဖစ္မည္စိုးသျဖင့္။ သက္ခ်ိဳျပံဳး ျခင္ေထာင္ေဘး မွာ သြားႏိုက္ဖို႕ႀကံလွ်င္ သတင္းစာ စကၠဴ ယူသြားရေတာ့သည္။ သူ႕ေကာင္ႀကီးေအာက္မွာ သတင္းစာစကၠူခံထားၿပီး ၊ သြားကိုင္ရသည္။ အဲလို သြားသြားလုပ္ေနရင္းက သူမသကၤာေတာ့၊ သူသြားၾကည့္တိုင္း ထမိန္က ကြင္းလိုက္ခါးမွာ ေရာက္ေနသည္။ ေနာက္ သူေျခသလံုးကို စပြတ္လွ်င္ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ေပါင္ကို ကားေပးလာသည္။ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေလး မွာေတာ့ အရိပ္က်ေနသျဖင့္ ဘာအေရာင္မွန္းေတာင္မသိ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အတြင္းခံေလးေပၚကေန ပိပိေလးကို စၿပီး ပြတ္သည့္အဆင့္ေရာက္လာသည္။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းထိတ္ေတြက စိုတိုတို ခၽြဲတဲတဲ အေရေလးေတြ ပင္တီေပၚက စမ္းမိလာသည္။

မိသက္ေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္းကအိပ္မက္ ထဲမွာမ်ား ဘဲနဲ႕ ေတြ႕ေနတလား။ ပင္တီေလးက ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး ဆိုေတာ့ အကြဲေၾကာင္းေနရာေလးကို စမ္းလို႕ရသည္၊ သူလက္ထိပ္ကေလးႏွင့္ အသာဆြဲႀကည့္ရာ သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး ကိုယ္လံုး တခ်က္တုန္ကနဲ ျဖစ္သြားတာ ေတြ႕ရသည္။ သူႏိုးေနၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာေနမွာပါဟု ဦးေဇာ္ေအာင္ စၿပီး ေတြး မိလာသည္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ရဲ႕ ဂိမ္းက ပိုၿပီးအရွိန္ျမင့္တက္လာသည္။ ဦးေဇာ္ေအာင္ အေပၚပိုင္းကို စရန္ရွာလာသည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးကေလးကလည္း ခၽြတ္လို႕လြယ္တာ လွန္လို႕လြယ္တာေတြ ဝတ္လာခဲ့သည္။ ဦးေဇာ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ မႏိုး။ ဦးေဇာ္ေအာင္ကလည္း ညေရာက္ၿပီ ဆိုရင္ မိန္းမ ကို အျမန္နင္းႏွိပ္ေပးၿပီ။ အိပ္ေပ်ာ္တာႏွင့္ သက္ခ်ိဳျပံဳး ျခင္ေထာင္ေဘး လစ္ေတာ့သည္။ အခု ေတာ့ သက္ခ်ိဳျပံဳး ခ်ိဳခ်ိဳေလး ေတြကို စစုပ္လို႕ရေနၿပီ။ သူ႕စို႕တဲ့ အခ်ိန္ သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး တအင္းအင္း ညီးသံၾကားရသည္။

မ်က္လံုးေတာ့ မဖြင့္။ ဦးေဇာ္ေအာင္က လည္း သံေယာဇဥ္ ရွိသူမို႕ တအားေတာ့ မစို႕၊ ေတာ္ၾကာ ပံုပ်က္တာတို႕၊ လက္ေယာင္လိုက္တာတို႕ ျဖစ္ေနမွာလည္းစိုးသည္။ ကိုယ့္တူမေလးကို လည္း လင္ေကာင္းသားေကာင္းရေစခ်င္ေသးသည္။ တေန႕ မိန္းမက ဘယ္က ဘယ္လိုဆႏၵရွိလာသလဲ မသိ။ သူႏွိပ္ေပးေနတုန္းမွာပဲ သူ႕လက္ကို ဆြဲ၍ ကိုယ္ေပၚတက္ေစသျဖင့္ ဦးေဇာ္ေအာင္ တေယာက္ မိန္းမ အလိုျဖည့္ေပးရသည္။ ၿပီးသြားေတာ့လည္း ေမာေမာႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားရာ အဲဒီညက သက္ခ်ိဳျပံဳၚ ဆီ မေရာက္ျဖစ္လိုက္ေတာ့။ ေနာက္ေန႕ည ေရာက္သြားေတာ့ သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး က ခါတိုင္းလို လန္မေနေတာ့ ၊ အဝတ္အစားေတြ လံုလံုျခံဳျခံဳႏွင့္ ျဖစ္ေနသည္။ ဦးေဇာ္ေအာင္ အတင္း က်ိဳးစားေသာ္လည္း မရ၊ အတင္းဖိထားသည္။ သိပ္လည္းမၾကမ္းရဲ ေတာ္ၾကာ ထေအာ္ေနမွ ဒုကၡ ဆိုၿပီး ကိုယ့္အိပ္ယာ ကိုယ္ျပန္လာရသည္။ ေနာက္ေန႕က်ေတာ့လည္း ထိုအတိုင္းပဲ၊ ဦးေဇာ္မေနႏိုင္ေတာ့၊ ျခင္ေထာင္ထဲ ဝင္ၿပီး သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး ႏူတ္ခမ္းကို သူ႕ႏူတ္ခမ္းႏွင့္ဖိကပ္ၿပီး စုပ္မိေလေတာ့သည္။ ပထမေတာ့ ေခါင္းကို ခါယမ္းေသးေသာ္လည္း ေနာက္ေတာ့ အရွိန္ေလွ်ာ့သြားသည္။သို႕ေပမဲ့ မ်က္ေစ့ေတာ့ မဖြင့္၊ ဦးေဇာ္ေအာင္ လွ်ာႀကီးကို သူ႕လွ်ာေလးႏွင့္ ျပန္ထိုးလာသည္။

