က်ေနာ့္ရူပေဗဒဆရာမေလး

တစ္ရက္ေတာ့ လမ္းမွာေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့စတိုင္နဲ႔ စက္ဘီးေလးနင္းလာတဲ့ ဆရာမေလးနဲ႔ မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ဆံုေရာဆိုပါေတာ့။ ဖ်တ္ကနဲျမင္တာနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ျပံဳးျပလာတယ္။ က်ေနာ္လား? ခ်က္ခ်င္း မိုးေပၚကို ေမာ့ႀကည့္ပစ္လိုက္တာအဟိ ေကာင္းကင္ထဲက မိုးတိမ္ေတြကို စိတ္၀င္စားေနတာလိုလို ဘာလိုလိုေပါ့ေလ( မာနႀကီးခ်က္မ်ားေျပာပါတယ္ ) ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ သူေျပာသလိုဆို က်ေနာ္က မိန္းမတကာကို အဖုတ္လိုက္လွ်က္ေနတဲ့ေကာင္ဆိုတာကိုး။ ပတ္ကိုမပတ္သက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေရလည္တင္းေနတာ။ ေနာက္တေန႔မွာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္က်ဴရွင္သြားအပ္ထားေပးတယ္ဆိုတဲ့ ဖိုးေထြးဆိုတဲ့ ခ်ာတိတ္ေရာက္လာတယ္။ ကိုဖိုးသက္! ဆရာမက ခဏလာခဲ့ပါတဲ့ ဆိုပီးလာေခၚေရာ။ ဟေရာင္ ရႈပ္ရႈပ္ရွက္ရွက္ကြာ ရီးမွမလာဘူးလို႔ေျပာလိုက္ဆိုပီး ေအာ္လႊတ္လိုက္တယ္ဟိဟိ။ ညေနေစာင္းေတာ့ ဒီေကာင္ထပ္လာတယ္။ ကိုဖိုးသက္ ဆရာမက ေျပာတယ္ ဆဲတာေတာ့ဘယ္ေကာင္းမလဲတဲ့ အဲ့လိုေတာ့ မရိုင္းစိုင္းပါနဲ႔တဲ့ ဆိုပီးလာေျပာေရာ(တကယ့္ေကာင္ဗ်ာ ရီးမွမလာဘူး ဆိုတာကို အတိက် ျပန္သြားေျပာသတဲ့ တကယ့္ကေလးဟားဟား) မင္းလည္း တကယ့္ေကာင္ပဲကြာ ဆိုပီး ထိုင္ရယ္ေနမိတယ္။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ဒီေကာင္အဲ့လိုလာေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္ ေဘးမွာ ကိုေရႊဘရွိေနတယ္ဗ်။ ဘာေတြလဲကြ လုပ္စမ္းပါဦးဆိုပီး အင္တာဗ်ဴးေတာ့တာပဲ။ ခ်ာတိတ္ကို ျပန္လႊတ္လိုက္ပီး ဇာတ္စံုခင္းျပရေတာ့တာေပါ့ သူမ်ားအခန္းကိုေက်ာ္၀ၿပီး အဖုတ္လွ်က္ပစ္ဖုိ႔ႀကံတ့ဲ အေၾကာင္းေလး….။

ဆရာသမားက တဟီးဟီးနဲ႔ရယ္ေတာ့တာပဲ။ ခ်ိဳေမ ကငါတို႔နဲ႔ဆယ္တန္းတံုးကတူတူကြ အေနတည္သေလာက္ မာနက ခပ္ႀကီးႀကီးရယ္ ေယာက်ာ္းေတြနဲ႔လည္းခပ္ကင္းကင္းပဲဟ(ေက်ာင္းေနဖက္လိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔ မသာႀကီး သူျဖင့္ဆယ္တန္းကို ၄ခါေလာက္က်တာကိုေတာ့ထည့္မေျပာဘူး) သူ႔ဖာသူဘာျဖစ္ျဖစ္ေလ က်ေနာ့္ကိုေျပာပံုက ေကာင္းသလားဗ် ဟ! မင့္လုပ္ပံုကိုလည္းႀကည့္ဦးေလ သူမ်ားအခန္းကိုေက်ာ္၀င္.. ဟိုကသနားလို႔ ျပန္ႀကိဳက္မလိုလုပ္ရံုရွိေသး အဖုတ္လွ်က္ပစ္ရတယ္လို႔ .. ဟေကာင္ ဟိုကအရွက္အေႀကာက္ႀကီးတဲ့ ဆရာမေလးကို မင့္လုပ္ေပါက္က ဟုတ္မွမဟုတ္တာပဲခြီး က်ေနာ္လည္း သူအပါအ၀င္၂ေယာက္ပဲလွ်က္ဖူးတာကို.. သူေျပာသလို မိန္းမတကာေလွ်ာက္လွ်က္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဟဲဟဲ.. ဒီမွာတင္ အေျဖေပၚေနပီေလ သူေျပာတာလဲမမွားပါဘူး မင္းလည္းေကာင္းတဲ့ေကာင္မွမဟုတ္ပဲ ရွက္ရမ္းရမ္းမေနနဲ႔ မေအေဘးေလး ဟီးဟီး မင့္လိုကေလက၀ေကာင္ကို ဒီေလာက္ထိလိုက္ေလ်ာတာေတာ္လွပီ.. လူႀကီးလူေကာင္းေတြလာကမ္းလွမ္းတာေတာင္ သူက အပ်ိဳႀကီးပဲလုပ္မွာဆိုပီး ျငင္းတာဆိုလား ေသာက္ႀကီးသိပ္က်ယ္မေနနဲ႔ ဟုတ္ပီလား ေခၚေနတာ သြားေတြ႕လိုက္ အို! မသြားဘူး စပ္ျမင္ကတ္တာကြာာာ မင့္ကိုမင္း ဇာတ္လိုက္မင္းသား မွတ္ေနသလား ေသာက္ရူး မသြားလဲေနကြာလေခြးပဲ အဲ့ဒီလိုပဲ ေနလာလိုက္တာ ေနာက္ထပ္ ၃-၄ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ဇာတ္လမ္းထဲေရးခဲ့တဲ့ အတိုင္းပဲ ဟိုခ်ာတိတ္ေလးဖိုးေထြးက ဂြင္ဆင္လာျပန္တယ္။ ကိုဖိုးသက္ ေရစက္ ပ်က္ေနလို႔ လိုက္ျပင္ေပးပါတဲ့။ မင့္အိမ္ကေရစက္လားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး က်ေနာ့္အသိအိမ္ကတဲ့။ က်ေနာ္သိတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘာဆိုတာဟဲဟဲ။ ဒါေပမယ့္ ခပ္တည္တည္ရႈတင္းတင္းနဲ႔ ဂြအိတ္ကေလးဆြဲပီး လိုက္သြားလိုက္တယ္။ ေဒၚခင္ခ်ိဳေမ့ အိမ္ေရွ႕ေရာက္မွ ဟေရာင္.. မင့္ဟာက ဘာလဲကြဆိုပီး ေဟာက္လိုက္ေသးတာ။ ဆရာမက အမွန္တိုင္းမေျပာပဲ ေခၚခဲ့ဆိုလို႔ပါဗ်ာ က်ေနာ္လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ႀကားထဲမွာ စိတ္ညစ္လာပီဆိုပီး ေခါင္းကုတ္ဖင္ကုတ္ျဖစ္ေနရွာတယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်စ္ဆံျမီးအရွည္ႀကီးတရမ္းရမ္းနဲ႔ ဆရာမေလးေျပးထြက္လာတယ္။ စက္ဆရာပါလာပီကိုး ကဲ သားဖိုးေထြးေက်ာင္းသြားေတာ့ဆိုပီး ဟိုခ်ာတိတ္ကို နင္လႊတ္လိုက္ေကာ။ ဟိုေကာင္လည္းဒိုးသြားေကာ.. မခ်ိဳမခ်ဥ္ဆရာမေလးက စက္ဆရာေလး ျခံထဲျကြပါရွင့္တဲ့။ က်ေနာ္လည္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ ျခံထဲလိုက္သြားတယ္(မ်က္နာက ခပ္မာမာပဲဟဲဟဲ) ေရတြင္းေဘးက ေရစုပ္ပန္႔ ေလမလံုတာကို ထိုင္ျပင္ေနတာကိုေဘးကေန ထိုင္ႀကည့္ရင္း မထိတထိေတြလာေျပာေနတာဗ်။ အသံလြင္လြင္ေလးနဲ႔ အူျမဴးေနတာ က်ေနာ့္မွာ အံ့ႀသလို႔။ မ်က္နာတင္းတင္းနဲ႔ အပ်ိဳႀကီးေပါက္စဆရာမေလးက ျမီးေကာင္ေပါက္မေလးလိုလုပ္ေနတာကိုး။ က်ေနာ္လာမွာမို႔လို႔လားမသိဘူး ေရမိုးခ်ိဳး သနပ္ခါးပါးကြက္ကေလးနဲ႔ ေမႊးေမႊးပ်ံ႕ပ်ံ႕လွတပတေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေလးျဖစ္ေအာင္စတိုင္ကထုတ္ထားေသးတာ။ အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ လူက စိတ္ကိုလႈပ္ရွားေနေပမယ့္လို႔ ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ဆိုတာလို မ်က္နာကိုတင္းထားပီး ေသခ်ာကို မႀကည့္ပဲ မ်က္နာလႊဲပီး လုပ္စရာရွိတာလုပ္ေနလိုက္တယ္။ ေရစက္လည္းေကာင္းသြားေကာ ဟာ.. ေရလာပီ ေတာ္လိုက္တာေနာ္ ဘာညာနဲ႔ လာ ပလူးေနေသးတယ္။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပီး ဂြေတြသိမ္းပီး ထျပန္ဖို႔လုပ္ေတာ့ စက္ျပင္ခ ဘယ္ေလာက္က်တံုးတဲ့။ က်ဳပ္က ပက္ဆံနဲ႔ျပင္စားတာမဟုတ္ဘူးဗ်လို႔ခပ္တင္းတင္းျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ေႀသာ္! ဟုတ္သားပဲ အေပ်ာ္စက္ျပင္တာ.. ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ဖဲသမားဆိုတာေမ့ေနတယ္တဲ့။ ငါ့ကိုလာရိျပန္ပီဆိုပီး စိတ္ကတိုတိုနဲ႔ လက္ညွိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးပီး ရန္ေထာင္မလို႔ ခင္ဗ်ား!!! ဆိုပီးေျပာလိုက္ကာရွိေသး ထိုးထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ညွိဳးကို အတင္းဖမ္းဆုပ္ပီး သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေပၚလက္ညွိဳးေလး တင္ပီး ရွဴးးး တဲ့ (မ်က္လံုးေလးပါျပဴးျပလာတာ က်ေနာ္လည္း ခ်စ္ရာမ်က္နာေပးေလးျမင္ရေတာ့ ဆက္မေအာ္ပဲ ရပ္သြားတယ္) ပီးတာနဲ႔ က်ေနာ့္ လက္ကိုဆြဲပီး မီးဖိုခန္းထဲေခၚသြားတယ္။ ငွက္ေပ်ာေထာပတ္ေႀကာ္နဲ႔ ေကာ္ဖီေတြျပင္ထားတာေကၽြးတယ္။ ေရလည္စားေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ အားရပါးရစားေနတာကို ျပံဳးပီးရပ္ႀကည့္ေနတယ္။

ပလုတ္ပေလာင္းနဲ႔စားပီးတာနဲ႔ ေကာ္ဖီေမႊးေမႊးေလးေမာ့ရင္း က်ေနာ္လည္း ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိေတာ့ စကားစလာတယ္။ စားလို႔ေကာင္းလား ကိုဖိုးသက္ေလး အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ် ေနာက္ေကာ စားခ်င္ေသးလား ၀သြားပါပီ ဗိုက္ကိုအင့္ေနတာပဲ ဟင့္အင္း! ခ်ိဳေျပာတာ ေနာင္တသက္လံုး ခုလိုလုပ္ေကၽြးတာမ်ိဳးစားခ်င္လားလို႔ေမးေနတာ(ေျပာရင္း ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုတင္းတင္းကိုက္ပီး မခ်င့္မရဲဟန္ေလးျဖစ္ေနျပန္တယ္) ဟုတ္! ကိုဖိုးသက္ေလးကို ရွင္ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့မိန္းမက မဆိုးမမိုက္ရဘူးလို႔ေျပာရင္ လိမၼာပီး ေျပာစကားနားေထာင္မွာလား ေထာင္မွာေပါ့ဗ်ာ (က်ေနာ္ ရင္ေတြခုန္လာတာ အရမ္းပဲဗ်ာ) ဂတိေပးရဲလား ကဲ! အို ဘာလို႔မေပးရဲရမွာလဲ ေပးတယ္ဗ်ာ ဒါဆို ကိုဖိုးသက္ေလးကို ခ်ိဳ..ခ်ိဳ ခ်စ္တယ္… တဲ့ အဲ့လိုလည္းႀကားေကာ ထမင္းစားပြဲမွာ ထိုင္ပီးေကာ္ဖီေမာ့ေနရာကေန က်ေနာ္ ဆတ္ကနဲထရပ္၊ မတ္တပ္ရပ္လွ်က္လက္ကေလးပိုက္ေနတ့ဲ ဆရာမေလးကို အားရပါးရဆြဲဖက္ပစ္လိုက္ေတာ့တာပဲ။