ထိုေန႕မွ စ၍ ဦးေဇာ္ေအာင္က သူ႕တကိုယ္လံုးကို ျခင္ေထာင္ထဲ ဝင္ၿပီး သက္ခ်ိဳျပံဳးကေလး ေဘးမွာ လွဲလွ်က္၊ ႏူတ္ခမ္းေတြစုပ္သည္၊ ႏို႕စို႕သည္။ ေပါင္ခြၾကားမွာ မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး ပိပိေလးကို ရက္သည္။ ပထမေတာ့ ပင္တီေပၚက။ ေနာက္ေတာ့ ပင္တီကို ခၽြတ္ၿပီးေတာ့။ သို႕ေပမဲ့ ဘာလို႕လည္းေတာ့ မသိ။ ဦးေဇာ္ေအာင္ က သူ႕ညီေတာ္ေမာင္ျဖင့္ေတာ့ ရန္မရွာ။ သူ႕လက္ကို သာ သူသံုးၿပီး စိတ္ဆႏၵေျဖရွာသည္။ မေတာ္တဆ ဗိုက္ႀကီးသြားမွာလည္းေၾကာက္သည္။ ေနာက္တခုက သက္ခ်ိဳျပံဳးေလးကို ခ်စ္ေတာ့ လင္ေကာင္းသားေကာင္းရေစခ်င္သည္။ သူ႕ေၾကာင့္ အပ်ိဳစင္ပန္းေလးႏြမ္းသြားမွာကို လည္း စိုးရိမ္မိသည္။ ႏွာအေတာ္ထန္လာေသာ အခ်ိန္မွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ သို႕မဟုတ္ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေသာ၊ သက္ခ်ိဳျပံဳၚး၏ လက္ကေလးကို ကိုင္ၿပီး သူ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ကိုင္ထားေစသည္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ သက္ခ်ိဳျပံဳး ကသူ႕ညီေတာ္ေမာင္ကုိ တင္းတင္းေလး ဆုပ္ထားလွ်င္ သူ႕ဖင္ကို ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္ရင္း သက္ခ်ိဳျပံဳးလက္ထဲမွာ ၿပီးရသည္။ ေနာက္ေတာ့ တဆင့္တက္လာသည္။ သူ႕လိင္တန္ႀကီးကို အုန္းဆီသုတ္ၿပီး သက္ခ်ိဳျပံဳး၏ ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားမွာ ညွပ္ၿပိး လုပ္သည္။

အဲဒါကမွ တဆင့္ သက္ခ်ိဳျပံဳး ၏ ႏူတ္ခမ္းေလးကို သူ႕ေကာင္ႀကီးျဖင့္ ထိုးၾကည့္သည္။ ပါးစပ္ေလး ဖြင့္လာေတာ့ အသာေလး ထိုးထည့္ေပးသည္။ သက္ခ်ိဳဳၿပံဳးက အိပ္ေပ်ာ္ေနရာမွ သူ႕ေကာင္ႀကီးကို သၾကားလံုးေလး ငံုစုပ္ေနသလိုစုပ္ေပးသည္။ ေနာက္ေတာ့ သူက သူ႕ညီေတာ္ေမာင္ကို သက္ခ်ိဳျပံဳးပါးစပ္ထဲထည့္ထားၿပီး သူ႕မ်က္ႏွာကို သက္ခ်ိဳျပံဳးေပါင္ ႏွစ္လံုးၾကားထည့္ကာ ပိပိေလးကို ရက္သည္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ဆစ္စတီႏိုင္းကို လုပ္ျဖစ္လာၾကသည္။ စကားေတာ့ တလံုးမွ မေျပာျဖစ္ၾက။ ေန႕လည္ဘက္က်ရင္လည္း တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ညတုန္းက ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့သလိုပင္။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး သက္ခ်ိဳျပံဳးေလး ရန္ကုန္ကို ေက်ာင္းသြားတက္ေတာ့မွ အဲဒီဇာတ္လမ္းျပတ္သြားေတာ့သည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဦးေဇာ္ေအာင္က သူေဆးဝယ္ေနၾက ဆိုင္မွ ကုလားမေလး ႏွင့္ ညိေနေလၿပီ။ သက္ခ်ိဳျပံဳး ေက်ာင္းပိတ္ရက္ျပန္လာေတာ့ ဦးေဇာ္ေအာင္က ကုလားမဝတုတ္မေလးကို စြဲေနေလၿပီျဖစ္ရာ သက္ခ်ိဳျပံဳးဆီကို မလာေတာ့။ ထိုအခ်ိန္မွာေတာ့ သက္ခ်ိဳျပံဳးလည္း အရြယ္ေလး ရေနၿပီျဖစ္ရာ။