က်စ္ဆံျမီးအရွည္ႀကီးနဲ႔ ပါးကြက္ႀကား ဆရာမေခ်ာေခ်ာေလး က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ျမဳပ္သြားတဲ့အထိအတင္းဖက္ပစ္လိုက္တာေပါ့။ ေပ်ာ္ထွာဗ်ာ။ အမေလး အဲ့ဒီေတာ့မွ ကိုဖိုးသက္ေလး မေကာင္းဘူးသိလား ခ်ိဳ႕ကို ခ်စ္တယ္လို႔လည္းေျပာေသး ပစ္ေျပးသြားတယ္။ ခ်ိဳဘယ္ေလာက္၀မ္းနည္းခဲ့ရလဲ ရွင္ေလးသိလား ဆိုပီး က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ေပၚမ်က္နာအပ္ပီးငိုပါေလေရာလားဆရာတို႔ရယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း တသိမ့္သိမ့္တုန္ေနတာပဲ။ ေရလည္၀မ္းနည္းေနရွာတာဟီဟိ။ အီေဖကိုယ္ကလည္း.. ေဆာရီးပါဆရာမေလးရာ က်ေနာ္စိတ္တိုလို႔သာေရွာင္ေနရတာ ရင္ထဲမွာေတာ့ ဘာျပဳပါတယ္ညာျပဳပါတယ္ေပါ့။ ကိုင္း! တိတ္ေတာ့ ပါးကြက္ေတြပ်က္ကုန္ပါပီ ငါ့ဆရာမေလးက ကေလးေပါက္စေလးက်ေနတာပဲ ဘာညာနဲ႔ ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္ေတြကို က်ေနာ္ပါးနဲ႔ပြတ္ပီး သုတ္ေပးပစ္လိုက္တယ္။ မ်က္လံုးေလးမွိတ္ပီးျငိမ္ခံေနရွာတဲ့ မ်က္နာဖူးဖူးေလးကို လက္ဖ၀ါး၂ဖက္နဲ႔ညွပ္ထားရင္း တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းရဲရဲေလးကိုပါ ပလြတ္ကနဲစုပ္နမ္းပစ္လိုက္တယ္။ ေျခဖ်ားေထာက္ ခါးေလးေကာ့ေပးလာေတာ့ ခါးက်င္က်င္ေလးကိုပါ သိုင္းဖက္ ေက်ာျပင္ေလးကိုပါပြတ္ေပးေနမိတာေပါ့။ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ျခံနဲ႔၀န္းနဲ႔ ဆိုေတာ့ ေလအေ၀ွ႕မွာ သစ္ပင္ေတြဆီက သစ္ရြက္ေတြေလတိုးတဲ့ အသံ တရွဲရွဲကလႊဲပီး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနေတာ့ လံုး၀ရိုမန္႔တစ္ပဲ။ ဒန္ဒန္႔ဒန္ ေပါ့ဗ်ာဟီဟိ။

မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ အခ်စ္နလံထေနႀကတဲ့ ရူပေဗဒဆရာမေလးနဲ႔ သူခ်စ္တဲ့ေကာင္ဆိုးေလးဖိုးသက္(ေျပာရတာအရသာရွိလိုက္ထွာဟိ) အေပၚပို႔စ္မွာေရးခဲ့တဲ့အေျခေနအတိုင္းဆို ေရလည္ရိုမန္႔တစ္ေနႀကပီဆိုေတာ့ တြယ္မ်ားတြယ္ႀကေတာ့မလားလို႔ခင္ဗ်ားတို႔ေတြးမိပီး ေမွ်ာ္ေနႀကမယ္နဲ႔တူတယ္။ တကယ္တမ္းက မတြယ္ျဖစ္ဘူးဗ်(ဟာ.. ဒင့္ေမဂလႊား အဟုတ္မွတ္ပီးေစာင့္ဖတ္ေနတာ မေအေဘးခ်ိဳကန္း) ဒါကေအာ ဇာတ္လမ္းေရးေနတာမွ မဟုတ္တာညီအကုိတို႔ရာ။ ခ်စ္ကိုယ္ေတြ႕ပါဆိုေနမွပဲဟီးဟီး။ ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႔ သူ႔အခန္းထဲေက်ာ္၀င္ပီး အဖုတ္လွ်က္ပစ္ခဲ့တာကေတာ့ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုမွ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကစရတာကိုးဗ်။ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ဘာမွေတာင္မဘာရေသးဘူး။ ဘယ္လိုလုပ္ အုပ္တဲ့အဆင့္ထိေရာက္မွာတံုးလို႔။ ခင္ဗ်ားတို႔လို သူလိုငါလို သမီးရည္းစားစျဖစ္ႀကတဲ့ အေျခေနလိုပါပဲ။ ေပြ႕ဖက္ထားပီး ကတုန္ကယင္ေတြျဖစ္ေနခဲ့ႀကတာနဲ႔တင္ လူက ေက်နပ္ေနပီေလ။ နမ္းတာေတာ့နမ္းတာေပါ့။ ကိုယ္လံုးအိအိေလးကို အတင္းေပြ႕ဖက္တာ၊ နဖူးေျပာင္ တင္းတင္းေလးကို ပါးနဲ႔ပြတ္တာ၊ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို ဆရာမေလးက အျမတ္တႏိုးတရႊတ္ရႊတ္နဲ႔နမ္းတာေလာက္နဲ႔တင္ ေက်နပ္ေနႀကတာေပါ့။ လက္ဖ၀ါးခ်င္းကပ္ထားပီး ဆုပ္နယ္ႀက၊ သူ႔လက္ေမာင္းအိုးျဖဴအိအိေလးေတြကို စိတ္ယားေနတဲ့ က်ေနာ္က ဆြဲဆြဲပီးဆတ္ကနဲကိုက္၊ သူကလန္႔ ပီး ေအာ္၊ က်မရဲ႕ ကိုဖိုးသက္ေလးကျပံဳးလိုက္ရင္ ခ်စ္စရာေလးရွင္ လို႔ခပ္တိုးတိုးရွက္၀ဲ၀ဲေလးေျပာရင္း(သည္းခံႀကပါခင္ညာ) က်ေနာ့္ပါး၂ဖက္ကို ဘယ္ျပန္ညာျပန္ေမႊး(က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို သူမနမ္းရဲဘူးဗ် ရွက္ေနပံုရတယ္)၊ က်ေနာ္ကလည္း ပြဲေစ်းမွာ မိုးပ်ံပူေပါင္း၀ယ္ေပးဖို႔ပူဆာတာရ လာတဲ့ ကေလးေပါက္စေလးလို အဟိအဟိနဲ႔ျပံဳးေပ်ာ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။

ဒါနဲ႔ပဲ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့ သူ႔တပည့္မေလးေတြျပန္လာခါနီးပီမို႔ မခြဲခ်င္ခြဲခ်င္နဲ႔ ကိုဖိုးသက္ေလး ျပန္ေတာ့ေနာ္ ဆိုပီးေျပာလာေရာ။ ေျပာတာေျပာေနတာ က်ေနာ့္ရင္ခြင္က်ယ္ႀကီးထဲပါးေလးအပ္ပီး အတင္း ဖက္ထားတာကိုေတာ့ မလႊတ္ဘူးရယ္။ ျပန္ခ်င္ဘူးဆရာမေလးရာလို႔ စူပုပ္ပုပ္မ်က္နာနဲ႔ေျပာလိုက္ေတာ့ လိမၼာပါတယ္ကြာ ခ်ိဳလည္း ဘယ္ျပန္လႊတ္ခ်င္ပါ့မလဲ ခဏေနရင္တပည့္မေတြျပန္လာေတာ့မွာဟ ဆိုပီး မ်က္နာေလးက ခပ္ပ်က္ပ်က္ျဖစ္သြားရွာတယ္။ ဒါဆိုလည္းပီးေကာဗ်ာ လို႔ေျပာ ရင္း ဆရာမေလးရဲ႕ ခါးက်င္က်င္ေလးကို ခပ္တင္းတင္းဖက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းနီရဲရဲေလးကို အားရပါးရ စုပ္ပီးနမ္းပစ္လိုက္တာ အႀကာႀကီးပဲ အားရသြားမွ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဆက္ထားတာလႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ ေမာလိုက္တာ ကိုဖိုးသက္ေလးရာ ခ်ိဳ ဒူးေတြမခိုင္ေတာ့ဘူး ရွင္ေလးေတာ္ေတာ္ဆိုးလို႔ ေျပာရင္း ရင္ဘတ္ကိုမနာေအာင္ထုလာတယ္။ အဲ့ဒီရွက္၀ဲ၀ဲရင္ဖိုေနတဲ့ ဆရာမေလးရဲ႕ မ်က္နာေပးေလးကို ခုထိေတာင္ျမင္ေယာင္ေနမိပါေသးတယ္ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ပဲ ျပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ့ က်ေနာ္အိမ္ဘယ္လိုျပန္ေရာက္လာမွန္းေတာင္မသိပါဘူး။ မယံုႏိုင္စရာအေျခေနႀကီးကိုးဗ်။

တစ္ျမိဳ႕လံုးသိတဲ့ မ်က္နာထားတင္းတင္း ရူေပေဗဒဆရာမေခ်ာေခ်ာေတာင့္ေတာင့္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလးက ကိုယ့္ရည္းစားျဖစ္ေနပီေလ။ ငါ့လေခြး ခ်မ္းကိုရာ မင့္ဟာႀကီးက ဇာတ္ေမွ်ာႀကီး ဘာမွလဲ မပါ ပါလားလို႔ကေလာ္ဆဲခ်င္ေနႀကပီလားညီအကိုတို႔။ လာမယ္ေလဗ်ာ။ ဇာတ္ႀကမ္းေတြလာေတာ့မွာ ခဏေစာင့္။ ေနာက္ရက္ေတြမွာ ေန႔လည္တစ္နာရီေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းသံကိုပဲနားစြင့္ေနေတာ့တာဗ်။ ဆရာမေလးရဲ႕အိမ္က ေက်ာင္းသူေတြေန႔လည္စာထမင္းျပန္စားပီး ေက်ာင္းျပန္သြားတဲ့အခ်ိန္ေလ။ ေန႔လည္တစ္နာရီထိုးတာနဲ႔ အီေဖကိုယ္ တို႔က လွစ္ကနဲေပ်ာက္သြားေတာ့တာပဲ။ ဆရာမေလးအိမ္ကိုေျပးတာေလ။ သံုးနာရီဆယ့္ငါ့း ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္အထိ အဲ့ဒီမွာသြားပီး ရင္ဖိုစရာသမီးရည္းစားသဘာ၀ အတို႔အဆိတ္ေလးေတြသြားသြားလုပ္ေနေတာ့တာေပါ့။ ပထမပိုင္းရက္ေတြမွာေတာ့ ဖက္တာနမ္းတာေလာက္နဲ႔တင္ပြဲကပီးပီးသြားတယ္ဗ်။ ေရွ႕ဆက္ပီး မတိုးရဲေသးဘူး။ ဟိုအဖုတ္လွ်က္လိုက္ကထဲက ကိုယ့္ကိုေျပာထားတာဆိုေတာ့လန္႔ေနတာကိုးအဟိ။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း သူလုပ္ေကၽြးတဲ့ သြားရည္စာမုန္႔ေလးေတြစား၊ေကာ္ဖီေသာက္ ေပြ႕လိုက္ဖက္လိုက္လုပ္နဲ႔တင္သက္ျပင္းေတြခ်ခ်ပီးျပန္လာရတာခ်ည္းပဲ။ ေဂြးေတာ့နည္းနည္းေအာင့္ေတာင့္ ေတာင့္ေပါ့ေလဟီး။ ဒီလိုနဲ႔တစ္ရက္သား က်ေနာ္ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ဆရာမေလး ေရမိုးခ်ိဳးအ၀တ္ေတြေလွ်ာ္ပီး ျခံထဲက ႀကိဳးတန္းမွာ လွန္းေနတဲ့အခ်ိန္ဗ်။ သိတဲ့အတိုင္း ထမီရင္ေခါင္းလ်ားေလးနဲ႔ ေရေတြက စိုထားေတာ့ကာ ကိုယ္လံုးကတင္းတင္းရင္းရင္းေလး၊ ဒီကေကာင္ေရလည္ ဖီးလ္ျဖစ္လာတာေပါ့။ မီးေတာက္ေတာ့မတတ္မ်က္လံုးေတြနဲ႔ထိုင္ႀကည့္ေနတာဟီး။ သူလည္းရိပ္မိပံုရတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ေခၚေတာတစ္ေထာင္အားနဲ႔ စိုက္စိုက္ႀကည့္ေနတာကို မ်က္လႊာေလးခ် ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ျပရင္း ကိုဖိုးသက္ေလးေနာ္ ကိုဖိုးသက္ေလးေနာ္နဲ႔ ေအာ္ေအာ္ေငါက္ေနတာဟီဟိ။ မထူးေတာ့ဘူးဆိုပီး ဥာဏ္ဆင္ ေတာ့တာေပါ့။