ေဒၚေလးမခ်ိဳ စိတ္ျငိဳညင္သြားမွာလည္းေၾကာက္သည္မို႕။ ဦးေဇာ္ေအာင္ကို တိတ္တခိုးတမ္းတမိတာက လြဲလို႕ ဒီထက္ပိုၿပီး ေရလာေျမာင္းေပး မလုပ္လိုေတာ့။ ေနာက္တခုက သူ႕ကို ခ်စ္ေရးဆို၊ လူပ်ိဳလွည့္ေနသည့္ ျမိဳ႕သား ၊ေမာ္ဒယ္ ေမာင္ေမာင္သက္ ကိုလည္း စိတ္ဝင္စားေနမိတာက လည္း ဦးေဇာ္ေအာင္ႏွင့္ ဇာတ္လမ္းျပန္မဆက္ျဖစ္သည့္ အေၾကာင္း တေၾကာင္းျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ေမာ္ဒယ္ေမာင္ေမာင္သက္က ေတာ့ ကားေလး တစီးလည္းရွိသည္။ သူက မိန္းမ ေတြကို ခ်ဴစားသည္ဟု နာမည္ႀကီးေနသည္။ သို႕ေသာ္လည္း သက္ခ်ိဳျပံဳးကိုေတာ့ တကယ္ႀကိဳက္တာပါဟု သူက ဆိုသည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးလည္း ဟုတ္ခ်င္ဟုတ္မွာပါေလ ဟု ေတြးေနမိၿပီျဖစ္သည္။ တေန႕ ေက်ာင္းမွ အေဆာင္ျပန္လာေသာ သက္ခ်ိဳျပံဳးကို အေဆာင္ေလာ္ဘီမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနေသာ ေမာင္ေမာင္သက္ ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ “မ နဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ စကားေျပာစရာရွိလို႕ပါ” ဟုေျပာလာသည္။

သူနဲ႕ ခနလိုက္ခဲ့ဖို႕ေခၚသည္။ ခါတိုင္းလည္း သူ႕ကားႏွင့္ တခုခု သြားစားေနၾက ဆိုေတာ့ သက္ခ်ိဳျပံဳးလည္း အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ ျဖစ္ လိုက္သြားလိုက္မိေတာ့သည္။ ေမာင္ေမာင္သက္၏ ေမာ္ဒယ္လုပ္စားသည့္နာမည္မွာ၊ “စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို” ျဖစ္ေလသည္။ ရင္းနီးသူမ်ားက အိမ္နာမည္အလြယ္ ေမာင္ေမာင္သက္ ဟုသာ ေခၚၾကေလသည္။ “ ကိုကိုသက္ ဒါက ဘယ္လိုေနရာႀကီးလည္းဟင္ “ “ အဲဒါ ခ်စ္သူလမ္းၾကားလို႕ေခၚတယ္ကြယ့္ အသက္ရဲ႕၊ ခ်စ္သူသမီးရီးစားေတြ လာလာ ၿပီး ခ်စ္တင္းေႏွာၾကတဲ့ ေနရာေပါ့ကြယ္” “ဟင္း ေနာ္ ဘာခ်စ္တင္းေႏွာတာလဲ မီးက ဘာမွ သိတာမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ လူကို လာၿပီးလူလည္မက်နဲ႕” “ မက်ပါဘူးကြာ ကို က သက္ကို ခ်စ္လုိ႕ပါ” “ ခစ္ခစ္ ဘာခ်စ္တာလည္း၊ သူေနာ္ လက္မသရမ္းနဲ႕” စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို က ကားကို လူျပတ္ေသာ လမ္းေဘးတေနရာမွာ ထိုးရပ္လိုက္သျဖင့္ သက္ခ်ိဳျပံဳးက ေမးေနျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေမာင္ေမာင္သက္ ၏ လက္ေတြက သူ႕ရင္ဘတ္ကို လာဆုပ္ကိုင္သျဖင့္ တြန္းလႊတ္လိုက္ရင္း ေျပာေနတာ ျဖစ္ေလသည္။

တကယ္က သက္ခ်ိဳျပံဳး ရဲ႕ အေသြးအသားေတြကလည္း ေတာင္းတ ေနၿပီ ျဖစ္ေလသည္။ ဦးေဇာ္ေအာင္ ႏွင့္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ၿပီး ခံခဲ့ရသည့္ အရသာေကာင္းေကာင္းေလး မ်ိဳးက မရတာ ၾကာလွၿပီေလ။ သို႕ေသာ္လည္း ဦးေဇာ္ေအာင္က အဆံုစြန္ထိ မသြားခဲ့။ ဘာလို႕မွန္းမသိ။ ဦးေဇာ္ ႏွင့္သူႏွင့္က ဖြင့္မေျပာၾကေသာ နားလည္မႈေတြနဲ႕ မဟုတ္လား။ သူက ေပးခ်င္ေပမဲ့ ဦးေဇာ္က မယူခဲ့၊ တကယ္က ဦးေဇာ္ ကိုလည္းသူကပင္ လမ္းေၾကာင္းေပးခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ သူအပ်ိဳေပါက္ျဖစ္လာၿပီး ဆန္႕က်င္ဖက္လိင္ ကို စစိတ္ဝင္စား လာသည့္အခ်ိန္မွာ တအိမ္ထဲေန၊ ေသြးသား မေတာ္စပ္သူ ဦးေဇာ္ ႏွင့္ အမွတ္မထင္ အထိအေတြ႕ေတြမွာ သာယာလာမိသည္။ ေဒၚေလး မခ်ိဳႏွင့္ ဦးေဇာ္တို႕ အလုပ္ျဖစ္ၾကတာကိုလည္း သူဝါးထရံၾကား ကေခ်ာင္းၾကည့္လို႕ ျမင္ ဘူးေနၿပီ။ ေဒၚေလးမခ်ိဳ အိပ္မေပ်ာ္ခင္ နင္းႏွိပ္ေပးေနရေသာ ဦးေဇာ္ကိုလည္း သနားမိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ဦးေဇာ္ေရွ႕မွာ မျမင္ျမင္ေအာင္ ကိုယ့္ရဲ႕ စို႕စို႕ပို႕ပို႕ေလး ထြက္လာေသာ အသားစိုင္ ေလးေတြကို လႈပ္ခါျပမိသည္။ ၾကာေတာ့ လည္း ဦးေဇာ္သတိထားမိလာသည္။ ဦးေဇာ္ သူ႕ျခင္ေထာင္ေဘး လာေခ်ာင္းေနတာကို သူက အစထဲက သိေနသည္။