ဆရာမေလး က်ေနာ့္ကို ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တိုက္ပါလို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ ခဏေလးကြာ ေရခ်ိဳးပီးစထမီရင္ေခါင္းလ်ားမို႔ အိမ္ေပၚတက္ပီးအ၀တ္လဲဦးမယ္ ေစာင့္ဦးတဲ့။ ဟင့္အင္း ခုေဖ်ာ္တိုက္ အရမ္းဆာေနပီလို႔။ ဟြန္း! ဆိုပီး အ၀တ္ဇလံုအလႊတ္ကေလးကိုင္ပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္သြားေရာ။ အေနာက္ကေနအသာေလး လိုက္သြားတဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ထမီေရစိုေအာက္က လႈပ္လီလႈပ္လွဲ႔ တင္ပါးအိစက္စက္ထြားထြားႀကီးကိုႀကည့္ပီး ဂလုဂလုေပါ့။ မီးဖိုခန္းထဲေရာက္သြားႀကေတာ့ ေကာ္ဖီႏွပ္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ ထမီရင္ေခါင္းလ်ား ဆံပင္ဘီးဆံပတ္ႀကီးနဲ႔ ဆရာမေခ်ာေခ်ာေလးကို အသာေလးအေနာက္ကေနေျပးဖက္လိုက္တယ္။ ဟာကြာ! လို႔ တစ္ခြန္းပဲေအာ္ႏိုင္တယ္ တစ္ကိုယ္လံုးတြန္႔တက္သြားေရာ။ ေအာက္ကမာန္ဖီေနတဲ့ က်ေနာ့္ဒံုးပ်ံနဲ႔ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အေနာက္ကေန တင္ပါးကိုေထာက္လိုက္တာကိုး။ ေအာ္တာေအာ္တယ္ တြန္းတာေတြရုန္းတာေတြမလုပ္ဘူးဗ်။ အေနာက္ကေန အဲ့လို အေထာက္ခံထားရတဲ့အျပင္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ကြာဆိုပီး ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေန လက္၂ဖက္နဲ႔လွ်ိဳ တစ္ခါမွမထိဖူးမကိုင္ဖူးေသးတဲ့ ခ်ိဳဗူး၂လံုးကိုပါ ထမီရင္ေခါင္းလ်ားေပၚကေန အုပ္ကိုင္ပစ္လိုက္တယ္။ ဘီးဆံပတ္ထံုးထားလို႔ေျပာင္ရွင္းရွင္းေလးျဖစ္ေနတဲ့ လည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့ျဖဴ၀င္း၀င္းေလးကိုပါ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ရြရြေလးေတြေလွ်ာက္ဖိနမ္းပစ္လိုက္ေတာ့ အသက္ရွဴသံေတြျပင္းလာေရာ။ ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းပဲ မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္သြားေအာင္ ဆရာမေလးရဲ႕ ကိုယ္လံုးကို ဆြဲလွည့္ပစ္လိုက္ေတာ့ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို သြားနဲ႔အတင္းဖိကိုက္ထားတဲ့ ရီေ၀ေ၀မ်က္နာေခ်ာေခ်ာေလး။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ပစ္လိုက္တယ္။

ဒူးကိုနည္းနည္းေကြးပီး (က်ေနာ္ကပုဆိုး၀တ္ထားတာဆိုေတာ့ ဒံုးပ်ံက အေတာ္ေထာင္ထြက္ေနတာ) အဖုတ္ေနရာေလာက္ကိုစိတ္မွန္းနဲ႔မွန္းပီး ကပ္ေဆာင့္ေလးေဆာင့္ထိုးေပးေနလိုက္တယ္။ လက္၂ဖက္ကလည္း လံုး၀ မထိဖူးေသးတဲ့ ေရစိုထမီေအာက္က တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းအိအိႀကီးေတြကို စံုကိုင္ပီးအတင္းဆုပ္ေခ်ေနတာေပါ့။ အသက္ရွဴသံေတြျပင္းခ်က္ကဗ်ာ။ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲကိုျဖစ္ေနႀကတာ။ အဲ့လိုပြဲႀကမ္းေနရင္း လက္ျမန္ေျချမန္နဲ႔ သူ႔ထမီရင္ေခါင္းလ်ားကိုဆတ္ကနဲ ဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ေျပက်သြားတဲ့ ထမီကို အတင္းဆြဲတင္ဖို႔လုပ္ေပမယ့္ က်ေနာ္က အတင္းဆြဲခ်ပစ္လိုက္တာ ခါးနားအထိေရာက္သြားေရာ။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ေဒၚခင္ခ်ိဳေမရဲ႕ အခ်စ္ဗူးႀကီး၂လံုးကိုေသခ်ာျမင္ဖူးေတာ့တာဆရာတို႔ေရ။ နည္းတာႀကီးေတြလားဗ်ာ။ ထြားလိုက္တာ။ တင္းရင္းပီး ၀ိုင္းစက္ခ်က္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြ ကပုစိေကြးေလးေတြ။ ၀ါ၀င္းစိုေျပခ်က္ကလည္း ေနမထိေလမထိ ေဘာ္လီအင္းက်ီေအာက္က သိမ္းထုပ္ထားတာေတြဆိုေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ လူကို မွင္တက္သြားတာဖူးးး။ လက္ဖ၀ါး၂ဖက္နဲ႔အုပ္ပီး လွမ္းကိုင္လိုက္တာေတာင္ လက္မဆန္႔ဘူးဗ်။ တုန္တုန္ရီရီနဲ႔ ကိုင္ႀကည့္ရင္း သာသာဖြဖြေလး ဆုပ္နယ္ေပးလိုက္တာ အဟင္းးး ဆိုပီး မ်က္လံုးစံုမွိတ္ပီးျငီးသြားတယ္။ ႏို႔သီးေခါင္းေသးေသးေလးေတြကို လွိမ့္ပီးေခ်ေပးေတာ့ တုန္တုန္တက္သြားေရာ။ လူလည္းဘယ္လိုမွမေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တစ္ဖက္က ခ်ိဳဗူးတစ္လံုးကို အားရပါးရအုပ္ကိုင္ထားရင္း က်န္တဲ့ ခ်ိဳဗူးတစ္လံုးကို တျပြတ္ျပြတ္နဲ႔ ႏို႔ဆာေနတဲ့ကေလးလို အေသစို႔ပစ္တာေပါ့။

ဆရာမေလးဆီက ကိုဖိုးသက္ေလး.. ရွင္ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ ကိုဖိုးသက္ေလး မေကာင္းဘူးကြာ.. အိုကြာ.. အဲ့လို ျငဴစူတဲ့ အသံေလးေတြႀကားေနရေပမယ့္ ဂရုကိုမစိုက္ေတာ့တာေလ။ ဘယ္ညာေျပာင္းပီးကို ခ်ိဳစို႔ပစ္လိုက္တယ္။ အားရပါးရစို႔ေနရင္း ခါးအထိေလွ်ာက်ေနတဲ့ထမီ (သူ႔လက္တစ္ဖက္က ေျပေနတဲ့ ထမီကိုကိုင္ထား ရင္း က်န္တဲ့လက္တစ္ဖက္က က်ေနာ့္ဆံပင္ေတြကို တင္းတင္းဆုပ္ထားတာ) ေအာက္ကိုလွ်ိဳပီး ဟိုတခါက လွ်က္ထားဖူးတဲ့ ဖုတ္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းဆီကို လက္နဲ႔လွမ္းႏိႈက္လိုက္ေတာ့ အရည္ခၽြဲပ်စ္ပ်စ္ေတြစီးက်ေနမွန္းသိလိုက္ရတယ္။ အဖုတ္ကို တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ပဲ ပြတ္ေပးရေသးတယ္ အတင္းတြန္းလႊတ္ေကာ။ အဲ့ဒါနဲ႔ လူခ်င္းခြါလိုက္ပီး ဘာလဲဗ်ာ? က်ေနာ္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆရာမေလးကို အသားကုန္ခ်စ္ခ်င္ေနပီဗ်ာ လို႔ ဆူေဆာင့္ေဆာင့္ေလးေျပာလိုက္ေတာ့ ခါးေရာက္ေနတဲ့ ထမီကို ရင္ေခါင္းျပန္လ်ားလိုက္ရင္း မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္နာေပးနဲ႔ ရွင့္ကို မခ်စ္ရဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာလဲ.. ဒါေပမယ့္ ဒီ မီးဖိုခန္းမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး ခ်ိဳ႕အခန္းထဲမွာ.. တစ္မိနစ္ အခ်ိန္ေပးမယ္ ဒါပဲ.. လို႔ေျပာရင္း လွစ္ကနဲထြက္ေျပးသြားတယ္ဗ်။

ပုဆိုးေအာက္က ဒံုးပ်ံႀကီးေငါက္ေတာက္နဲ႔ အူေႀကာင္ေႀကာင္ေငးရင္းက်န္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္လည္းအဲ့ဒီေတာ့မွသတိ၀င္လာတယ္။ သိတဲ့အတိုင္းပဲ လူက လိင္စိတ္တက္လာပီဆို ရင္ေတြပူ အာေခါင္ေတြေျခာက္တတ္တာမလား။ မီးဖိုခန္းထဲက ေရအိုးစင္မွာ ေရတစ္ခြက္ခပ္ေသာက္ပီး အသာေလး အိမ္ေပၚထပ္ကိုတက္သြားလိုက္တယ္။ ငါေတာ့ ငါ့ခ်စ္ခ်စ္ဆရာမအပ်ိဳႀကီးေလးကို တြယ္ရေတာ့မွာပါလားဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြကိုျမန္လို႔ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ အိမ္အေပၚထပ္က ဆရာမေလးအခန္းေရွ႕ေရာက္သြားေတာ့ တံခါးပိတ္ထားတယ္ဗ်။ အသာေလးတြန္းလိုက္ေတာ့ ကၽြိကနဲပြင့္သြားတယ္။ အထဲမွာ ဘယ္သူမွလဲရွိမေနဘူးရယ္။ အဲ့ဒီမွာဗ်ာ အခန္းေထာင့္ အ၀တ္ျဖဴအုပ္ထားတဲ့ဆင္းဂါး အပ္ခ်ဳပ္စက္ႀကီးက အလိုလို ဘီးလံုးလွည့္သြားတာေတြ႕လိုက္ေတာ့ ျပံဳးပီး အသာေလးအခန္းတံခါးကို ခ်က္ထိုးလိုက္တယ္။ ခ်က္ထိုးပီးမွ အပ္ခ်ဳပ္စက္နားကပ္သြားပီး အုပ္ထားတဲ့ အ၀တ္စ ကို ဆတ္ကနဲဆြဲဖက္လိုက္ေတာ့ အပ္ခ်ဳပ္စက္ေအာက္က ေျခနင္းခံုေပၚ ေလးဖက္ေလးေထာက္ပီး ၀င္ပုန္းေနတဲ့ ဆရာမေလးကိုဘြားကနဲေတြ႕လိုက္ရတယ္အဟီး။ ဘီးဆံပတ္ထံုးထားတာေျပက်လို႔ဆံပင္ရွည္ႀကီးေတြက ကပိုကရိုနဲ႔၊ ထမီရင္ေခါင္းလ်ား ေလးနဲ႔ မ်က္လံုးေလးျပဴးပီး ပုန္းေနတဲ့ ခ်စ္စရာအပ်ိဳႀကီးေလး။ အဲ့ဒါဘာလုပ္ေနတာလဲ ဆရာမေလး.. ခုထြက္ခဲ့ ဆိုေတာ့ ဟင့္အင္း! ခ်ိဳ ေႀကာက္တယ္ သူမ်ားကို ဘာလုပ္ေတာ့မွာလဲ မသိဘူး မလာဘူးတဲ့ဟားဟား။ ၁၆ႏွစ္သမီး အေႀကာက္ပိုေနတဲ့ဟန္ပန္ကေလးဗ်ာ။ အသာေလးငံု႔ပီး ပုခံုး၂ဖက္ကိုစံုကိုင္ပီး ဆြဲထုတ္တာေတာ့ အပ္ခ်ဳပ္စက္ ေျခနင္းခံုကို အတင္းကိုင္ထားပီး တင္းခံေနေသးတယ္ တကယ့္ဟာသ။ ေနာက္ဆံုးအားခ်င္းမမွ်ေတာ့မွ က်ေနာ့္လက္ထဲပါလာေတာ့တာ။ ဆြဲထူမပီးတာနဲ႔ ကုတင္ေပၚကိုေပြ႕ေခၚသြားပီး ကုတင္ေစာင္းေပၚတင္ေပးလိုက္တယ္။