သူက ဦးေဇာ္ႏွင့္ ေဒၚေလးမခ်ိဳ အလုပ္ျဖစ္မလားဟု ဝါးထရံၾကားက ေခ်ာင္းေနတာမို႕ ေဒၚေလး မခ်ိဳ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့ ဦးေဇာ္ အခန္းျပင္ထြက္လာတာႏွင့္ သူက အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္သည္။ ေမွးထားသည့္ သူ႕မ်က္လံုးက ဦးေဇာ္ကို ျမင္ေနရသည္။ ေနာက္ေန႕ေတြမွာ သူ ထမိန္ကို သူ႕အလိုလို လန္ေနသည့္ပံုျဖစ္ေအာင္ လွန္ထားလိုက္သည္။ အဲလိုႏွင့္ အဆင့္ေတြ တျဖည္းျဖည္းတက္လာ ခဲ့ၾကရသည္။ ယခုလည္း စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို က သူ႕ကို ဂြင္ဖန္ၿပီး ရိုက္ေတာ့မည္မွန္းသူသိသည္။ သို႕ေသာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ျခင္းထဲက ၾကက္ကေလးလိုေနလိုက္သည္။ စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ေခၚ ေမာင္ေမာင္သက္က လည္း လူကသာ ဆင္လိုလို က်ားလိုလို လုပ္ေနသည္၊ ၾကည့္ရတာ မိန္းမ အေတြ႕အႀကံဳေရာ ရွိရဲ႕လားမသိ၊ ခုေတာင္ သက္ခ်ိဳျပံဳး၏ ရင္သားေတြကို လာကိုင္တာက ႏုႏုရြရြ၊ ရိုမန္းတစ္မရွိ။ လမ္းေဘး မွာ သရက္သီးဝယ္ေတာ့ ဗန္းထဲက သရက္သီးေတြကို တလံုးခ်င္းလိုက္ကိုင္ၾကည့္ေနသလိုမ်ိဳးလုပ္ ေနသည္။

တခုေတာ္ေသးသည္က ဖရဲသီး ဝယ္သလို တဘုတ္ဘုတ္ လက္ဝါးျဖင့္ ရိုက္မၾကည့္တာက ေတာ္ေသး သည္ေခၚရမည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးက နဂိုထဲက ဒီဂြင္လာမည္ကို ႀကိဳသိထားသျဖင့္ ခၽြတ္လို႕လြယ္မည့္ ဘရာဇီယာ ဂ်ိတ္ေရွ႕ဖက္တပ္ေသာ အမ်ိဳးအစား ဝတ္လာၿပီး စကဒ္အတို ေပါင္လည္ေလာက္ ေလးလည္း ဝတ္လာခဲ့လို႕သာ ေတာ္ေတာ့သည္၊ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ ေမာင္မင္းႀကီးသား မ်က္မျမင္ပု႑ား ဆင္စမ္းသလိုပင္ ျဖစ္ေနေတာ့မည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးက မသိသလို ျငင္းသလို မူရင္း ႏြဲ႕ရင္းျဖင့္ ကိုယ့္ဘာသာ ခၽြတ္ေပးလိုက္လို႕သာ ႏို႕ႀကီးေတြကို သူကိုင္ေနရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ႏို႕မို႕ ဘရာဇီယာဂ်ိတ္ရွာရင္း မိုးလင္းသြားမည့္သေဘာမွာ ရွိသည္။ ေနာက္ေတာ့လည္း သက္ခ်ိဳၿပံဳးရဲဲ႕ ရင္ႏွစ္မႊာကို အငမ္းမရ အားရပါးရ အေမႏို႕ ကို ခေလးစို႕ေနသလို အားရပါးရစို႕ေနေလသည္။ သူ႕ႏို႕ေတြကို အားရပါးရ ေမာင္ေမာင္သက္ တေယာက္ မပ်င္းႏိုင္ စို႕ေနေသာလည္း ေအာက္မွာ ရႊဲေနၿပီ ျဖစ္ေသာ သက္ခ်ိဳျပံဳးတေယာက္ကေတာ့ အားမရေတာ့၊ ေမာင္ေမာင္သက္ ၏ မိုေဟာ့ ဆံပင္ကို ဆြဲကိုင္ကာ သူ႕ေပါင္ၾကားကပ္ေပးလိုက္သည္။