က်ေနာ့္ကို မႀကည့္ရဲလို႔လားမသိဘူး ကုတင္ေစာင္းမွာ ေျခခ်ထိုင္ရင္း ႀကမ္းျပင္ေပၚ ရပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကိုခါးကေန အတင္းဖက္ထားတာမလႊတ္ဘူး။ က်ေနာ္လည္း ေက်ာျပင္ေလးကိုပြတ္ေပးေနရင္း ထမီကိုျပန္ေျဖခ်၊ ခ်ိဳဗူးေတြကို လက္ေဆာ့ေပးေနလိုက္တယ္။ ခုနက ခဏျပန္ေပ်ာ့သြားတဲ့ ဒံုးပ်ံက ျပန္မတ္လာျပန္ပီ။ ဒါနဲ႔မထူးပါဘူးကြာဆိုပီး ဆရာမေလးနဲ႔မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ေနရာကေန အသာေလးေနာက္ဆုတ္ပီး က်ေနာ့္ပုဆိုးကိုခၽြတ္ခ်ပစ္လိုက္တယ္။ ပုဆိုးတင္မကဘူး အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုပါ ခၽြတ္ပစ္လိုက္တာ။ ေအာက္က ဒံုးပ်ံက ေျဖာင္းကနဲထြက္က်လာပီး ေလထဲမွာ တရမ္းရမ္းရယ္။ ဟာ!! ဆိုတဲ့ အာေမဋိတ္သံေလးနဲ႔ ဆရာမေလးခမ်ာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားရွာတယ္။ နီရဲရဲထိပ္ဖူးႀကီးနဲ႔ ဒံုးပ်ံႀကီးကို မွင္တက္ပီး စိုက္ႀကည့္ေနတာ။ ခပ္တည္တည္ပဲ က်ေနာ္လည္း အေပၚက ၀တ္လာတဲ့ အင္းက်ီကိုပါ ခၽြတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုးတံုးလံုးေပါ့။

ဆံပင္ရွည္ေတြဖရိုဖရဲျဖစ္ေနတဲ့ တံုဏွိဘာေ၀ ျဖစ္ပီး စိတ္လႈပ္ရွားေနတဲ့ ဆရာမေလးဆီကပ္သြားတယ္။အသာေလးကုတင္ေပၚပက္လက္ျဖစ္သြားေအာင္ တြန္းလွဲလိုက္ပီး ေျပက်ေနတဲ့ ထမီကို အတင္းဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္ေကာ။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ဟိုအရင္တစ္ခါက လွ်က္ဖူးခဲ့ တဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးက အေမႊးပါးလ်လ်ေလးေအာက္မွာ ဘြားကနဲပဲ။ အရည္ေလးေတြေတာင္စို႔ေနတာ။ ေပါင္၂ေခ်ာင္းကို ဆြဲျဖဲလိုက္ပီး အရည္ေတြစို႔ေနတဲ့ အပ်ိဳႀကီးေပါက္စေလးရဲ႕ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေပၚကို က်ေနာ့္ဒံုးပ်ံအေခ်ာင္းလိုက္တင္ပီး ၄-၅ခ်က္ေလာက္ပြတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ ရွဴးရွဴး ဆိုတဲ့ အသက္ရွဴသံျပင္းျပင္းနဲ႔အတူ က်ေနာ့္လက္ေမာင္း၂ဖက္ကို ဆရာမေလးအတင္း က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္လာတယ္။ လံုး၀တင္းေနပီျဖစ္တဲ့ ဒံုးပ်ံကို အရင္းကကိုင္ပီး အဖုတ္၀မွာေတ့ထားလွ်က္ကေန ေရွ႕ကိုဆတ္ကနဲတိုးလိုက္တာ ထိပ္ဖူးေလးျမဳပ္၀င္သြားတယ္။ အိအိေႏြးေႏြးအရသာေလးနဲ႔အတူ ခၽြဲပ်စ္ပ်စ္ေခ်ာဆီေတြေႀကာင့္ ေလွ်ာေလွ်ာလ်ဴလ်ဴပဲ။ ထပ္ပီးထိုးထည့္ ေတာ့မွ မ၀င္ေတာ့ပဲ ဒံုးပ်ံတစ္ေခ်ာင္းလံုး ေကြးတက္လာပီး ပေလာက္ကနဲေခ်ာ္ထြက္သြားတယ္။ ဆရာမေလးဆီက နာက်င္မႈတစ္၀က္ အားမလိုအားမရတစ္၀က္ေရာလွ်က္ေနတဲ့ ေအာ္သံေလးႀကားလိုက္ရတယ္။ အာ့!! ကိုဖိုးသက္ေလးရာ … တဲ့အဲ့ဒီလိုနဲ႔ အီေဖကုိယ္တို႔ ေခၽြးျပန္တဲ့အကြက္ဆိုက္ေတာ့တာပါပဲလားဆရာတို႔ရာ။ ေရလည္တိုင္ပတ္ေနေတာ့တာဗ်ိဳ႕။ ထပ္ပီး ဆရာမေလးရဲ႕ အဖုတ္၀မွာေတ့တယ္။ ဖိသြင္းတယ္။ ရမ္ဘိုထိပ္ဖူးေတာ့ျမဳပ္တယ္။ အိကနဲပဲ။ အားနဲ႔ထပ္ဖိထိုးထည့္လိုက္ရင္ ဒံုးပ်ံတစ္ေခ်ာင္းလံုးေကြးေကာက္သြားပီး ပေလာက္!! ကနဲျမည္သံေပးပီး ေခ်ာ္ေခ်ာ္ထြက္ကုန္တာအဟီး။

က်ေနာ့္အပ်ိဳႀကီးဆရာမေလးခမ်ာ ကပိုကရိုဆံႏြယ္ရွည္ႀကီးေတြေျပက်ေနတဲ့ႀကားထဲက ကုတင္ေပၚပက္လက္လွန္အိပ္ေနရာကေန တံေတာင္ဆစ္၂ဖက္ေထာက္၊ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို တင္းတင္းကိုက္ရင္း ေခါင္းေထာင္ပီး ေအာက္က အဆီအေငၚမတဲ့ အေပါက္အလမ္း မတည့္ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥကို အံႀကိတ္ပီး ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ မ်က္နာေလးနဲ႔ လွမ္းလွမ္းႀကည့္လာပီ။ က်ေနာ္လည္းႀကိဳးစားတာပဲဗ်။ မရဘူး။ ဒံုးပ်ံကို ေခ်ာ္မထြက္သြားေအာင္ လက္နဲ႔တင္းတင္းဆုပ္ပီး ေသခ်ာေတ့ပီးထိုးသြင္းေတာ့လဲ အမေလး နာလိုက္တာ ကိုဖိုးသက္ေလး ရာ.. ဆိုတဲ့ေအာ္သံေလးထြက္လာတာနဲ႔ ထပ္မထိုးထည့္ေပးရက္ေတာ့ပဲ ဆြဲထုတ္လိုက္ရျပန္တယ္။ ေနာက္တစ္ခါထပ္ထည့္ျပန္ေတာ့လဲ ဒီတိုင္းပဲ.. နာလိုက္တာရွင္! ဆိုတဲ့ေအာ္သံေလးႀကားတာနဲ႔ ဆက္မလုပ္ရဲျပန္ဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စိတ္ကိုေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပီး ကိုယ္ပါ ကုတင္ေပၚ တက္ပီး ေျခပစ္လက္ပစ္၀ုန္းကနဲ သူ႔ေဘးမွာ လွဲအိပ္လိုက္မိေရာ။ စဥ္းစားႀကည့္ႀကပါဗ်ာ။ ဒီေလာက္ေခ်ာေမာက်က္သေရရွိပီး ေတာင့္ေတာင့္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ အပ်ိဳႀကီးေပါက္စ သန္႔သန္႔စင္စင္ေလးကို စိတ္ရွိတိုင္း ခ်စ္ခြင့္ရေနကာမွ မေအာင္မျမင္ျဖစ္ေနတာကိုး။ သူကမလုပ္နဲ႔လို႔ တြန္းထိုး ျငင္းဆန္တာ တစ္ခုမွမလုပ္ဘူးေနာ္။

ဒါေပမယ့္ ဘာလို႔မွန္းကိုမသိဘူး သနားစဖြယ္ေလး နာလိုက္တာကိုဖိုးသက္ေလးရာ လို႔ေအာ္လာရင္ မလုပ္ေပးရက္ေတာ့တာမ်ိဳးဗ်ာ။ က်ေနာ့္မွာသူနဲ႔မတိုင္ခင္က မမတစ္ေယာက္ရွိခဲ့ဖူးပီး အိပ္လည္းအိပ္ခဲ့ဖူးပီးပါပီ။ လိင္ကိစၥမွာ မကၽြမ္းက်င္ေပမယ့္ လို႔ အစိမ္းသက္သက္မွမဟုတ္ေတာ့တာ။ ဒါေပမယ့္ မသိဘူးဗ် ဒီရူပေဗဒဆရာမေလးကိုေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ။ ေမတၱာတရားက လိင္စိတ္ကို အႏိုင္ယူယူေနတာလို႔ေျပာရမလားမသိဘူးရယ္။ (ဒီမေအေဘး ခ်ိဳကန္း ပလီျပန္ပီလို႔ ဆဲခ်င္လည္းဆဲႀကပါဗ်ာ) အတင္းႀကီးဆက္မလုပ္ရက္ဘူး။ သနား တယ္ အဲ့ဒါပါပဲ။ ဆရာမေလးရဲ႕ေဘးမွာ လဲွအိပ္ေနရင္းက မ်က္နာေလးကိုဖံုးထားတဲ့ဆံႏြယ္ရွည္ေတြကို ဆြဲဖယ္ပီး ေငးႀကည့္ေနမိတယ္။ မခ်င့္မရဲဟန္ေလးကေန ႀကင္နာ သနားစိတ္ေတြယိုဖိတ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေလးေတြနဲ႔က်ေနာ့္ကို ေငးေနတဲ့ဆရာမေလးရယ္ေလ။ အ၀တ္မဲ့ျဖစ္ေနေတာ့ ကာ အိစက္ထြားက်ိဳင္းလြန္းတဲ့ ခ်ိဳဗူးႀကီး၂လံုးက ထင္းေနတာပဲေဘးတိုက္လွဲအိပ္ထားတာေတာင္ တအားတြဲက်မေနဘူး၊ခါးသိမ္သိမ္ေလးေအာက္မွာ ကားစြင့္တဲ့တင္ပါးႀကီး ျဖဴေဖြးေနတာပဲ၊ ခ်က္နက္နက္ကေလးရဲ႕ေအာက္ေျခမွာက ဆီးခံုအေမႊးခပ္ပါးပါးေလးရယ္ အဲ့ဒီေအာက္မွာမွ အဆီတ၀င္း၀င္းနဲ႔ ေဖာင္းအိေနတဲ့ အပ်ိဳႀကီးအဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္း။ ႏို႔ႀကီးေတြကိုေခ်မႊဆုပ္ကိုင္ပစ္၊ ဆံႏြယ္အရွည္ႀကီးေတြကိုေမႊးပစ္၊ တင္ပါးကားအိအိႀကီးကို ဖ်စ္ညွစ္.. အဲ့လိုမခ်င့္မရဲေတြ အတင္းလုပ္ပစ္လိုက္ပီး ပက္လက္လွန္အိပ္ပီးခဏျငိမ္ေနလိုက္မိတယ္။ ကိုယ္ခူးမယ့္ဟန္ျပင္ေနတဲ့ စံပယ္ဖူးေလးကို မခူးဆြတ္လိုက္ရေတာ့ မခ်င့္မရဲျဖစ္တဲ့ စိတ္တစ္ခုနဲ႔ စံပင္ပင္ရဲ႕ အကိုင္းအခက္၊ရိုးတံေတြကို သိမ္းႀကံဳးေပြ႕ဖက္ နမ္းရႈံ႕ပစ္ေနမိသလိုမ်ိဳးေပါ့။

(ဟိဟိ ေမာင္ထင္ေမာင္ထင္.. အမေလး ငရဲေတြႀကီးကုန္ေတာ့မယ္ ကန္ေတာ့ပါဆရာႀကီးခင္ဗ်ာ ) ခဏေလာက္ႀကာေတာ့မွ က်ေနာ့္ရူပေဗဒဆရာမေလး ေခါင္းေထာင္ထလာပီး ပက္လက္အိပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ ေငးႀကည့္ရင္း က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ေပၚမွာ သူ႔လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးေတြနဲ႔ စာေရးသလိုဟိုျခစ္ဒီျခစ္လုပ္ပီးေဆာ့ကစားေနတယ္။ လိင္ဆာေလာင္မႈမေျပေပ်ာက္ လို႔ ေနရထိုင္ရခက္ေနတဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္လက္ကိုကိုယ္ေခါင္းအံုးပီး ခပ္တည္တည္နဲ႔သူ႔မ်က္နာေလးကို ေငးေနမိတယ္။ ဘာလို႔ ဆက္မလုပ္တာလဲ ကိုဖိုးသက္ေလး (မပြင့္တပြင့္ေလးနဲ႔ ရွက္၀ဲ၀ဲေလးေမးလာတယ္) ဆရာမေလး မခံႏိုင္မွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ(ခပ္ယဲ့ယဲ့ျပံဳးပီး က်ေနာ္ျပန္ေျဖတယ္) ဘယ္သူက မခံႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာသလဲရွင္ နာတယ္ဆို? ဒါနဲ႔ပဲ မလုပ္ရက္ေတာ့ဘူးေပါ့ ဟုတ္လား … … … (က်ေနာ္ေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္တယ္) ခ်ိဳက ကိုဖိုးသက္ေလးကို အရိုင္းဆန္လြန္းတဲ့ ဇြတ္တရြတ္ ေကာင္ဆိုးေလးမွတ္ေနတာ သိလား … … …(က်ေနာ္ျပံဳးျပေနမိတယ္) တကယ္တမ္း က်မရဲ႕ကိုဖိုးသက္ေလးက.. (ေျပာရင္း အသံကတိမ္၀င္သြားေရာ မ်က္ရည္ေတြက ၀ဲေနေသးတယ္ ႀကည္ႏူးေနတဲ့ အျပံဳးေလးနဲ႔) က်မ ကိုဖိုးသက္ေလးကို အရမ္းခ်စ္မိေနပီကြာ..လို႔ အံႀကိတ္ထားတဲ့ေလသံေလးနဲ႔ေျပာရင္း က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ေပၚကို ပါးအပ္ရင္း ဖိအိပ္လာေရာ။ ေခ်ာမႊတ္ေနတဲ့ လက္ေမာင္းအိုးအိေလးနဲ႔ေက်ာျပင္ေလးကိုပြတ္ေပးရင္း က်ေနာ္သူ႔ကိုဖက္ထားေပးလိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ အပ္ထားတဲ့ ပါးကိုခြာပီး က်ေနာ့္ပါးျပင္ေတြကို တရႊတ္ရႊတ္နဲ႔ နင့္နင့္သီးသီး နမ္းေတာ့တာပဲ။ လက္ေထာက္ပီး က်ေနာ့္ကိုမိုးထားတာဆိုေတာ့ကာ သူ႔ခ်ိဳဗူးႀကီး၂လံုးက တရမ္းရမ္းနဲ႔ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို ထိမိေနတာေပါ့။

ပါးေတြကိုနမ္းပီးတာနဲ႔ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို သူအရင္စပီးစုပ္နမ္းေတာ့တာပဲ။ အားရပါးရစုပ္ရုံတင္မကဘူး လွ်ာခၽြန္ခၽြန္ေလးလုပ္ပီးထိုးထည့္ပီး ေလွ်ာက္ေမႊေတာ့တာ လူကိုယ္သည္းတုန္အူတုန္ျဖစ္တယ္(ေနာက္ေတာ့မွ အဲ့လို လွ်ာကစားတာ ဘယ္ကတတ္ လာတာတံုးဆိုပီး ေနာက္ေတာက္ေတာက္ေမးေတာ့ ရွင္ေလရွင္ က်မကို အဲ့လိုလာလာလုပ္ပီး သင္သင္ေပးထားတာေလတဲ့ဟီဟိ) က်ေနာ္လည္း အလူးအလွိမ့္ျဖစ္လာေတာ့ကာ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္နဲ႔ထိေနတဲ့ သူ႔ခ်ိဳဗူးထြားထြား၂လံုးကို လက္တစ္ဖက္နဲ႔ပင့္ကိုင္ထားပီးေခ်ေတာ့တာေပါ့။ က်န္တဲ့လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ေက်ာ ျပင္ကိုပြတ္၊ သူနမ္းစုပ္တာႀကမ္းလာရင္ႀကမ္းလာသလို တင္ပါးအိအိကိုလွမ္းကိုင္ပီး ေခ် အဲ့လိုမ်ိဳးေတြျပန္ျဖစ္လာႀကေရာ။ အရွိန္ျပန္တက္လာႀကျပန္ပီဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းေနရင္းကေန ေအာက္က ေထာင္ထလာတဲ့ဒံုးပ်ံကို မသိသလိုဘာလိုလိုနဲ႔ လွမ္းပီးကိုင္ေရာ။ ပထမေတာ့ မရဲတရဲတုန္တုန္ရီရီရယ္။ ေနာက္ေတာ့ ခပ္တင္းတင္းပဲဆုပ္ကိုင္ထားေတာ့တာ။ အဲ့ဒီမွာ သူ႔လက္အေပၚက က်ေနာ့္လက္ကိုအုပ္ကိုင္ပီး ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လုပ္နည္း ျပေပးလိုက္ေတာ့ သူသေဘာေပါက္သြားတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္လွ်ာကစားရင္း ေအာက္က ဒံုးပ်ံေလွ်ာတိုက္ေပးတဲ့ အေနအထားေရာက္သြားတယ္။ နဂိုထဲက ေရလည္တင္းထား တဲ့စိတ္ေႀကာင့္ ဘယ္ႀကာႀကာခံႏိုင္ပါ့မလဲ က်ေနာ္ပီးခ်င္လာေရာ။ အသက္ရွဴသံေတြျပင္းလာပီး သူ႔ႏို႔ေတြကို ဆုပ္ထားတာ တအားတင္းလာတာကို သတိထားမိလို႔လားမသိဘူး ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ေနတာကိုရပ္ပီး ခြာလိုက္တယ္။ မ်က္နာခ်င္းကပ္ထားရာကေန က်ေနာ္မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆရာမေလးရာ ျမန္ျမန္ေလး ျမန္ျမန္ေလး.. လို႔ ဖီလင္တအားတက္ေနတဲ့ေလသံနဲ႔ေျပာမိလိုက္ေတာ့မွ ေအာက္က ေလွ်ာတိုက္ေပးတာ တဖတ္ဖတ္နဲ႔ျမန္လာတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဘယ္လိုမွမေအာင့္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ဟားးး ထြက္ပီထြက္ပီ လို႔ပါးစပ္ကေအာ္လိုက္မိေတာ့ လက္ကေလွ်ာတိုက္ေပးေနလွ်က္နဲ႔ ကိုယ္ကိုမတ္ပီး ထိုင္လွ်က္နဲ႔ ေအာက္ကဒံုးပ်ံကို ဆရာမ ေလးလွမ္းႀကည့္ေနတံုးမွာပဲ ေဖြးကနဲေဖြးကနဲေနေအာင္ က်ေနာ့္ဟာေတြက ပန္းထြက္လာပါေလေရာလားဗ်ာ။

က်ေနာ့္ရူပေဗဒဆရာမေလးနဲ႔ပထမဆံုးအႀကိမ္ဟာ လက္နဲ႔ပီးလိုက္ရေပမယ့္လို႔ အီစလံေ၀သြားေအာင္ကို ေကာင္းတယ္။ ထြက္လိုက္တဲ့ဟာေတြကလည္းမ်ားခ်က္အဟီး။ သူ႔လက္ေတြကို အကုန္ေပပြကုန္တာပဲ။ ပန္းထြက္ထြက္လာခ်င္း သူ႔ကိုယ္လံုးေလးက ဆတ္ကနဲေတာင္တုန္သြားေသးသလိုပဲ။ (အပ်ိဳႀကီးက ေယာက်ာ္းနဲ႔တစ္ခါမွမတစ္ခါဖူးေတာ့ ဒါမ်ိဳးလည္းျမင္ဖူးတာမွမဟုတ္တာဟီဟိ) လန္႔သြားဟန္တူပါရဲ႕။ ဂြင္းလံုးခၽြတ္ခ်ထားတဲ့ သူ႔ထမီေလးကို ယူပီးလက္ကိုသုတ္၊ဒံုးပ်ံက ရႊဲေနတဲ့ ခၽြဲပ်စ္ပ်စ္ေတြကို အကုန္ေျပာင္ေအာင္သုတ္သင္ေပးေနရင္း သုတ္ထြက္သြားေပမယ့္ မေပ်ာ့မမာ နီရဲရဲတင္းေျပာင္ေနဆဲဒံုးပ်ံထိပ္ဖူးကို ဆတ္ကနဲ ပါးစပ္နဲ႔ေကာက္ငံုပီး ျပြတ္ဆိုေကာက္စုပ္ပီး ခ်က္ခ်င္းဆြဲထုတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္မွာ အလန္႔တႀကားနဲ႔ အံံႀသမွင္တက္သြားမိေသးတယ္။ လူလည္း ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူးရယ္။ ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳး ႏွာေခါင္းေလးရႈံ႕ျပလာရင္း… ဘာလဲ.. မေက်နပ္ဘူးလား ရွင္လည္း ခ်ိဳ႕ဟာကို အဲ့လိုလုပ္တာပဲ ဟြန္း တဲ့ ခ်စ္စရာေလးဗ်ာ က်ေနာ့္မွာ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ပဲ အဟားကနဲေအာ္ရယ္လိုက္ရင္း သူ႔ကိုအတင္းဆြဲလွဲပီး ဖက္ထားလိုက္မိတယ္။ အဲ့ဒီလိုဖက္ထားရင္း ရင္ခြင္ထဲကေန ေခါင္းေလးေမာ့ပီး အတည္အေပါက္နဲ႔ေမးလာေသးတယ္။ ကိုဖိုးသက္ေလး ခ်ိဳတို႔၂ေယာက္ အိမ္ေထာင္ျပဳလို႔ျဖစ္ပါ့မလားတဲ့။ ဟမ္! ဘာလို႔မျဖစ္တာတံုး ဆိုေတာ့ ဟိုေလ! ၀င္မွ မ၀င္တာ.. ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ့.. က်ေနာ့္မွာရယ္လိုက္ရတာဗ်ာ။ သူကေတာ့ ဘာရယ္တာလဲ..ဟုတ္တယ္ေလ.. ရွင္ေလးကလဲ မလုပ္ရက္.. က်မဟာလည္းအေပါက္ကက်ဥ္း.. ထိပ္ဖ်ားေလးနဲ႔တင္နာလိုက္တာ ဘယ္လုပ္ပီး ဘယ္လိုကေလးေမြးႀကမတံုးတဲ့။ အတည္အေပါက္နဲ႔ေျပာေနတာဗ်။ က်ေနာ့္မွာ သူ႔ကိုဖက္ဖက္ပီး တဟားဟားနဲ႔ကိုျဖစ္ေရာ။ ခဏျငိမ္က်သြားပီး ဆတ္ကနဲကိုယ္လံုးေလးကို တြန္႕ပီး ကိုဖိုးသက္ေလး.. ရွင့္ဟာႀကီးက ႀကီးလြန္းတာေကာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလားတဲ့ ေမးလာျပန္တယ္။