ေမာင္ေမာင္သက္တေယာက္ သက္ခ်ိဳၿပံဳး၏ ပင္တီ ဘယ္တုန္းက ကၽြတ္သြား တာလည္းဆိုတာေတာင္ စဥ္းစားခ်ိန္မရလိုက္၊ အေမႊးထူထူ အရည္ရြဲရြဲ ဖားဂံဳုညွင္းေလး မွာ မ်က္ႏွာအပ္ေနေျခၿပီ။ အဲေနရာေရာက္ေတာ့လည္း ေခြးထန္းလွ်က္ရသလို တျပတ္ျပတ္ျမည္ေအာင္ရက္ေနျပန္ ပါသည္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ပိပိေလးကို လွ်ာစိုစို ႏွင့္လာရက္ေတာ့လည္း ဘယ္သူမဆို အရသာ ေတြ႕တာပဲ မဟုတ္လား၊ ဟိုစာအုပ္တအုပ္မွာဆိုရင္ မိုင္လိုဆိုတဲ့ ေခြးႀကီး ရက္တာေတာင္ ခံေသးတယ္ လို႕ေရးထားတာ ဖတ္ဘူးတာပဲ၊ ခစ္ခစ္။ ေမာင္ေမာင္သက္ က မိုင္လိုထက္မသာရင္ေတာင္မွ ေရာဂါေတြ ဘာေတြေတာ့ ကင္းမွာပါေလ လို႕ပဲ ေတြးမိတယ္။ အဲဒီ ေကာင္ကလည္း ေပါင္ၾကားထဲထည့္လိုက္ေတာ့လည္း မၿပီးႏိုင္ေအာင္ တျပတ္ျပတ္ရက္ေနေတာ့တာပဲ။ ပထမက ခံလို႕ေကာင္းေပမဲ့ တမ်ိဳးထည္းႀကီးထပ္တလဲလဲ က်ေတာ့လည္း ပ်င္းတာပဲေလ။ အဲဒါနဲ႕သူ႕ကိုယ္ကို ဆြဲမ ၿပီး သူေဘာင္းဘီကို ဇစ္ျဖဳတ္ဖို႕ က်ိဳးစားရေတာ့တာေပါ့။ ဟိုက္။ သက္ခ်ိဳျပံဳး ဇေဝဇဝါျဖစ္သြားသည္။

သူေတြ႕ႀကံဳဖူးတာက ဦးေဇာ္တေယာက္ထည္း။ ဦးေဇာ္က သူ႕အခ်စ္ဦး ဆိုလည္းဟုတ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ပထမဆံုး သင္ဆရာျမင္ဆရာဆိုလည္းဟုတ္တယ္။ ဦးေဇာ္ရဲ႕ ပစၥည္းက ငါးလက္မ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိၿပီး မာေၾကာေနတတ္သျဖင့္ သီးေမႊး ငွက္ေျပာသီးလိုျဖစ္ေနသည္။ ေယာက္်ားေတြ အားလံုးက အဲလိုမ်ိဳးပဲဟု သက္ခ်ိဳျပံဳးက ထင္ေနခဲ့သည္။ ယခု ေမာင္ေမာင္သက္ ရဲ႕ ေယာက္်ားအဂၤါကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့ ေမာင္ေမာင္သက္ အသက္မွ ျပည့္ေသးရဲ႕လားဟု ပင္ အေတြးဝင္မိသည္။ ဂ်ိဳဳးကေလးက ေသးေသးေလး ႏွင့္ ေပ်ာ့ေနေသးသည္။ ဝက္ျဖစ္မွေတာ့ မစင္ေၾကာက္ေနလို႕ ( စကားပံုျဖစ္ပါသည္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဝက္ျဖင့္ႏိုင္းျခင္းမဟုတ္သလို ေမာင္ေမာင္သက္ပစၥည္းကိုလည္းမစင္လို႕ႏိူင္းျခင္းမဟုတ္ပါ ) ေတာ့ မထူးေတာ့ဘူး ဆိုၿပီး သူ႕ႏူတ္ခမ္းေလး ျဖင့္ ငံုစုပ္ေပးလိုက္သည္။ “ အား ခစ္ခစ္ ယားတယ္ သက္ရဲ႕ အိ” စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို တေယာက္ ခါးေလး လိမ္ကာ တခစ္ခစ္ ရီရွာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဖီးရသြားကာ မရီႏိုင္ေတာ့၊ အေတြ႕အႀကံဳရွိပံုမရ ဆိုတာ သက္ခ်ိဳျပံဳးေကာင္းေကာင္းသိလိုက္သည္။

သူမႈတ္ေပးစုပ္ေပးလိုက္ေတာ့မွ စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ၏ ညီေတာ္ေမာင္က ရခိုင္ငွက္ေျပာသီးေလးလို မာလာသည္။ ဒါေတာင္ သူ႕ႏူတ္ခမ္းက ဆီးခံုထိေနၿပီ လထိတ္ေလးက အာေဂါင္ကိုပင္လာမထိ။အာမထိ လွ်ာမထိဆိုတဲ့စကားအဲလိုကေနလာတာလားမသိ။ ျပန္ေပ်ာ့မသြားခင္ ေတာ့ သူတခုခု လုပ္မွ ရမည္ဟု ေတြးၿပီး သက္ခ်ိဳျပံဳးက စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ေပၚကို ခြထိုင္လိုက္သည္။ “ အား အိ ေသပါၿပီ အားေလးတယ္ သက္ရဲ႕” သက္ခ်ိဳျပံဳးက စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ၏ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ခြကာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္လို္က္သည္။ ၿပီးမွ စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ၏ ရခိုင္ငွက္ေပ်ာ္သီး ေလးကို လက္ညိဳးလက္မႏွင့္ ညွပ္ကိုင္ကာ သူ႕ပိပိ အဝတြင္ေတ့လိုက္သည္။ သူ႕မွာ အေတြ႕အႀကံဳမရွိေသာ္လည္း ဒီေလာက္ေလးနဲ႕ေတာ့ သူဘာမွ မျဖစ္ႏိုင္ဟု ေတြးကာ သက္ခ်ိဳျပံဳး တေယာက္ ထိုင္ခ်ျပစ္လိုက္သည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးေလးငါးဆယ္ခ်က္ေလာက္ ထိုင္ထလုပ္လိုက္ေတာ့ စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ၏ ရခိုင္ေလးက ျပစ္ျပစ္ႏွင့္ အရည္ေတြ ပန္းထြက္ကုန္ေတာ့သည္။

သက္ခ်ိဳျပံဳးလည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားရသည္။ ငါ့ဘာသာ သူငယ္ခ်င္းေမသူဟြား ေျပာသလို ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္ကို ကြန္ဒန္စြတ္ၿပီး လုပ္တာက ပိုအရသာရွိအုန္းမည္ဟု လည္းေတြးလိုက္မိသည္။ ခုမွေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ ဆက္ေဆာင့္လို႕လည္းမရၿပီ နဂိုထဲက ရခိုင္ငွက္ေပ်ာသီးေလး ကို မာေအာင္မနည္းလုပ္ေပးထားရသည္။ ယခုေတာ့ လက္မေလာက္ပဲက်န္ေတာ့သည္။ သက္ခ်ိဳျပံဳးစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ႏွင့္ ကားတံခါးဖြင့္ကာ လမ္းေဘးထြက္ၿပီး ေသးထိုင္ေပါက္သလို ဟန္ျပၿပီး တန္းလန္းျဖစ္ေနေသာ ဖီးကို အဆံုးစြန္ေရာက္သြားေအာင္ ကိုယ့္လက္ႏွင့္ကိုယ္လက္စသတ္ေနရသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာ ကားထဲမွာ ဖံုးျမည္သံၾကားၿပီး စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို တေယာက္ဖံုးေျပာသံၾကားေနရသည္။ “ ဟုတ္ က်ေနာ္ဖိုးသက္ပါ၊ အန္ကယ္ရဲ။ ဟုတ္။ ေဒၚေလးဖံုးကို က်ေနာ္ ဒီညခနငွားလာလို႕” “…….” “ဟုတ္ ေဒၚေလး ရွိမယ္ သူ႕အခန္းမွာပဲတဲ့၊ အန္ကယ္ရဲေခၚရင္ေျပာလိုက္ပါတဲ့ မွာထားတယ္” “……” “ဟုတ္ အဆင္ေျပပါတယ္ အန္ကယ္ရဲ၊ က်ေနာ္ဖြတ္ဆီလိမ္းသြားတယ္ေလ” “……” “ ဟုတ္.. အစေတာ့ နည္းနည္းက်ပ္တယ္ေလ၊ဟဲဟဲ။

ေနာက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြာပါတယ္” “……” “ အာအဲဒါေတာ့ မရေလာက္ေသးဘူးထင္တယ္၊ က်ေနာ္က အခုမွပါကင္ဖြင့္ပစ္လိုက္တာေလ၊ ေကာင္မေလးက ေသြးေတြဘာေတြထြက္ၿပီး တအားေၾကာက္ေနလို႕ အဆံုးထိေတာင္မလုပ္ရဲဘူး၊ အေနာက္ကေတာ့ ဘယ္ရအုန္းမလဲ၊ “ “…….” “ ဟုတ္.. အန္ကယ္ရဲ။ ေနာက္တခါယူသြားမယ္ေလအန္ကယ္ရဲ ေျပာတဲ့ ဂ်ယ္” “…… “ အင္း ဘယ္မွာ.. ေဒၚေလး အိပ္ယာေဘးက အံဆြဲထဲမွာ .. “ “….” “ ဟုတ္.. ဟုတ္ကဲ့ က်ေနာ္ ေနာက္တခါဆိုယူသြားလိုက္မယ္” “……” “ ဘာ ..ေအာ္.. အင္းးး… အန္ကယ္ရဲ မလာတဲ့ ရက္မွ ယူသြာပါ့မယ္” “…..” “ အိုေက ေက်းဇူး ပဲ ဘိုင္ဘိုင္” သက္ခ်ိဳၿပံဳးလည္း စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ဖံုးထဲ ဘာေတြ ေျပာမွန္းမသိေသာ္လည္း ကိုယ့္လက္ႏွင့္ ကိုယ္အာသာေျဖတာ ဖီလင္ အဆံုးစြန္ေရာက္သြားသျဖင့္၊ ထိုေနရာမွာပင္ ရႈရႈးေပါက္ခ်ခဲ့ၿပီး ကားေပၚျပန္တက္လာခဲ့ေတာ့သည္။

သုတ္စရာ တစ္ရႈးလည္းမပါသျဖင့္ စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို ပဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ရက္ခိုင္းရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစာလိုက္မိေသးသည္။ သို႕ေသာ္လည္း စိုင္းငယ္ခ်မ္းေအးသက္ကိုကို က သူကားထဲ ဝင္လာတာႏွင့္ စက္ေကာက္ႏိုးေနၿပီမို႕ ဘာမွ မေျပာေတာ့ ပဲ ကိုယ့္အဝတ္အစားမ်ားကို သပ္သပ္ယပ္ယပ္ျဖစ္ေအာင္သာ ျပဳျပင္ၿပီး အေဆာင္ရွိရာသို႕ ျပန္လိုက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ ေဒါက္တာေမဟြား တေယာက္ ေဆးခန္းပိတ္ရင္းနဲ႕ မွ သူ႕စားပြဲေပၚက အထုပ္တထုပ္ကို သတိထားမိေလသည္။ ဟယ္ ဟိုေကာင္မ ျပာျပာ ျပာျပာ နဲ႕ ေဆးတထုပ္ေမ့က်န္ခဲ့ၿပီ ဆိုတာသိလိုက္ သည္။ သူႈသူငယ္ခ်င္း သက္ခ်ိဳျပံဳးတေယာက္ ဟားနီမြမ္း မသြားခင္ ေဆးလိုအပ္တာေတြ လာေတာင္း လို႕၊ ေပးလိုက္ရသည္။ သူ႕အတြက္ ကိုယ္ဝန္တားေဆးေတြ ေခ်ာဆီေတြ အဲဒါေတြ အျပင္၊ သူ႕ေယာက္်ား ၾကည့္ရတာ ခနေလးခနေလး ၿပီးမဲ့သေဘာနဲ႕ ျပန္ေတာင္ဖို႕လည္း ၾကာမဲ့ သေဘာမွာရွိေတာ့ ဗာရာဂလာ လိုေဆးမ်ိဳေလးမ်ား ရွိရင္ ေပးဖို႕ ေျပာသျဖင့္၊ ေမဟြားကိုယ္တိုင္ေတာင္ မဂၤလာဦးည ကိုေမာင္ငယ္သံုးဖို႕ဆိုၿပီး ဝယ္ထားသည့္ ဗာရာ၈လာထဲမွ တခ်ိဳ႕ခြဲေပးလိုက္ရသည္၊ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေဆးဗူးက မွ က်န္သြားခဲ့ရသည္။