က်ေနာ့္မွာ မအူမလည္ကေလးမေလးနဲ႔ေတြ႕ေနရသလိုလိုကိုျဖစ္ပီး တဟီးဟီးနဲ႔။ ဟုတ္ပူး ဆရာမေလးဟာက အေပါက္ပိတ္ေနတာျဖစ္မယ္လို႔ ေနာက္ လိုက္ေတာ့ ဟမ္! ဟုတ္လား တဲ့အဟီး။ အဲ့ဒီေန႔က အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ အဲ့ဒီေလာက္ပါပဲ။ အဆံုးစြန္ထိတြယ္ပီထင္ပီး ၀င္ဖတ္တဲ့ညီအကုိေတြေတာ့ ဆဲခ်င္ေနႀကမလားမသိဘူး။ တကယ့္လက္ေတြ႕ဘ၀နဲ႔ ေအာဇာတ္လမ္းက မတူဘူးဗ်။ ပထမအႀကိမ္မွာ ေလွ်ာကနဲဆိုတာ အာလူးဗ်။ ၂ေယာက္စလံုးအေတြ႕အႀကံဳရွိပီးသားဆိုရင္ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့။ တကယ္တမ္းႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ႀကပီး ဘာမွအေတြ႕အႀကံဳမရွိႀကတဲ့ စံုတြဲေတြမွာေတာ့ မလြယ္လွပါဘူးဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ(ယံုခ်င္ယံုမယံုခ်င္ေန) ေနာက္ထပ္တစ္လေလာက္နီးပါးဒီအတိုင္းပဲဆက္ျဖစ္ေနႀကေရာ။ ဖင္တံုးလံုးခၽြတ္ပီး တစ္ကိုယ္လံုးမျမင္ဖူးတဲ့ေနရာမက်န္တဲ့အထိေတာ့ အဆင့္ေရာက္လာႀကပီဆိုေတာ့ကာ သူက်ေနာ့္ကို လက္နဲ႔လုပ္ေပးတာ၊ ေနာက္ပိုင္းပါးစပ္နဲ႔စုပ္ေပးတာ၊ က်ေနာ္ကလဲ ဖုတ္ဖုတ္လွ်က္၊အစိစုပ္ေပး.. အဲ့လိုနဲ႔ပဲ၂ေယာက္သားစိတ္ေျဖေျဖေနရတာေပါ့။ ထည့္ေတာ့ထည့္ႀကည့္ႀကတာခ်ည္းပဲ မရဘူးရယ္။ တစ္ပတ္ကိုတစ္ခါေလာက္ေတာ့ ထည့္စမ္းႀကည့္တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း အ၀တင္ပဲ၊ထိပ္ဖူးျမဳပ္၊ ထပ္ထိုးထည့္ရင္ေအာ္၊သနားေတာ့ရပ္ပစ္လိုက္နဲ႔သံသရာကိုလည္ေနတာဟီးဟီး။ အဲ့လိုျဖစ္ပီးေနာက္ေန႔ ဆို ဆရာမေလးခမ်ာ ေရေဆးရင္ေတာင္ အဖုတ္က စပ္ဖ်င္းဖ်င္းနဲ႔ေသြးစေလးေတြေတြ႕တယ္တဲ့။ က်ေနာ္က ဘာမွမျဖစ္ရဘူး က်ေနာ့္ခ်စ္သူဆရာမေလးက စိတ္ဓာတ္ေတြက်လို႔ေပါ့။

က်မ အိမ္ေထာင္မျပဳျဖစ္ေတာ့ဘူးလားမသိပါဘူး ဆိုတာခ်ည္းပဲ ညည္းေနရွာတာအဟီး။ က်ေနာ္ကေတာ့ တဟားဟားပဲရယ္ေနလိုက္တယ္။ အပ်ိဳႀကီးခြတီးခြက်ေလးကိုး တကယ္တမ္း က်ေနာ္လုပ္ခ်င္ရင္(နာခ်င္နာမနာခ်င္ေနစိတ္မ်ိဳးထားလိုက္ရင္) မ၀င္ပဲေနမလားဗ်ာ။ ခ်စ္လြန္းလို႔ သနားလို႔ပါဆိုေန ထားလိုက္ပါေတာ့။ ဘုမသိဘမသိအဆင္ေျပခ်င္ေတာ့လဲ ေန႔ခင္းဖက္ႀကီး သူ႔ဆီေရာက္သြားရင္း ဒိန္ခ်ဥ္ေသာက္ခ်င္တယ္ကိုဖိုးသက္ေလးရာ လို႔ပူဆာလို႔ ဒိန္ခ်ဥ္ထြက္၀ယ္ေပးပီးျပန္ေရာက္လာတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ေန႔ခင္းဖက္ဆိုေတာ့ သူ႔အိမ္မွာ သူတစ္ေယာက္ထဲေပါ့။ မီးဖိုေဆာင္အေနာက္က တရုတ္စကားပင္အရိပ္ေအာက္က ကြပ္ပ်စ္ကေလးေပၚ ဒိုင္ခ်ဥ္ေသာက္ရင္း ပူးကပ္ေနႀကရာကေန က်ေနာ္က ေဘးမွာထိုင္ေနရင္း ခ်ိဳဗူးေတြဘာေတြကို လက္ေဆာ့၊ ဂုတ္ပိုးေတြနားရြက္ေတြကို ေလွ်ာက္နမ္းေနတာဗ်။ ကိုဖိုးသက္ေလး ငါဒိန္ခ်ဥ္ ေကာင္းေကာင္းေသာက္ပါရေစ.. လက္မေဆာ့နဲ႔ကြာ ဆိုပီးေဟာက္လာတယ္။ အိမ္ေနာက္ေဖးဆိုေပမယ့္ အေနာက္ဖက္မွာ ခ်ံဳေတြသစ္ပင္ေတြနဲ႔ အေရွ႕ဖက္က ျမင္ကြင္းကိုေတာ့ မီးဖိုေဆာင္ကကြယ္ထားေတာ့ လံုျခံဳတဲ့ျမင္ကြင္းျဖစ္ေနတာဗ်။ သူတြန္းတြန္းလႊတ္ေနေပမယ့္ က်ေနာ္က ပိုပိုဆိုးလာတယ္။ အတင္းေလွ်ာက္ႏိႈက္ေတာ့တာပဲ။ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲကြာ ဘာညာနဲ႔ ပထမေတာ့ ေညာင္ေသးတယ္ ေနာက္ေတာ့ ျငိမ္ပီးမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ဒိန္ခ်ဥ္ေအးေအးေလးကို တရႊတ္ရႊတ္နဲ႔ေသာက္ရင္း အႏိႈက္ခံေနေရာဟီးဟီး။ ဒိန္ခ်ဥ္တစ္ခြက္လည္းေျပာင္ေကာ တင္ပလင္ေခြထိုင္ေနတဲ့ ဆရာမေလးရဲ႕ထမီကိုေျဖပီး အဖုတ္ကိုစမ္းလိုက္တာ အရည္ေတြလည္းရႊဲေနပီ။ ကိုင္း! ဒိန္ခ်ဥ္လည္းကုန္ပီ ဟိုဒင္းလည္းျဖစ္လာပီ အိမ္ေပၚသြားႀကမလား ကိုဖိုးသက္ေလး ..ဆိုပီး မခ်ိဳမခ်ဥ္ရုပ္ကေလးနဲ႔ေမးလာတယ္။

(အဖုတ္လွ်က္ခံခ်င္ပီေပါ့ေလဟီး) အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က ေရလည္ေတာင္ေနပီဗ်။ ခုလိုျခံ၀င္းထဲႀကီးမွာ ေပၚတင္ႀကီး ေလွ်ာက္ႏိႈက္ေနရတာကို ဖီးလ္တက္ေနတာဆိုေတာ့ကာ ထမီကိုအတင္းဆြဲလွန္ပစ္လိုက္ေကာ။ ကိုဖိုးသက္ေလး.. ဘာလုပ္တာလဲ သူမ်ားျမင္လိမ့္မယ္လို႔ ေအာ္ေရာဟီးဟီး။ မရေတာ့ဘူးဗ်ာ လူကိုစိတ္တအားထလြန္းလိုက္တုန္လာတာ။ ဒါနဲ႔ကြပ္ပ်စ္ေပၚဆြဲလွဲခ်၊ ထမီဆြဲလွန္လိုက္ေတာ့(ေန႔ခင္းေႀကာင္ေတာင္ ျခံထဲမွာႀကီးေနာ္) အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးဘြားကနဲပဲ။ ဘာမွေျပာမေနေတာ့ပဲ က်ေနာ့္ပုဆိုးကိုေျဖခ် ဒံုးပ်ံမာတင္းတင္းကိုဆြဲထုတ္ပီး အရည္စို႔ေနတဲ့ အဖုတ္၀မွာေတ့ပီး အခါတိုင္းလို ဖိသြင္းႀကည့္လိုက္တယ္။ အရင္လိုပဲေမွ်ာ္လင့္ထားတာဗ်။ ထိပ္ဖူးေလးျမဳပ္ရံုရေသ့စိတ္ေျဖေလးေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ မေမွ်ာ္လင့္ထားပဲ အဆံုးထိ ပလြတ္! ဆိုပီး၀င္သြားေရာဗ်ာ။ လူကိုဟာကနဲႀကီးျဖစ္သြားတယ္။ ခုနက ဟာကြာဘာညာနဲ႔ေညာင္ေနတဲ့ ဆရာမေလးခမ်ားေလး အီးး ကနဲေအာ္ပီး ႀကပ္လိုက္တာကြာ လို႔တစ္ခြန္းပဲေအာ္ပီး ျငိမ္က်သြားေရာ။

ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာသာႀကာသြားခဲ့တယ္ က်ေနာ့္ဘယ္ဖက္ရင္အံုတစ္ခုလံုးဟာ အဲ့ဒီေန႔က အျဖစ္အပ်က္ကိုျပန္ေတြးလိုက္တိုင္း တဆတ္ဆတ္တုန္ေနေသးတယ္ ညီအကိုတို႔ရာ။ နားရြက္ေတြ၊ပါးျပင္ေတြဟာ ထူပူတက္လာတယ္။ လူတစ္ကိုယ္လံုးလည္းကတုန္ကယင္ႀကီးရယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔စဥ္းစားႀကည့္ႀကပါ။ အေတာ္မ်ားမ်ားေသာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳက ခါးသီးခဲ့ႀကတာမ်ားတယ္။ သူတို႔ခ်စ္ဦးသူေတြရဲ႕ ပထမဆံုးအႀကိမ္ေတြကိုဆိုလိုတာပါ။ ကြဲျပဲကုန္တာက ခပ္မ်ားမ်ား ၉၀%ဆိုပါေတာ့။ ကိစၥပီးတာနဲ႔ တဖက္သားမိန္းကေလးခမ်ာ ငါေတာ့ အပ်ိဳမဟုတ္ေတာ့ပါလားဆိုတဲ့ ၀မ္းနည္းစိတ္ေတြ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာနာက်င္မႈေတြအကုန္ေပါင္းပီး မ်က္ရည္က်တာတို႔၊ ရိႈက္ႀကီးတငင္ငိုပစ္လိုက္တာတို႔ ျဖစ္ႀကတာခ်ည္းပဲဆိုတာ က်ေနာ္ႀကား ဖူးခဲ့တာကိုးဗ်။ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ ရူပေဗဒဆရာမေလးတို႔ရဲ႕အျဖစ္အပ်က္က အဲ့လိုေတြမွမဟုတ္ခဲ့တာကိုး။ ဆက္လုပ္လို႔မရရင္ ေရွ႕ဆက္မတိုးေတာ့ပဲ ေအာင့္အီးသည္းခံ၊ လိင္ဆာေလာင္မႈကိုေရွ႕တန္းမတင္၊ အရိုင္းမဆန္ခဲ့မိလို႔လားေတာ့မသိဘူး တကယ္တမ္း အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္သြားခဲ့ႀကတဲ့အခါ အင္မတန္ ႀကည္ႏူးရတဲ့အျပင္ “ေသေတာင္မေမ့ဘူး” ဆိုတာလိုျဖစ္ခဲ့ရတာဗ်။