အင္း သူတို႕ မနက္ျဖန္ မွ သြားမွာ ဆိုေတာ့ ဒီည လိုက္ေပးလိုက္ရင္ မွီႏိုင္ေသးတယ္၊ အင္းေလ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေကာင္းဖို႕ပဲ မတတ္ႏိုင္ဘူး၊ ဟု ဆိုတာ တက္ကစီ တစီးလွမ္းတား၍ သက္ခ်ိဳျပံဳးေယာက္်ား အိမ္သို႕ သြားရွာေလသည္။ ေမဟြား သက္ခ်ိဳျပံဳးတို႕ တိုက္ခန္းေရွ႕ေရာက္ၿပီး တကၠစီေပၚက ဆင္းလာေတာ့ သူ႕အေနာက္နား ကားတစီးလာရပ္တာကို သတိထားမိလိုက္သည္။ ထိုကားထဲမွ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ႏူတ္ခမ္းေမႊးကားကားနွင့္ လူႀကီးတေယာက္ဆင္းလာတာ ေတြ႕လိုက္ရေသာ္လည္း အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ ပင္၊ သက္ခ်ိဳျပံဳးတို႕ အထပ္ကို တက္လာခဲ့လိုက္ေလသည္။ သူ႕ေနာက္ဘက္မွ ေလွခါးကိုတက္လိုက္လာသံ ၾကားသျဖင့္လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ အခုနက ကားေမာင္းလာေသာ လူႀကီးျဖစ္ေနမွန္းသိလိုက္ရသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ခန္႕ခန္႕ေခ်ာေခ်ာႀကီးပဲ လို႕ ေတြးလိုက္မိသည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူလွည့္ၾကည့္လိုက္ ခ်ိန္မွာ ထိုလူႀကီး၏ မ်က္လံုးအစံုက သူ႕ တင္ပါး ေတြကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနတာ ျမင္လိုက္ရေတာ့ ၾကည္သည္းေမႊးညွင္း ထသြားရ၏၊ ဟယ္ လူလည္းမရွိ ဒီေလွခါးထဲမွာ ဒုကၡပဲ ဟု ေတြးကာ လန္႕လာ၏။

ထို႕ႏွင့္ သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္ အျမန္တက္ကာ သက္ခ်ိဳျပံဳး ေနသည့္ အခန္းဝမွာ ဘဲကို အဆက္မျပတ္နိပ္မိေနေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ထိုလူႀကီးမွာ သူ႕ေနာက္နားေရာက္လာၿပီး။ “ ေအာ္ ငါ့တူမႀကီးက သားညီ ဆီ လာလည္တာလား “ “ ဟုတ္ ဟုတ္ မိသက္ က က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းပါ” “ အင္း ဒီေခတ္မိန္းခေလးေတြကလည္း က်ေနာ္ တို႕ ဗ် တို႕တယ္သံုးၾကတာပဲ၊ မိန္းခေလးၾကည့္ရတာ ျဖတ္ေဖါက္ခ်ဴပ္နဲ႕လည္းမတူပါဘူး အဟီးးး” သူ႕တင္ပါး လံုးလံုးေလးမ်ားကို မ်က္လံုးမလြဲပဲ ၾကည့္ကာ ေျပာေနရင္းက သူ႕စကားသူသေဘာက်သလို ဟီးကနဲ ရီလိုက္ေသာ ထိုလူႀကီးေၾကာင့္ ေမသူဟြား တေယာက္ ရင္ေတြ ဖင္ေတြ တုန္သြား၏၊ သက္ခ်ိဳျပံဳးတို႕ အခန္းကလည္း ဘာမွ လဳႈပ္ရွားသံမျပဳ သျဖင့္ တေယာက္မွ မရွိၾကဘူးထင္တယ္ဟုေတြးမိေလသည္။

ထိုလူႀကီးကလည္း သူ႕နားမွ မခြာေသးဘဲ၊ “ အင္း သူတို႕ အျပင္သြားၾကတယ္ထင္တယ္ကြဲ႕ ငါတူမႀကီးက ဘယ္သူလည္း ဦးေျပာထားလိုက္မယ္ေလ သူတို႕ျပန္လာရင္” “ ရပါတယ္ ဦးရီး က်ေနာ္က သူ႕အတြက္ ေဆးယူလာတာပါ မနက္ျဖန္သူတို႕ ခရီးထြက္ရင္ မွီေအာင္” “ ေဟ အဲဒါဆိုရင္လည္း သူ႕ေယာက္ခမ ႀကီးအေပၚထပ္မွာပဲေနတာကို ေပးထားလိုက္ပါလား သူတို႕ ေပးေပးမွာေပါ့” “ အင္း” ေမသူဟြားတေယာက္ ထိုလူႀကီးေရွ႕မွ ေလွခါးအေပၚထပ္သို႕ ဆက္တက္ရမည္ကို လန္႕ေန၏။ ထိုလူႀကီးမ်က္လံုးေတြက သူ႕ ထမိန္ သား အိအိေလးမ်ားကို ပင္ထိုးေဖါက္ျမင္ေနသလိုပင္။သို႕ေပမဲ့ ေရာက္ၿပီးမွ ေတာ့ မထူးေတာ့ ဆိုကာ၊ စိတ္ကို တင္းၿပီး ေလွခါးထစ္ကို စတက္လိုက္ေလသည္။ သူထင္သည့္အတိုင္းပင္ ထိုလူႀကီးက အေနာက္မွ ကပ္ပါလာေလသည္။ အေပၚထပ္က ကိုညီ့ အေဖ တို႕ အခန္းဝေရာက္၍ ဘဲတီးလိုက္ေတာ့ ခနအၾကာမွာ တံခါးပြင့္လာေလသည္။ ကိုညီံ အေဖ ဦးရဲေထာင္က ေမသူဟြားကို ျမင္ေတာ့ သူ႕အသိလားဟု စဥ္းစားေနသည့္ဟန္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ၾကဳပ္ၾကည့္ေလသည္။

မ်က္နာကိုလည္းခနသာၾကည့္ၿပီး ေမသူဟြား ၏ ေရႊရင္အစံုကိုသာ ေငးၾကည့္ေနသျဖင့္၊ ေမသူဟြားမွာ ၊ “ ဟို က်မ မိသက္ ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းပါ သူေဆးက်န္ေနခဲ့လို႕ က်မေဆးခန္းမွာေလ၊ မနက္ျဖန္ခရီးသြားရင္ ယူသြားမလို႕ ဆိုတာ ၊ အဲဒါလာေပးတာပါ” “ ေအာ္ မိသက္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ဆရာဝန္မေလး ဆိုတာလား၊ ေအးေအး သူတို႕ အျပင္သြားၾကတယ္ကြယ့္ ထားခဲ့ေလ ဦးဆီမွာ ၊ အထဲ မဝင္ေတာ့ဘူးလားကြယ့္” “ ဟင့္အင္း မဝင္ေတာ့…. “ျဖန္း” “ အား “ ေမသူဟြား စကားမဆံုးခင္ သူ႕တင္ပါး အိအိေလးကို ျဖန္းကနဲ အေနာက္မွ အရိုက္ခံလိုက္ရ၍ စပ္လည္းစပ္ေဒါသလည္း ျဖစ္သြားကာ ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ၿပီး၊ “ ရွင္.. ရွင္.. ဒါက ဘာလုပ္တာလည္း၊ လူႀကီးျဖစ္ၿပီးေတာ့” ဖင္ေလးကို သူ႕လက္ဖဝါးျဖင့္ပြတ္ကာ ရန္ေတြ႕လာေသာ ေမသူဟြားကို ၾကည့္ရင္း ေနာက္က လူႀကီးက၊ “ ဟို နာသြားလား ေဆာရီးေဆာရီး ငါ့တူမ ဖင္မွာ ျခင္တေကာင္တြယ္ေနတာေတြ႕လို႕၊ မေနႏိုင္တာနဲ႕ ရိုက္ေပးလိုက္တာပါ၊ အခုတေလာ ေသြးလြန္တုတ္ေကြးေတြကလည္း ျဖစ္ေနတယ္ကြယ့္” “ အိုရွင္ ရွင္ဒီလိုလုပ္စရာမလိုပါဘူး” ထိုအခါက်မွ ထိုလူႀကီးကို ဦးရဲေထာင္က သတိျပဳမိသြားေလသည္။

“ ေဟ့ေကာင္ သာဒင္၊ မင္း အခုမွ ဘယ္က ေပၚလာလဲ မင္းတူ မဂၤလာေဆာင္ေတာင္ မလာပဲနဲ႕” “ ေအး ငါခရီးလြန္ေနလို႕ပါကြာ” “ ေအာ္ တူမႀကီးေရ အဲဒါ ဦးရဲ႕ အမႊာ ညီအကိုေလ ကိုသာဒင္တဲ့ မွတ္ထားေနာ္” “ မမွတ္ထားပါဘူး ဗ်ာ ခင္ဗ်ား တို႕ လူႀကီးေတြ ျဖစ္ၿပီး ႏွာဘူးက်လြန္းတယ္ ဒါပဲ သြားၿပီ” ေျပာေျပာ ဆိုဆိုျဖင့္ ႏူတ္ခမ္းေလးစူ ေျခေဆာင့္ကာ လွည့္ထြက္သြားေသာ ေမသူဟြားေလးကို ၾကည့္ရင္းက ဦးဖိုးေထာင္ႏွင့္ ဦးသာဒင္တို႕ တေယာက္ကို တေယာက္ ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးမိလိုက္ၾကေလေတာသည္။ အကယ္၍ ေမသူဟြားသာ ေနာက္ျပန္တခ်က္လွည့္ၾကည့္လိုက္ပါက ထိုလူႀကီးႏွစ္ဦး တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ လက္ဖဝါးခ်င္းရိုက္ ဟိုင္းဖိုင္လုပ္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရမည္ျဖစ္ေလသည္။

Leave a Comment