က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ျပန္ေျပာရရင္.. တရုတ္စကားပန္းအပြင့္ျဖဴလႊလႊေတြေျကြက်ထားလို႔ ေမႊးျမျမရနံ႔ေလးသင္းေနတဲ့ အဲ့ဒီကြပ္ပ်စ္ကေလးေပၚမွာေပါ့ဗ်ာ ေလေအးေအးေလးေတြက တျဖဴးျဖဴးရယ္။ သစ္ရြက္ေလတိုးသံေတြက ဆူညံေနတာကလႊဲလို႔ ျခံ၀င္းႀကီးထဲ လူသံသူသံေတြတိတ္လို႔။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ရူပေဗဒဆရာမေလးက ကြပ္ပ်စ္ကေလးေပၚမွာ ပက္လက္ကေလး ေဖြးေဖြးျဖဴတဲ့ ေပါင္တံလွလွေလး၂ေခ်ာင္းကို အတင္းကားထားေပးတယ္။ ထမီက ခါးအထိေရာက္ေအာင္လွန္တက္ေနပီ။ အိမ္ေနရင္း၀တ္ ရွပ္အနက္ေရာင္ေလးက ႀကယ္သီးေတြျပဳတ္ပ်က္ထြက္ ၀ါ၀င္း၀င္းခ်ိဳဗူးႀကီးေတြက တစ္ျခမ္းစီေပၚလို႔။ သူ႔ေပါင္ႀကားထဲမွာ ေဆာင့္ေႀကာင့္ေလးထိုင္ထားတဲ့ က်ေနာ့္မွာ ေအာက္ပိုင္းဗလာနဲ႔ .. အရည္ေတြရႊဲနစ္ေနတဲ့ အပ်ိဳႀကီးေပါက္စ ေလးရဲ႕ အဖုတ္ေဖာင္းအိအိေလးထဲ စီးစီးပိုင္ပိုင္ထိုးခြဲ၀င္ေရာက္ေနတဲ့ ဒံုးပ်ံမာတင္းတင္းနီရဲရဲႀကီးရဲ႕ အ၀င္အထြက္ကို ငံု႔ႀကည့္လိုက္၊ အသက္ျပင္းျပင္းရွဴလိုက္၊ ဆရာမေလးရဲ႕ခါးက်င္က်င္ေလးကို လက္၂ဖက္နဲ႔စံုကိုင္ထားရင္း ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ကို ေျဖးေျဖးေလးပဲလုပ္ေနမိတာေပါ့ဗ်ာ။ လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ေန႔လည္ခင္းႀကီးမို႔ မူလက တစ္ေယာက္ေယာက္ေတြ႕သြားမလားဆိုတဲ့ စိုးထိတ္တဲ့စိတ္က ၂ေယာက္စလံုးမွ ရွိေတာ့ဟန္မတူေတာ့ဘူး။

ျခံထဲလူ၀င္လာရင္ေတာင္ ကိုယ္က အရင္အသံႀကားရေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုမျမင္ႏိုင္တဲ့ မီးဖိုေဆာင္အကြယ္ေလးမွာပါဆိုတဲ့ စိတ္အျပင္ ေအာင္ျမင္ ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္က ႀကီးစိုးထားပီမို႔လားမသိဘူး အသံထြက္ပီးကို ညည္းညဴေနႀကတာဗ်။ ဟားးးး …. ဆိုေတာ့ေလမႈတ္ထုတ္သံရယ္ … ရွီးးးး ဆိုတဲ့ေလရွဴသြင္းသံေတြဟာ ၂ေယာက္စလံုးဆီကေန အက်ယ္ႀကီးပဲထြက္ကုန္ႀကပီ။ ဆ..ဆရာမေလး!! နာလားဟင္ နာရင္ေျပာေနာ္ တစ္…တစ္ဆို႔ဆို႔ႀကီး ကိုဖိုးသက္ေလးရာ!! ခ်ိဳေလ.. ခ်ိဳေမာလိုက္တာ ေသမလိုႀကီးဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူးဟာ အင္းးး (ပက္လက္ကေလးလွန္ရင္း ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ထားတဲ့ ဆရာမေလးက တုန္တုန္ရီရီနဲ႔ျပန္ေျပာလာတယ္) ၀င္တယ္သိလား အဆံုးထိ.. အိေနတာပဲ အထဲမွာ.. ဖူးးး !! (က်ေနာ္အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့ အသာေလးေခါင္းေထာင္ထလာပီး ေအာက္ကိုလွမ္းႀကည့္တယ္ အရည္ေတြနဲ႔ေျပာင္လက္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ဒံုးပ်ံက ေျဖးေျဖးခ်င္း သူ႔အဖုတ္ထဲ၀င္လိုက္ထြက္လိုက္) အဟင္းးး !! မနာဘူး .. ဒါေပမယ့္ တစ္ဆို႔ဆို႔ႀကီးနဲ႔ ေမာလာပီ ခ်ိဳ ငိုခ်င္သလိုလိုျဖစ္လာတယ္ ရင္ထဲမွာ တလွပ္လွပ္ .. အေမ့ .. ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူး ကိုဖိုးသက္ေလးရာ နည္းနည္းေလး ျမန္ႀကည့္မယ္ေနာ္.. မခံႏိုင္ရင္ေျပာေနာ္ ဆရာမေလး(ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ဆီးခံုခ်င္း ရိုက္သံဖန္းကနဲထြက္လာတဲ့ အထိ ၂ခ်က္ေလာက္ခပ္သာသာေဆာင့္လိုက္မိတယ္) အင္းးး ရွီးးး ပထမဆံုးအႀကိမ္ အားပါပါ အေဆာင့္ -ိုး ခံလိုက္ရလို႔လားမသိဘူး အလန္႔တႀကားေလးနဲ႔ သူ႔ခါးက်င္က်င္ေလးကို စံုကိုင္ထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ဖ်ံေတြကို လက္နဲ႔ဖမ္းဆုပ္လာတယ္။ နာမ်ားနာသြားရွာေလသလားလို႔ စိုးရိမ္သြားတဲ့ က်ေနာ္က သူ႔မ်က္နာကိုလွမ္းအကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ျပတ္ထြက္မတတ္ကိုင္ထားရင္း ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ (ဘာမွမျဖစ္ဘူး မနာဘူးေပါ့ေလ) အဲ့ဒါအျပင္ က်ေနာ့္လက္၂ဖက္စလံုးကို ဆြဲယူသြားပီး ရွပ္အင္းက်ီဟျပဲထဲထိုးထည့္ေပးတယ္။

ခ်ိဳဗူးအိစက္စက္ႀကီးအေပၚအုပ္ပီးကိုင္ခိုင္းထားတာ။ အင္းက်ီရင္ဘတ္ဟျပဲထဲကေန ဘရာေပ်ာ့ေပ်ာ့ကို လိေမၼာ္သီးအခြံႏႊာတဲ့အခါလွန္သလို ဆြဲခ်ပီး လက္၂ဖက္နဲ႔ အုပ္ကိုင္ထားရင္း ႏို႔သီးေခါင္းေသးေသးေလး၂ခုကို လက္ညွိဳးလက္မနဲ႔ညွပ္ပီး လွည့္ေပးေခ်ေပးရင္း ေအာက္က ပံုမွန္ေလးဆက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္။ မိန္းမ အေတြ႕အႀကံဳအတန္ငယ္ရွိခဲ့ဖူးပီျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္အတြက္ ဒီအေျခေနဟာ အစစအရာရာအဆင္ေျပသြားပီဆိုတာ ရိပ္မိလိုက္ပီ။ ေပါင္ႀကား၂ခုထဲ ေဆာင့္ေႀကာင့္ထိုင္ထားရင္း ႏို႔၂လံုးကိုစံုဆြဲပီး ေျဖးေျဖးခ်င္း ေဆာင့္တဲ့အရွိန္ကိုတင္ေတာ့တာပဲ။ ထစ္ထစ္ထစ္ထစ္အရသာနဲ႔ စီးကနဲစီးကနဲ၀င္၀င္သြားတာဘယ္လို အရသာမွန္းကိုမသိပါဘူးဗ်ာ။ ၁၀မိနစ္ ၁၅မိနစ္ေလာက္ႀကာလာေတာ့ အေတာ္ႀကီးကို အ၀င္အထြက္က အဆင္ေျပသလို ျငိမ့္ျငိမ့္ေညာင္းေညာင္း ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္မဟုတ္ေတာ့ပဲ ႀကမ္းလာေတာ့တာေပါ့။ သိပ္ေတာင္မႀကမ္းလိုက္ရပါဘူးဗ်ာ။ အတင္းေကာ့လွန္တက္သြားတယ္။ အေမေရ!! လို႔အတင္းေအာ္လာတယ္။ ပက္လက္အိပ္ထားရာကေန ရုန္းကန္ပီး အတင္းထထိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားလာတယ္။ ဘာလဲဆိုတာ သိလိုက္တဲ့ က်ေနာ္က အတင္းရုန္းပီးထထိုင္မလိုလိုေတြလုပ္၊ ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာေအာ္သံေတြထြက္လာတဲ့ ဆရာမေလးအေပၚ ေမွာက္အိပ္ခ်ပစ္လိုက္ေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ့္ကိုယ္လံုးနဲ႔ အတင္းဖိထားတာကိုေတာင္ တြန္းထိုး ရုန္းကန္ေနတာ(သူ႔ကိုယ္သူဘာလုပ္မိေနမွန္းေတာင္သိပံုမရေတာ့ဘူးထင္တယ္) ကိုဖိုးသက္ေလးးး ကိုဖိုးသက္ေလးးး ဆိုတာေတြပဲ ဆက္တိုက္ရြတ္ေနတာဗ်။ ေပါင္၂ေခ်ာင္းနဲ႔ က်ေနာ့္ခါးကိုလည္း အေသညွစ္ပီးလိမ္ထားေတာ့တာ။

ဒါတင္မကဘူး က်ေနာ့္ဒံုးပ်ံကိုလည္း အထဲက ညွစ္ထားခ်က္က တင္းႀကပ္ေနတာပဲ။ အဲ့ဒီေတာ့မွ မပီးေအာင္စိတ္ကို အတင္းထိန္းထားတဲ့ က်ေနာ္လည္း မရေတာ့ဘူး စိတ္ကုိေလွ်ာ့ခ်ပစ္လိုက္ပီး ဆရာမေလးနဲ႔ ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေန လက္၂ဖက္ကိုလွ်ိဳ ပုခံုးေလးကို စံုကိုင္ပီး (သူ႔ေပါင္၂ေခ်ာင္းနဲ႔ အညွပ္ခံထားရတဲ့ႀကားထဲကေန) ႀကိတ္ႀကိတ္ပီး တစ္ခ်က္ခ်င္းပဲ ကေလာ္ေဆာင့္ေလးေဆာင့္ရင္း ၄-၅-၁၀ခ်က္ အတြင္းမွာကို အဖုတ္အတြင္းသားနံရံႏုႏုေလးေတြရဲ႕အထိအေတြ႕ရဲ႕ အရသာရွိမႈကိုခံစားရင္း ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္မိတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးအေႀကာေတြတဆတ္ဆတ္တုန္တက္သြားတဲ့အထိ ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ။ အရည္ေတြကုန္သြားပီဆိုတာ သိေနလွ်က္နဲ႔ေတာင္ အဖုတ္ထဲဒံုးပ်ံတပ္ထားလွ်က္ တဇိဇိနဲ႔ညွစ္ညွစ္ထုတ္ေနမိတံုး။ အေပၚမွာေရးခဲ့သလိုဗ်ာ သူမ်ားတကာေတြမ်ား ဒီအခ်ိန္ဆို မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ဇာတ္လမ္းေတြျဖစ္ေနေလာက္ေပမယ့္ က်ေနာ္နဲ႔ရူပေဗဒဆရာမေလးတို႔အေျခေနက တစ္မ်ိဳးရယ္။ ၂ေယာက္လံုးေက်နပ္တဲ့အဆင့္ထိ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ေရာက္သြားႀကပီေနာ္။ ပီးလဲပီးသြားႀကပီ။ လူျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာႀကီးမယ္ ေသာင္းက်န္းရင္းျဖစ္သြားႀကတာ။ အဲ့ဒီမွာ ဒံုးပ်ံကလည္း ေဒါသတႀကီးပန္းထုတ္လိုက္ရပီးေတာ့ နည္းနည္းျပန္ေပ်ာ့လာပီ လံုး၀ႀကီးေတာ့ အေယာင္မေလ်ာ့ေသးဘူး။ အဲ့ဒါကို၂ေယာက္စလံုးက မခၽြတ္ခ်င္ဘူးရယ္အဟိ။ က်ေနာ္က ေမွာက္အိပ္ေနရာကေန ပါးေလးကို ရႊတ္ကနဲနမ္းပီး ထထိုင္ဖို႔လုပ္တယ္ေနာ္ သူက အတင္းဖက္ထားတယ္ မထနဲ႔ဦးေပါ့။ က်ေနာ္လည္းစိမ္ထားပီးဇိမ္ခံေနလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ သူလည္းေတြးမိမယ္ထင္တယ္..မဟုတ္ေသးပါဘူး လူမိႏိုင္တဲ့အေနအထားႀကီး ထမွျဖစ္မယ္ဆိုပီး သူက က်ေနာ့္ကို တြန္းပီးထဖို႔လုပ္ျပန္တယ္။

က်ေနာ္က အတင္းဖိထားျပန္တယ္။ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ပီး ေအာက္က၂ခ်က္၃ခ်က္ေလာက္ ေညွာင့္လိုက္ေသးတာဟီး။ ပီးေတာ့ မ်က္နာခ်င္းခြါ၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စိုက္ႀကည့္ပီး ျပံဳးျပေနႀကတာဗ်။ ေအာင္ပီ ေအာင္ပီ ေပါ့ေလအဟိ။ ကိုင္း ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္လိုျမင္လဲ? ေပ်ာ္စရာႀကည္ႏူးမေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။ က်ေနာ့္ဘ၀မွာ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြအမ်ားႀကီးရွိခဲ့ဖူးတယ္ဗ်။ အင္မတန္ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ အရာတစ္ခုခုကိုရလိုက္တာမ်ိဳးေတြအျပင္ ေသတြင္းကလႊတ္ခဲ့တာမ်ိဳးေတြလည္း တစ္ပံုႀကီးပဲ(ဥပမာေျပာရရင္ အဲ့ဒီေခတ္ကနာမည္ေက်ာ္ ရွမ္းသႀကၤန္တစ္ခုမွာ မူးမူးနဲ႔ ကိုယ့္ရပ္ကြက္ထဲ ေရလာကစားတဲ့ ယူနီေဖာင္း၀တ္ကိုကိုေတြ မူးရူးပီး အမ်ိဳးသမီးေတြကို လက္သရမ္းတာကေနအုပ္စုလိုက္ ခုတ္ႀကထစ္ႀက၊ လံုးေထြးသတ္ပုတ္ႀကရင္း က်ေနာ္နဲ႔လံုးေထြးေနတဲ့ ကိုကိုက ရင္ဘတ္ေပၚတက္ထိုင္ပီး ထိုးတာခံေနရေတာ့ မႏိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာရိပ္မိပီး လက္ပစ္ဗံုးပင္ကိုျဖဳတ္ပစ္လိုက္တယ္.. က်ေနာ့္ကိုလည္းမလႊတ္ဘူးအဟီး လက္ပစ္ဗံုးပင္က ျပဳတ္သြားပီ..လက္က ညွစ္ထားတာကိုလႊတ္ ပစ္လိုက္လို႔ကေတာ့ ၂ေယာက္လံုးအေသပဲ.. ႏွစ္ဖက္လံုးက လူေတြလည္း ေျပးကုန္ပီ.. ကုသိုလ္ကံအေႀကာင္းတရားေလးေႀကာင့္သာလွ်င္ မေသခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ) မဆိုင္တာေတြေလွ်ာက္အာလူးဖုတ္မိျပန္ပီအဟီး။ ေျပာခ်င္တာကဗ်ာ အဲ့လို တစ္စကၠန္႔အတြင္းေသသြားႏိုင္တဲ့ အေျခေနက ကံေကာင္းေထာက္မပီးလႊတ္ခဲ့တာမ်ိဳးေတြတံုးကေတာင္ စိတ္သိပ္မလႈပ္ရွားသလိုလိုပဲ။ ခုလို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ဆရာမေလးနဲ႔ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ျဖစ္သြားတဲ့ အရသာက တစ္ဘ၀လံုးမွာႀကံဳခဲ့တဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားစရာေတြထက္ အပံုႀကီးသာေနတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာ ညီအကုိတို႔သေဘာေပါက္မလားေတာ့မသိဘူးအဟီး။ နားမလည္ဘူးဟ နင့္ဟာက မဆီမဆိုင္ႀကီးလို႔ေျပာမယ္ဆိုလည္း က်ေနာ္မရွင္းျပ တတ္ေတာ့ဘူး။ ဆိုလိုခ်င္တာက ဘ၀တစ္ခုလံုးမွာ အဲ့ဒီတံုးက ကြပ္ပ်စ္ေပၚ ျဖစ္ခဲ့တာေလးေလာက္ ဘယ္အရာကမွ က်ေနာ့္ကို ပိုမိုတဲ့ စိတ္မလႈပ္ရွားမႈ မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး အဲ့လိုဗ်ာ။ ခ်ိဳကန္းတို႔ထံုးစံအတိုင္း ေခ်ာ္ေတာေငါ့မိသြားျပန္ပီ ေခ်ာဒီး။ ဆက္ေျပာမယ္။ ေတာ္ေတာ္ႀကာေတာ့မွ အပ်ိဳႀကီးဖုတ္ဖုတ္နဲ႔ သန္ျမန္ဆဲခ်ာတိတ္ေလးရဲ႕ဒံုးပ်ံဂေဟဆက္ထားတာကို ဆြဲခၽြတ္ပစ္ႀကတယ္။

အ၀တ္ေတြဘာေတြကို ေနသားတက်၀တ္ပီးေတာ့မွ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ေယာက္ဖက္တြယ္ထားရင္း တရုတ္စကားပင္ ပင္စည္ကိုမွီပီးထိုင္ ျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳမ်က္နာေပးေလးေတြနဲ႔ “ေမာင္ေမာင္မမခ်စ္မ၀”(ေအာ၀တၳဳနာမည္ဟီး) ဂိုက္ေပးေလးေတြနဲ႔သာယာေနႀကတာဗ်။ ရင္ထဲမွာလည္း ဘယ္လိုႀကီးမွန္းကိုမသိတာ။ ေပ်ာ္ေနႀကတာေပါ့ေလ။ ဘယ္လိုေနလဲဘာညာေပါ့။ အျပန္အလွန္ဗ်ဴးေနႀကတာ။ ၂ေယာက္စလံုးက စိုးရိမ္ေနတဲ့ပံုရယ္ဗ်။ သူမ်ားငါ့ကို ေက်နပ္ရဲ႕လားဆိုတာမ်ိဳး(တကယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြက အဲ့လိုပဲထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ) ဆရာမေလး .. ဘယ္လိုေနလဲဟင္ ေကာင္းလားဗ်? ဟီး သိပူးေလ ငိုခ်င္သလိုရယ္ခ်င္သလိုႀကီးရယ္ ေမာတာဟာ.. ကိုဖိုးသက္ေလးေကာ ေဟာဟဲေဟာဟဲေဟာဟဲ ျဖစ္ေနတာေလဟိ(ေဟာဟဲဆိုတာကို လွ်ာေလးထုတ္ ရင္ဘတ္ေလးဖိပီးလုပ္ျပေနတယ္ ေသခ်င္းဆိုးမေလးဟားဟား) ဟားးး (စိတ္ယားလာလို႔ ဟားကနဲေအာ္ရင္း အတင္းဆြဲဖက္ထားလိုက္မိတယ္)

ဆရာမေလးကေကာ ဘာထူးလို႔လဲ အတင္းရုန္းပီးထထိုင္လာတာေလ အဲ့ဒါဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဟင္? လွပ္လွပ္လွပ္လွပ္ႀကီးဟာ “အာကာတ” ထဲေရာက္သြားတာလိုလိုႀကီး (အာကာသလို႔ေျပာခ်င္တာ သူက “သ” သံမထြက္တတ္ဘူးအဟီး) အမယ္ အာကာသ ထဲေရာက္ဖူးသလိုလိုဟားဟား ကိုဖိုးသက္ေလးေနာ္ဟြန္း (က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကို ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးစိစိနဲ႔ ထုလာတယ္) အရမ္းေပ်ာ္တာပဲဆရာမေလးရာ တူတူပဲ (ေျပာရင္း က်ေနာ့္ ရင္ခြင္ထဲ အတင္းတိုး၀င္လာတယ္) ကိုဖိုးသက္ေလး က်မ ရွင့္ကို ရွင္နဲ႔တူနဲ႔ စာတတ္ေပတတ္ဖဲသမားေသးေသးေလးေမြးေပးမယ္သိလားအဟိ ဟင့္အင္း မလိုခ်င္ပူး ဟမ္! ရွင္ေနာ္ ခ်ိဳ႕ကို အေပ်ာ္ႀကံတာလား ဒါဆို အု!! (စြာတာတာအသံေလးကို လက္ဖ၀ါးနဲ႔လွမ္းပိတ္ေပးလိုက္တာ) က်ေနာ္က ဆံပင္နက္နက္ရွည္ရွည္ေလးနဲ႔ စြာေတးမေလးပဲလိုခ်င္တာ.. ပါးေဖာင္းေဖာင္း အသားျဖဴဆြတ္ဆြတ္.. မ်က္နာထားက မာမာ က်ေနာ့္ကိုပိတ္ပိတ္ေဟာက္တဲ့.. ရူပေဗဒဆရာမေသးေသးေလး အဲ့ဒါမ်ိဳးေလးရရင္ ေသေပ်ာ္ပါပီဗ်ာဟီး ေဟ့ေအး! မရဘူးဟာ ဖဲသမားေသးေသးေလးပဲေမြးမယ္ ရူပေဗဒဆရာမေသးေသးေလးပဲ ယူမယ္ မရဘူး! ရဒလယ္! အဲ့လိုအခ်ီအခ်ျငင္းခုန္ေနႀကတံုးမွာပဲ ေက်ာင္းဆင္းတဲ့ သံေခ်ာင္းေခါက္သံႀကားလိုက္ရတယ္။

ေက်ာင္းက မလွမ္းမကမ္းမွာကိုး။ သူ႔တပည့္မေလးေတြျပန္လာေတာ့မယ္ေလ။ ၂ေယာက္သားအခ်စ္နလံထေနရာကေန ကိုယ္ခ်င္းခြာလိုက္ရတယ္။ အမွန္ကေတာ့ ဘယ္ခြာခ်င္ႀကပါ့မလဲဗ်ာ။ ျပန္ခ်င္ဘူးဆရာမေလးရာလို႔ေျပာေတာ့ က်မလည္းရွင့္ကို ျပန္လႊတ္ခ်င္ဘူးရယ္လို႔ မ်က္နာငယ္ေလးနဲ႔ေျပာရင္း.. ညဖက္ႀကရင္ တိတ္တိတ္ေလး ဟိုးအရင္ကလို ျပန္လာခဲ့မလားတဲ့ အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ေျပာလာတယ္။ ဟိုဒင္းလုပ္ရမွ လာမယ္ လို႔ျပန္ေျဖလိုက္ေတာ့ ဟြန္း!! ဆိုပီး မ်က္ေစာင္းက ထိုးလိုက္ေသးတယ္ဟိ။ ပီးေတာ့မွ ရွင့္ကို ညဖက္ေခၚပါတယ္ဆိုမွ ဘာလုပ္ခ်င္တယ္ထင္လို႔တံုးတဲ့.. အဲ့လိုေျပာပီး ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ မ်က္နာလႊဲထားတယ္။ ရွက္၀ဲ၀ဲျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္နာေလးက ပန္းေသြးေရာင္ေတာက္လို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါပဲကြာ .. လစ္ေတာ့ သူမ်ားျမင္ကုန္မယ္ ခ်ိဳ ေရသြားခ်ိဳးေတာ့မယ္ ျပန္ေတာ့ လို႔လွမ္းေျပာပီး လွစ္ကနဲေျပးသြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း ပြဲဦးထြက္မွာ ပိုလန္ကိုသိမ္းလိုက္ႏိုင္တဲ့ ဂ်ာမန္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးႀကီးရဲ႕စတိုင္နဲ႔ ရင္ကိုေကာ့ေခါင္းကိုေမာ့ပီး အိမ္ကိုသုတ္ေခ်တင္လာခဲ့တယ္(ဒူးေတာ့နည္းနည္းေခ်ာင္ခ်င္ေနတယ္ဟီးဟီး) အိမ္ခဏျပန္ပီး မ်က္နာျပအလုပ္ေတြကူလုပ္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။ ဒီေန႔ညဖက္ ဆရာမေလးဆီျပန္သြားရင္ တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ရဦးမွာမလား။ စစ္ဦးဘီလူးဆိုတာကိုး။ အခ်စ္ဒုတိယကမၻာစစ္က ခုမွစမွာေလဟဲဟဲ။

ကိုင္း! ညီအကိုတို႔ သူမ်ားေတြကေတာ့ အပ်ိဳရည္ပ်က္ပ်က္ခ်င္း ဘယ္လိုျဖစ္ခဲ့ႀကတယ္မသိဘူး။ ခ်ိဳကန္းတို႔ ရူပေဗဒဆရာမေလးတို႔တံုးကေတာ့ မနာမက်င္၊မကြဲမျပဲနဲ႔ ႀကည္ႏူးစရာဘယ္လိုေကာင္းတယ္ဆိုတာေလး ဆက္ေရးျပပါဦးမယ္။

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*